H «γκρίζα ζώνη» των σύγχρονων ανδρών

Ομοφυλόφιλος ή ετεροφυλόφιλος; Ιδού η απορία. Διότι κάποτε ήταν εύκολο να
τους ξεχωρίσεις. Ενώ τώρα, οι περισσότεροι άνδρες μοιάζει να έχουν
εγκαταλείψει τους δύο πόλους χάριν μιας ενδιάμεσης «γκρίζας ζώνης». Μιλάμε
πάντα για την εμφάνιση, μην παρεξηγηθούμε, δεν γίνανε όλοι οι άνδρες
αμφιφυλόφιλοι, ο σωστός όρος είναι νομίζω «gay vague», κάτι σαν «αορίστως γκέι».

Βλέπεις τον Μπραντ Πιτ να έχει βάψει τα κοντοκουρεμένα μαλλιά του πλατινέ.
Βλέπεις το συγκρότημα Backstreet Boys να κάνει την επάνοδό του μοιάζοντας με
«ντραγκ κουίν» της δεκαετίας του ’80. Βλέπεις στον δρόμο άνδρες, πολλούς
άνδρες, να φορούν στενά Τ-σερτ, εφαρμοστά στην περιφέρεια τζιν και σανδάλια.
Βλέπεις στο πάρκο δύο νεαρούς παρέα, ο ένας σπρώχνει ένα καροτσάκι, και δεν
μπορείς να αποφασίσεις αν το μωρό είναι δικό του ή… δικό τους. Γκέι ή
στρέιτ; Άντε να καταλάβεις. Μαλλιά, ρούχα, φωνή, γλώσσα του σώματος, έχουν
γίνει όλα ίδια. Πάνε οι εποχές που τα «γκέινταρ» (από το γκέι και το ραντάρ,
ραντάρ εντοπισμού γκέι δηλαδή, μια καθόλου επιστημονική, πλην όμως ευρέως
χρησιμοποιούμενη έκτη αίσθηση) λειτουργούσαν ρολόι. Σήμερα, πια, είναι τόσο
παρωχημένα όσο και τα… Windows 2000.

«Τα έχω χάσει πια», λέει ο Μπραντ Χαμπάνσκι, ιδιοκτήτης του Guise, ενός
καταστήματος που ειδικεύεται στα ανδρικά είδη ένδυσης, στο Σικάγο. «Για
κάποιους από τους στρέιτ άνδρες που μπαίνουν μέσα, δεν θα το φανταζόμουν ποτέ
ότι είναι στρέιτ, και για κάποιους από τους γκέι άνδρες που μπαίνουν μέσα, δεν
θα το φανταζόμουν ποτέ ότι είναι γκέι». Φαίνεται ότι την ίδια σύγχυση νιώθουν
και οι πελάτες για τον καταστηματάρχη. «Πολλοί νομίζουν ότι είμαι γκέι», λέει.

Οι μετροσέξουαλ. Μισό λεπτό όμως, δεν υπήρχε ήδη ένας όρος γι’ αυτόν
τον τύπο του άνδρα; Μετροσέξουαλ δεν ήταν; Ήταν, αλλά δεν έχει καμία σχέση με
τη νέα αυτή τάση. Μετροσέξουαλ είναι ένας ετεροφυλόφιλος άνδρας που επιτρέπει
στον εαυτό του κάποια γυναικεία «τυχερά», όπως το πεντικιούρ, τα αρωματικά
κεριά και η κομψότατη γκαρνταρόμπα. Αντιθέτως, «αορίστως γκέι» μπορεί να είναι
και ένας αμφιφυλόφιλος και ένας ομοφυλόφιλος άνδρας. Ο τίτλος δεν αφορά μόνο
τα ρούχα και την προσωπική περιποίηση. Εμπεριέχει και μια στάση αδιαφορίας για
το κατά πόσο θα ερμηνευτεί σωστά ή θα παρεξηγηθεί ο σεξουαλικός
προσανατολισμός – εξ ου και η κατάρρευση των «γκέινταρ».

Ομοιομορφία στο ντύσιμο

Ένα από τα πράγματα που «μπέρδεψαν» την κατάσταση στην εμφάνιση των ανδρών
είναι και η διάβρωση της λεγόμενης «ιεραρχίας της μόδας». Επί χρόνια, οι γκέι
ήταν αυτοί που υιοθετούσαν πρώτοι τις νέες τάσεις της μόδας. Μέχρι να τους
ακολουθήσουν οι στρέιτ, οι γκέι είχαν πλέον βαρεθεί και αναζητούσαν κάτι ακόμα
πιο καινούργιο. Τώρα όμως, ομοφυλόφιλοι και ετεροφυλόφιλοι υιοθετούν τα νέα
στυλ σχεδόν ταυτόχρονα. Είναι χαρακτηριστικό πως – σύμφωνα με τον Όμιλο NPD,
που ερευνά τις τάσεις στη βιομηχανία της μόδας -, το 1985 μόνον το 25% των
ανδρικών ρούχων και αξεσουάρ αγοραζόταν από άνδρες· το υπόλοιπο 75% αγοραζόταν
από γυναίκες για άνδρες. Μέχρι να φτάσει το 2004, ωστόσο, το αλλοτινό 25% είχε
γίνει 69% και συνεχώς αυξανόταν.

Πάντως η Άλις Άιζενμπεργκ, που κάνει «πόρτα» σε αρκετά γκέι μπαρ της Νέας
Υόρκης, επιμένει ότι το υπερευαίσθητο «γκέιντάρ» της παραμένει αλάνθαστο.
Μόλις το περασμένο Σαββατοκύριακο, σταμάτησε στην είσοδο ενός γκέι μπαρ έναν
«αορίστως γκέι» με την εξής ερώτηση: «Ξέρετε ότι αυτό εδώ είναι γκέι μπαρ;».
«Είχε το σωστό τζιν, τα σωστά παπούτσια και καλό σώμα», θυμάται. «Φορούσε όμως
το πουκάμισό του ριχτό, έξω από το παντελόνι». Ο νεαρός την ευχαρίστησε, έκανε
στροφή και έφυγε.

Επιμέλεια: Κίττυ Ξενάκη