Σκοτεινές μαρκίζες

H αγωνία της μαρκίζας… H ώρα για να ξεκινήσουν οι πρώτες πρόβες εν όψει της
νέας αγωνιστικής περιόδου πλησιάζει και οι ποδοσφαιρικοί επιχειρηματίες
πασχίζουν να εξασφαλίσουν τους δικούς τους πρωταγωνιστές που θα παρουσιάσουν
τον επόμενο χειμώνα στους θιασώτες – οπαδούς τους. H παρουσία της Εθνικής
Ελλάδος στο Confederations Cup έδωσε την ευκαιρία στο φίλαθλο κοινό να
ξεχαστεί για λίγο, αλλά με δεδομένη την καλοκαιρινή ποδοσφαιρική απραξία, το
ενδιαφέρον έχει εστιαστεί στο επίπεδο των μεταγραφών.

Πρώτος απ’ όλους θέλει να ολοκληρώσει τις κινήσεις του ο Παναθηναϊκός, αφού η
επίσημη πρεμιέρα του έχει οριστεί για τις αρχές Αυγούστου και θα πρέπει να
επιδείξει όλο το ταλέντο του, αν θέλει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στις
ευρωπαϊκές παραστάσεις της νέας σεζόν. H συμφωνία με τον Αλοΐζι ματαιώθηκε,
αυτή με τον Κονσεϊσάο περνάει μεγάλη δοκιμασία και ήδη τα ονόματα των
Αργεντινών Ρομέο, Μπερνάρντι και προσφάτως του 33 χρόνου Ιταλού Κοσάτο ήρθαν
στον αφρό. Το ραντεβού του Μαλεζάνι με τους παίκτες του για την έναρξη των
προπονήσεων στην Παιανία έχει προγραμματιστεί για αύριο και, όπως γίνεται
αντιληπτό, ο χρόνος είναι πλέον δύσκολος αντίπαλος.

Ο Ολυμπιακός παρουσιάζεται πιο χαλαρός, αφού δεν έχει κοντά υποχρεώσεις, ενώ
έχει διαθέσει και διαρκείας για τρία χρόνια. Μετά τον Καψή ψάχνει έναν σέντερ
φορ (ύστερα από αρκετά χρόνια) κι έναν ακόμη παίκτη μεσαίας γραμμής που θα
πουλήσει την… φανέλα, ενώ η AEK έφερε στην Αθήνα τον Ιταλό τερματοφύλακα
Σορεντίνο, με σκοπό να δώσει λύση στο πρόβλημα της εστίας.

Οι Έλληνες περιμένουν τις μεταγραφές και οι Άγγλοι πανηγυρίζουν.

ΠΡΙΝ από 200 χρόνια ακριβώς, η Ιστορία κατέγραφε τη θρυλική ναυμαχία
Τραφάλγκαρ. Τότε, ο αγγλικός στόλος είχε στείλει στον βυθό την αρμάδα του
Ναπολέοντα. Χθες, προέκυψε ένα ακόμη γαλλικό στραπάτσο, αλλά αυτή τη φορά στη
μακρινή στεριά της Σιγκαπούρης. Το Λονδίνο εξασφάλισε την έγκριση των Αθανάτων
της ΔΟΕ και υποχρέωσε το Παρίσι σε ρόλο θεατή στη διοργάνωση των Ολυμπιακών
Αγώνων του 2012.

«The city is London» αναφώνησε ο Ζακ Ρογκ και ο Μπλερ πανηγυρίζει
δικαιολογημένα. Ο Βρετανός πρωθυπουργός ήταν, σύμφωνα με τον συμπατριώτη του,
Στιβ Ρεντγκρέιβ, τον μεγαλύτερο κωπηλάτη όλων των εποχών με πέντε χρυσά
μετάλλια σε πέντε Ολυμπιακούς Αγώνες, το… γαλλικό κλειδί της επιτυχίας. Ο
λόγος; Οι τρεις μέρες που είχε στη διάθεσή του ο Μπλερ έναντι του Σιράκ
φαίνεται ότι έπαιξαν σημαντικό ρόλο για την τελική έκβαση της ψηφοφορίας των
Αθανάτων. Ο Άγγλος πήγε από την Κυριακή στην πόλη της ψηφοφορίας, ενώ ο Γάλλος
μόλις την παραμονή. Δεν πρόλαβε καλά καλά να γνωριστεί με τους ανθρώπους που
θα έδιναν την (τόσο σημαντική) ψήφο τους.

Και κάτι ακόμη για τον Μπλερ. Ήταν ο μόνος από τους πέντε ηγέτες που «έπαιξε»
πολύ με την Αθήνα και την επιτυχημένη διοργάνωση των περσινών Αγώνων στην
ελληνική πρωτεύουσα. Να έγινε ξαφνικά φιλέλληνας ή απλά θέλησε να περάσει πιο
γλυκά τα δικά του μηνύματα; H ουσία είναι ότι έχουμε αποκτήσει πρόσωπο στο
εξωτερικό. Γιατί όχι;

ΑΞΙΖΕΙ NA σημειωθεί ότι θεωρητικά τουλάχιστον, η υποψηφιότητα του
Λονδίνου ήταν η δεύτερη πιο ανέτοιμη μετά από αυτή της Μόσχας, αφού το
μεγαλύτερο μέρος του αγγλικού φακέλου βασιζόταν στην ανάπτυξη του ανατολικού
τμήματος της πόλης, που πρέπει να ολοκληρωθεί και να φτιαχτεί και ολυμπιακό
πάρκο. Τι διέθεταν δηλαδή οι Άγγλοι; Το Ουίμπλεντον και το υπό κατασκευή
Ουέμπλεϊ. Το Παρίσι είχε έτοιμο το Σεν Ντενί, αλλά φαίνεται πως έπιασε τόπο η
αγγλική προπαγάνδα, σύμφωνα με την οποία το γαλλικό στάδιο είχε σχεδιαστεί
μόνο για ποδόσφαιρο. Οι Γάλλοι είχαν επίσης εις βάρος τους και την… αρνητική
παράδοση, αφού έχουν χάσει άλλες δύο φορές τα τελευταία 19 χρόνια.

Ίσως ακόμη, η ΔΟΕ δεν μπορεί να ξεχάσει το φιάσκο του 1900 της γαλλικής
πρωτεύουσας, όταν οι αγώνες ξεκίνησαν για να πλαισιώσουν εν τέλει τη διεθνή
έκθεση του Παρισιού και κράτησαν περίπου έξι μήνες, ταλαιπωρώντας τους αθλητές
και τη συνείδηση του Κουμπερτέν.

Την άλλη φορά… Πάντως, Πόλη του Φωτός, χθες, ήταν το Λονδίνο!