[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

AN ΔΕΝ EINAI συνειδητή παραπλάνηση, είναι ακατανόητη τακτική. Μιλάμε
για τον τρόπο με τον οποίο μεθοδεύει η κυβέρνηση την ασφαλιστική μεταρρύθμιση.
Για ένα τόσο μεγάλο θέμα, που μας αφορά όλους, η κυβέρνηση κινείται μέχρι
στιγμής ως εξής:

* Πρώτον, τάσσεται υπέρ της έναρξης του κοινωνικού και πολιτικού
διαλόγου, αλλά όχι υπέρ της… λήξης του, αφού μας διαβεβαιώνει ότι η ίδια
τουλάχιστον δεν πρόκειται να νομοθετήσει πάνω στο θέμα αυτό. Δηλαδή,
δουλεύει… για την επόμενη κυβέρνηση. (Ή μας δουλεύει;).

* Δεύτερον, αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι να μας πει έστω και το
παραμικρό για τις δικές της θέσεις σχετικά με το Ασφαλιστικό, εναποθέτοντας τα
πάντα στον περίφημο διάλογο. Δεν έχει άποψη η Νέα Δημοκρατία για το θέμα ή
μήπως φοβάται να την πει; Φοβόμαστε πως ισχύουν σ’ έναν βαθμό και τα δύο.

* Τρίτον, ενώ καταδικάζει τον νόμο Ρέππα λέγοντας ότι πρόκειται για
«σαθρό υπόβαθρο», σπεύδει να τον εφαρμόσει με θρησκευτική ευλάβεια,
εντάσσοντας το ένα μετά το άλλο τα ασφαλιστικά ταμεία στο IKA. Πρώτα ήταν τα
Ταμεία των τραπεζών και θα ακολουθήσουν και αυτά των ΔΕΚΟ. Είναι προφανές ότι
η κυβέρνηση ασπάζεται τη λογική του συγκεκριμένου νόμου, σε ό,τι αφορά
τουλάχιστον την υπαγωγή όλων των ασφαλισμένων στο IKA, απλώς δεν θέλει να το
πει.

* Τέταρτον, δεν λέει λέξη για την «ταμπακιέρα», δηλαδή για το κόστος
των μέτρων που έχει ήδη πάρει (για τις τράπεζες) και αυτών που σκοπεύει να
πάρει. Αν δεν ξέρει τι θα πληρώσει ο Έλληνας φορολογούμενος για να καλύψει τα
ανοίγματα του IKA, πρόκειται για μεγάλη ανευθυνότητα. Αλλά προφανώς ξέρει και
απλώς προτιμά να το κρύβει. Έτσι, περιορίζει τις αντιδράσεις σήμερα και μας
φυλάει την «έκπληξη» του λογαριασμού για αύριο, μαζί με το πακέτο της λύσης
που θα προτείνει.

Με τέτοιους χειρισμούς δεν είναι περίεργο που οι υποψιασμένοι ασφαλισμένοι
αισθάνονται όλο και μεγαλύτερη ανασφάλεια. Όταν είναι φανερό ότι όλες οι
κυβερνητικές δηλώσεις και κινήσεις υπακούουν στη λογική μιας τακτικής με
άγνωστο στόχο και τίποτα δεν λέγεται με το όνομά του, είναι λογικό να
πιστεύουν ότι κάτι κακό μαγειρεύεται πίσω από την πλάτη τους. Και το ωραιότερο
είναι πως όλα αυτά βαφτίζονται «γενναίες διαρθρωτικές αλλαγές».