[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ακούστηκε κατά κόρον από ανώτατους δικαστές. Μόλις βγήκαν στην
επιφάνεια τα περί της δράσης των παραδικαστικών κυκλωμάτων στους κόλπους της
Δικαιοσύνης, έδωσαν την εξήγηση. Για όλα φταίει η αυτοδιοίκηση των
δικαστηρίων! Ήταν λέτε σύμπτωση το γεγονός ότι όσοι απέδιδαν το κακό εκεί,
είχαν την ευθύνη του ελέγχου των κατωτέρων τους; Ότι είχαν να διεκπεραιώσουν
το δύσκολο (πράγματι) έργο της επιθεώρησης των δικαστηρίων και – εκτός
ελαχίστων εξαιρέσεων – ουδέποτε το έκαναν όπως έπρεπε; Πόσα θα είχαν
αποκαλυφθεί εγκαίρως αν οι αρεοπαγίτες επιθεωρητές «ξετίναζαν» τις
δικογραφίες… Αν δεν αντιμετώπιζαν αυτή την υποχρέωση σαν αγγαρεία… Αν,
αντί να ζητούν από τους ελεγχόμενους να τους δώσουν οι ίδιοι όποια δικογραφία
είχαν ετοιμάσει (με ιδιαίτερη επιμέλεια) γι’ αυτόν τον σκοπό, διάλεγαν μόνοι
τους, στην τύχη, τους φακέλους που θα εξέταζαν… Τι… λαβράκια θα έβγαζαν
αλήθεια! Και, αν βεβαίως τους ενδιέφερε να πατάξουν τη διαφθορά, η αυτοκάθαρση
του σώματος θα αποτελούσε εσωτερική τους υπόθεση. Και μόνο. Χωρίς καμιά
δημοσιότητα, χωρίς να δώσουν τροφή στη σκανδαλολογία, θα περιέσωζαν το κύρος
της Δικαιοσύνης, εξασφαλίζοντας – τελικά – την εμπιστοσύνη του πολίτη. Αντ’
αυτού τι επιχειρούν; Να μας πείσουν ότι ο σημαντικότερος πυλώνας της
Δημοκρατίας πρέπει να εξαιρεθεί από τις διαδικασίες που στηρίζουν το ίδιο το
πολίτευμα. Τα δικαστήρια και οι εισαγγελίες να μη διοικούνται από εκείνους που
συγκεντρώνουν την προτίμηση της πλειοψηφίας, αλλά από πρόσωπα εκλεγμένα από
ένα χέρι. Το χέρι που θα μπει στην κληρωτίδα για να τραβήξει τον λαχνό! Αν ο
τυχερός έχει θέσει μεν υποψηφιότητα, αλλά δεν έχει πάρει ούτε μία ψήφο πέραν
της δικής του, ακόμη καλύτερα. Γιατί τότε – κατά τον εμπνευστή του συστήματος
και όσους το υπερψήφισαν, αν και τελικά ευτυχώς αποσύρθηκε η ιδέα –
αποκλείονται οι πελατειακές σχέσεις με τους διοικούμενους και όλα δουλεύουν
ρολόι. Μήπως δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα; Μήπως αποτελεί κατάκτηση των
λαών, των πολιτών, αλλά και των δικαστικών λειτουργών (άνθρωποι είναι και
αυτοί) το δικαίωμα του εκλέγειν; Αν πάσχει, δεν πάσχει περισσότερο στον
συγκεκριμένο τομέα, από όσο και οπουδήποτε αλλού. Αγάπα όμως τη Δημοκρατία και
με τα ελαττώματά της!