ΣE ΠPΩTO ENIKO «Mπόμπα» με μπόμπα διαφέρει

«Το πληρώνουμε χρυσό και μας το σερβίρουν νοθευμένο». Κι όλα αυτά γιατί; Αφού
ούτως ή άλλως το αλκοόλ πλέον δεν το πίνουμε… μας πίνει. Ούτε βασιλικός
πολτός να ήταν. «Μπόμπα» πάντως είναι.

Δεν πρόκειται βέβαια για κάτι πρωτόγνωρο. Εδώ δύο ξαπλώστρες με μία ομπρέλα
κοστίζουν όσο και το γεύμα δύο ατόμων σε μια συνοικιακή ταβέρνα ­ εκεί που η
σαλάτα μοσχοβολάει ελαιόλαδο! Θέλεις όμως να κάνεις το χατίρι στον εαυτό σου,
να του προσφέρεις μία μέρα στη θάλασσα χωρίς να κολλήσει η άμμος πάνω σου.
Λογικό δεν είναι; Δεν το αξίζεις; Σαφώς το αξίζεις.

Μαζεύονται όμως τα έξοδα της ημέρας λίγα-λίγα και γίνονται πολλά. Δεν
χρειάζεται να είναι κανείς πολυέξοδος: αρκεί να παραγγείλει ένα φραπέ για να
δροσιστεί. Έτσι απλά, «πετάνε» και άλλα 5 ευρώ από την τσέπη.

Τελικά αν το καλοσκεφτεί κανείς, το ποτό στη χώρα μας δεν είναι ακριβό. Φθηνό
είναι και γι’ αυτό και οι ιδιοκτήτες των νυχτερινών μαγαζιών προσπαθούν να
βρουν λύσεις για να βγάζουν και εκείνοι ένα νυχτοκάματο της προκοπής…

Αυτό βέβαια δεν το αντιλαμβάνονται οι τουρίστες που μας επισκέπτονται. Εκείνοι
σκέφτονται τα πράγματα πιο λογικά και λιγότερο συναισθηματικά.

Το συμπέρασμα λοιπόν στο οποίο καταλήγουν είναι απλό μεν, ορθό δε και δεν χωρά
καμία αμφισβήτηση: η Ελλάδα είναι ακριβή.

Τι κάνουν λοιπόν; Πολύ απλά, προτιμούν την Τουρκία ή το Σαρμ Ελ Σέιχ. Σιγά μην
κάτσουν να σκάσουν.

Πέφτουν όμως και εκεί μπόμπες… τρομοκρατικές αυτή τη φορά.

Το αποτέλεσμα: οι τουρίστες αναζητώντας ασφάλεια βγάζουν εισιτήρια για Ελλάδα.
Και η ασφάλεια κοστίζει και μάλιστα πολύ… ακριβά! Και για να πούμε και τη
μαύρη αλήθεια «μπόμπα» με μπόμπα διαφέρει.