«Για να υποστηρίξεις κάποιον, πρέπει να είναι φίλος σου και να το δείχνει!»

Ο αναπληρωτής υπ. Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρόμπερτ Ζέλικ κάλεσε την Τουρκία «να κοιτάξει πέρα από την ένταξή της στην E.E.»

ΟΙ ΗΠΑ παίρνουν αποστάσεις από τη μέχρι πρότινος σθεναρή υποστήριξη της
ένταξης της Τουρκίας στην E.E. και δείχνουν απρόθυμες να πιέσουν τους
Ευρωπαίους για τη διασφάλιση του ευρωπαϊκού μέλλοντος της γείτονος.

H διακριτική αλλαγή πλεύσης της Ουάσιγκτον είναι απόρροια όχι μόνο της
ψυχρότητας που παρατηρείται στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, αλλά και της
ρεαλιστικής αποτίμησης του αρνητικού κλίματος που έχει δημιουργηθεί στην
ευρωπαϊκή κοινή γνώμη για την Τουρκία.

Τη στιγμή που η Γηραιά Ήπειρος επιχειρεί να διασώσει τη συνοχή της, οι
Αμερικανοί δηλώνουν υπέρμαχοι μιας ισχυρής Ευρώπης που θα λειτουργεί ως
αξιόπιστος εταίρος στον χειρισμό των διεθνών ζητημάτων, και στο πλαίσιο αυτό
επιθυμούν να περιορίσουν τα σημεία τριβής με τις κυβερνήσεις αλλά και την
κοινή γνώμη των ευρωπαϊκών χωρών. Έτσι, η πιεστική υποστήριξη της ευρωπαϊκής
πορείας της Άγκυρας – η οποία κατά το παρελθόν έλαβε τη μορφή άκομψων
παρεμβάσεων στα εσωτερικά της E.E., ακόμη και από Αμερικανούς προέδρους – δεν
αποτελεί πλέον προτεραιότητα των ευρωαμερικανικών σχέσεων.

Γνώστης των αμερικανοτουρκικών σχέσεων με επιρροή στη χάραξη της αμερικανικής
πολιτικής περιέγραψε στα «NEA» με σαφήνεια το κλίμα που επικρατεί στην
κυβέρνηση Μπους: «Θεωρούμε ότι η ένταξη της Τουρκίας στην E.E. θα ωφελήσει την
ίδια και θα στείλει ένα πολυπολιτισμικό μήνυμα συμβίωσης της Δύσης με τον
μουσουλμανικό κόσμο. Όμως, υπάρχουν δυο ουσιαστικές παράμετροι: πρώτον, στην
πράξη απεδείχθη ότι το να ενθαρρύνουμε τους Ευρωπαίους να δεχθούν την Τουρκία
μπορεί να οδηγήσει στο αντίθετο αποτέλεσμα και, δεύτερον, για να υποστηρίξεις
κάποιον, πρέπει αυτός να είναι φίλος σου και να το δείχνει!».

Τη νέα αμερικανική προσέγγιση παρουσίασε μετά τα δημοψηφίσματα στη Γαλλία και
την Ολλανδία ο αναπληρωτής υπ. Εξωτερικών Ρόμπερτ Ζέλικ, ο οποίος κάλεσε την
Τουρκία «να κοιτάξει πέρα από την ένταξή της στην E.E.», παρατηρώντας με
διακριτικό τρόπο ότι ίσως είναι καιρός «να υιοθετήσει μια περισσότερο
παγκόσμια προσέγγιση».