Nέος βασιλιάς, ίδια πολιτική

Την τελευταία του πνοή άφησε χθες το πρωί ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας
Φαχντ και αμέσως, όπως άλλωστε αναμενόταν, ο πρίγκιπας διάδοχος Αμπντάλα
ανακηρύχτηκε νέος μονάρχης του βασιλείου.

Πάνω ο βασιλιάς Φαχντ, καθώς επιθεωρεί με τον Αμερικανό στρατηγό Σβάρτσκοφ πεζοναύτες σε βάση των ΗΠΑ στην Ανατολική Σαουδική Αραβία, το 1991. Αριστερά ο πρίγκιπας διάδοχος Αμπντάλα που είναι ο νέος μονάρχης της χώρας

Ο νέος βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας, ο οποίος στην πραγματικότητα είχε
αναλάβει τα ηνία του βασιλείου εδώ και μία δεκαετία (από το 1995, όταν ο
βασιλιάς Φαχντ έπαθε εγκεφαλικό) θεωρείται δεδομένο πως θα διατηρήσει την ίδια
πολιτική γραμμή, να παραμείνει δηλαδή το βασίλειο η μεγαλύτερη
πετρελαιοπαραγωγός χώρα του κόσμου και να συνεχίσει τη συμμαχία-κλειδί με τις
ΗΠΑ.

Με συγκίνηση αλλά και σαν έτοιμοι από καιρό υποδέχτηκαν οι Σαουδάραβες την
είδηση του θανάτου του βασιλιά τους από οξεία πνευμονία. Ο Φαχντ απέκτησε
θρυλικές διαστάσεις, αναβαθμίζοντας τη χώρα σε στενό σύμμαχο των ΗΠΑ, αλλά και
εκθέτοντάς την ακριβώς για τον ίδιο λόγο σε διαρκή κίνδυνο από την Αλ Κάιντα.
Ο πρίγκιπας διάδοχος Αμπντάλα μπεν Αμπντελαζίζ, 82 ετών, ανακηρύχθηκε
βασιλιάς, ενώ ο υπουργός Άμυνας Σουλτάν μπεν Αμπντελαζίζ, έλαβε τον τίτλο του
πρίγκιπα διαδόχου. H επίσημη ορκωμοσία του Αμπντάλα, ο οποίος είναι ένας
προσεκτικός ηγέτης που έχει κάνει αξιοσημείωτες μεταρρυθμίσεις οικονομικής
αλλά και κοινωνικής φιλελευθεροποίησης, θα γίνει αύριο.

Οι τιμές του πετρελαίου σημείωσαν απότομη άνοδο μόλις έγινε γνωστή η είδηση
του θανάτου του Φαχντ, αλλά οι σαουδαραβικές αρχές φρόντισαν να καθησυχάσουν
γρήγορα τις αγορές, ανακοινώνοντας πως το βασίλειο θα τηρήσει την πολυετή
πολιτική του που στοχεύει στην επαρκή παραγωγή πετρελαίου ώστε να
ικανοποιηθούν οι αγορές και να σταθεροποιηθούν οι τιμές.

H συμμαχία με τις ΗΠΑ

Ο ΦΑΧΝΤ μπιν Αμπντελαζίζ αλ Σαούντ ανήλθε στον θρόνο το 1982 και ήταν ένας
από τους επτά γιους του ιδρυτή της χώρας. Είχε γεννηθεί στο Ριάντ πιθανότατα
το 1923.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η Σαουδική Αραβία αναδείχθηκε σε
στρατηγικό σύμμαχο των Ηνωμένων Πολιτειών. Όταν το 1990 ο Σαντάμ Χουσεΐν
επιτέθηκε στο Κουβέιτ, ο Φαχντ έλαβε μια εξαιρετικά ριψοκίνδυνη – εν όψει της
αρνητικής στάσης των Αράβων απέναντι στους Αμερικανούς – απόφαση: κάλεσε τις
ΗΠΑ και τις λοιπές χώρες της Δύσης να φέρουν στρατεύματα στο έδαφος της
Σαουδικής Αραβίας, εξηγώντας στους Σαουδάραβες ότι αυτό θα ήταν προσωρινό.

Ο πόλεμος τελείωσε, το Κουβέιτ απελευθερώθηκε, ωστόσο οι Αμερικανοί δεν έφυγαν
από τη χώρα. H λαϊκή δυσαρέσκεια για την παρουσία Δυτικών στα πιο ιερά εδάφη
του Ισλάμ βρήκε τον εκφραστή της στο πρόσωπο του Σαουδάραβα εκατομμυριούχου
Οσάμα μπιν Λάντεν, ο οποίος ζούσε στο Αφγανιστάν αφότου εκδιώχθηκε από τη
Σαουδική Αραβία. Αυτός είναι και ο λόγος εξάλλου που τα τελευταία χρόνια, με
αποκορύφωμα την τελευταία διετία, έχουν κλιμακωθεί οι επιθέσεις της Αλ Κάιντα
στη Σαουδική Αραβία.

Όμως, η λαϊκή δυσαρέσκεια δεν συνδέεται μόνο με την παρουσία των Δυτικών. Παρά
το γεγονός ότι η Σαουδική Αραβία είναι η μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός χώρα
του κόσμου, η μείωση των εσόδων από τον μαύρο χρυσό – ήδη από τη δεκαετία του
1980 – οδήγησε σε περικοπές και λιτότητα.