Οι «πράσινοι»… αντικρατιστές διεκδικούν ρόλο

Όταν ο Γ. Παπανδρέου από το βήμα του τελευταίου Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ σήμανε το
«τέλος του κρατισμού» για το Κίνημα, αρκετά ήταν τα στελέχη που εξέφρασαν
δυσαρέσκεια, θεωρώντας ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να ενισχύσει το «λαϊκό προφίλ» του
και να συγκρουστεί με τη N.Δ. σε όλα τα μέτωπα. Υπήρξαν, ωστόσο, στελέχη που
υπερθεμάτισαν, κρίνοντας επιβεβλημένη τη νέα διαδρομή . Με πολλά από αυτά τα
στελέχη ο Γ. Παπανδρέου έχει ανοικτή γραμμή, με άλλα οι σχέσεις του είναι
μάλλον τυπικές, με ορισμένα δεν έχει αποφύγει και τις συγκρούσεις, αλλά με όλα
φαίνεται ότι βρίσκεται πλέον σε μια κοινή πορεία που ευνοεί ένα ολοκληρωμένο
σχέδιο μεταρρυθμίσεων στην ελληνική κοινωνία, αντίθετα με τους πειραματισμούς
της N.Δ., όπως χαρακτηριστικά λένε στη Χαριλάου Τρικούπη. Από το Συνέδριο και
μετά, μάλιστα, είτε στα κομματικά όργανα είτε από το βήμα της Βουλής, ακόμη
και από το βήμα του ΣΕΒ, ο Γ. Παπανδρέου δεν χάνει ευκαιρία να τονίσει ότι το
ΠΑΣΟΚ θα πρωτοστατήσει για «λιγότερο και πιο κοινωνικό κράτος» και για
μεταρρυθμίσεις τις οποίες δεν μπορεί να προωθήσει η N.Δ. Σε αυτή την πορεία, η
άτυπη ομάδα των «μεταρρυθμιστών» στον χώρο του ΠΑΣΟΚ θεωρείται βέβαιο ότι θα
έχει ένα λόγο παραπάνω…

ANNA ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

«Σκελετός στο ντουλάπι το Ασφαλιστικό»

ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ συγκρούστηκε με τους συνδικαλιστές όταν πρότεινε να ανοίξει
χωρίς καθυστερήσεις η συζήτηση για το Ασφαλιστικό, ενώ – βλέποντας τα πράγματα
στο εσωτερικό με την ευρωπαϊκή ματιά μιας κοινοτικής επιτρόπου – είχε
υποστηρίξει τη φιλοσοφία του σχεδίου Γιαννίτση, θεωρώντας ότι αδίκως οδηγούσαν
τον τότε υπουργό Εργασίας στην πυρά… Για την Άννα Διαμαντοπούλου είναι
δεδομένο ότι χρειάζεται «πιο μικρό και πιο ευέλικτο κράτος», καθώς και
«ευελιξία στην αγορά εργασίας με ασφάλεια». Για να ενισχυθούν οι δυνατότητες
της νέας γενιάς είχε προτείνει, μάλιστα, να καθιερωθούν τα Αγγλικά ως δεύτερη
επίσημη γλώσσα στην εκπαίδευση, προκαλώντας και πάλι αντιδράσεις. Όσο για το
Ασφαλιστικό, επιμένει: «Το Ασφαλιστικό πρέπει να ανοίξει. Είναι ένας σκελετός
στο ντουλάπι, που θα μας φοβίζει μονίμως…». Σε κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου που
θα ακολουθεί το σουηδικό και το βρετανικό μοντέλο, στο ΠΑΣΟΚ όλοι είναι
βέβαιοι ότι η Άννα Διαμαντοπούλου θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Πολέμιος του υδροκέφαλου κράτους

ΕΠΙ ΣΕΙΡΑ ετών υπουργός Εσωτερικών και Παιδείας ο Αλέκος Παπαδόπουλος,
όπως λένε στη Χαρ. Τρικούπη, ήταν πάντοτε πολέμιος του «υδροκέφαλου» κράτους.
Και αυτό το στίγμα εξέπεμπε και ως μέλος της κυβέρνησης, είτε ως υπέρμαχος της
μεταβίβασης αρμοδιοτήτων στην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, ώστε η κρατική μηχανή
να είναι περισσότερο ευέλικτη, είτε με την είσοδο των μάνατζερ στα νοσοκομεία,
σε μια προσπάθεια να λειτουργήσουν και με κριτήρια της αγοράς. Σε καιρούς,
μάλιστα, που το πολιτικό κόστος δεν ήταν αμελητέο, δεν δίστασε να προτείνει
περιοριστική πολιτική στα δημοσιονομικά για να βρεθεί αντιμέτωπος με πολλούς
στο ΠΑΣΟΚ, αλλά να λάβει τα εύσημα από τον Κων. Μητσοτάκη. H σχέση του με τον
Γ. Παπανδρέου, σύμφωνα με συνεργάτες του προέδρου του Κινήματος, βασίζεται
στην «αμοιβαία εμπιστοσύνη». Οι ίδιοι λένε ότι δεν επελέγη τυχαία ο Αλ.
Παπαδόπουλος να αναλάβει την επιτροπή εκλογικού αγώνα, ενώ προσθέτουν με νόημα
πως στη σχέση εμπιστοσύνης με τον Γ. Παπανδρέου οφείλεται και το γεγονός ότι ο
πρώην υπουργός δεν εγκατάλειψε τελικώς στην πολιτική…

ΜΙΜΗΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ

Νέες ισορροπίες ιδιωτών – κράτους

ΑΠΟ THN περίοδο της KNE και του «άκρατου κρατισμού» έχουν περάσει χρόνια,
η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε, η παγκοσμιοποίηση έχει αλλάξει τα δεδομένα και ο
M. Ανδρουλάκης δεν διστάζει να υπερασπιστεί επιλογές του Κλίντον και του
Μπλερ. Στα χρόνια του ’90, που βρισκόταν εκτός πολιτικής, μετείχε σε μια μακρά
«ανταλλαγή απόψεων» με τους κυρίους Μάνο και Ανδριανόπουλο, αλλά και με τον Γ.
Παπανδρέου, όπως αποδείχθηκε λίγο πριν από τις εθνικές εκλογές. Και αυτές τις
απόψεις επιχειρεί τώρα να μεταφέρει στον τομέα Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ. Πλέον
θεωρεί ότι χρειαζόμαστε «πιο ευέλικτο κράτος, με ρυθμιστικό ρόλο στην
κοινωνία», ενώ πιστεύει ότι ακόμη και το κράτος, ως επιχειρηματίας, πρέπει «να
λειτουργεί ανταγωνιστικά». Όσο για τις μεταρρυθμίσεις, είναι αναφανδόν υπέρ,
αλλά οι «μεταρρυθμίσεις» της N.Δ. δεν τον πείθουν. «Οι μεταρρυθμίσεις δεν
είναι κάτι απολίτικο ή κοινωνικά ουδέτερο», λέει. «Πρέπει να έχουν στόχευση
κοινωνική, να αυξάνουν τις ευκαιρίες, τις δυνατότητες και τις επιλογές για
τους κοινωνικά αδύναμους και τους νέους». Και ζητεί να υπάρξει «νέα ισορροπία
ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό, το ατομικό και το συλλογικό». Όπως ο Γ.
Παπανδρέου…

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ

Κράτος με ενισχυμένο κοινωνικό ρόλο

ME ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ματιά στις εξελίξεις, μια πολιτική πορεία επηρεασμένη από τον
γαλλικό Μάη και ατέλειωτες συγκρούσεις με «γραφειοκρατικές λογικές», εντός κι
εκτός ΠΑΣΟΚ, ο πρώην υπουργός δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί θιασώτης του
κρατισμού, αλλά θεωρεί δεδομένο ότι την ίδια ώρα το κράτος πρέπει να έχει
«ενισχυμένο κοινωνικό ρόλο». Στο πλαίσιο αυτό δεν διστάζει να ρίξει στη
συζήτηση ακόμη και προκλητικές προτάσεις, όπως πρόσφατα την πρόταση για
κατάρτιση του εφάπαξ και την κατοβολή ενός αντίστοιχου ποσού σε νέους
εργαζομένους…

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΑΝΟΣ

Ο «γκουρού» του νεοφιλελευθερισμού

ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ο Στ. Μάνος είναι κάτι σαν «γκουρού» του νεοφιλελευθερισμού
στην Ελλάδα. Φίλοι και εχθροί παραδέχονται, πάντως, ότι έχει ξεκάθαρες ιδέες
και αυτό έχει εκτιμηθεί από τον Γ. Παπανδρέου, όπως λένε στη Χαρ. Τρικούπη. Σε
σημείο που αρκετά στελέχη του ΠΑΣΟΚ να διαμαρτύρονται ότι πιο εύκολα βλέπουν
τον πρόεδρο του Κινήματος ο Μάνος με τον Ανδριανόπουλο, παρά εκείνα. Ο
ανεξάρτητος βουλευτής έχει αποφασίσει να ακολουθήσει αυτή την ανεξάρτητη
πορεία, «κηρύσσοντας» μια πολιτική ανοικτών συνόρων στην αγορά, χωρίς κρατικό
παρεμβατισμό, και συνεχίζοντας να παίρνει νομοθετικές πρωτοβουλίες, όπως αυτή
για το Ασφαλιστικό των Τραπεζών. Στο ΠΑΣΟΚ είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν
ότι σε μια κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου ο Στ. Μάνος δεν θα έχει ρόλο.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ταύτιση σε θέματα οργάνωσης

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ από τις «φιλελεύθερες» προσεγγίσεις για την οικονομία, ο Ανδρ.
Ανδριανόπουλος, όπως και ο Στ. Μάνος, συνταυτίζονται με τον Γ. Παπανδρέου σε
ένα σχέδιο οργάνωσης της κοινωνίας με ιδιαίτερα προοδευτικά χαρακτηριστικά.
Όπως λένε συνεργάτες του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, στα ζητήματα της Παιδείας, της
παγκοσμιοποίησης, της ανοικτής κοινωνίας, των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας,
δύσκολα θα βρει κανείς διαφορές. Ο Ανδρ. Ανδριανόπουλος επέλεξε, μάλιστα, να
προσεγγίσει το ΠΑΣΟΚ και οργανωτικά, μετέχοντας σε κομματική επιτροπή του
οικονομικού τομέα. Και δεν παραλείπει στους συνομιλητές του να υπογραμμίσει
ότι, παρά την εντύπωση πολλών, δεν αμφισβητεί τον κοινωνικό ρόλο που πρέπει να
έχει το κράτος.

NIK. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗΣ

Ο «θιασώτης» των αποκρατικοποιήσεων

ME TH… ρετσινιά του «θιασώτη» των αποκρατικοποιήσεων, ο Νικ.
Χριστοδουλάκης ήταν βασικός αποδέκτης «συντροφικών μαχαιρωμάτων» στη δεύτερη
κυβέρνηση Σημίτη, όπου κατείχε το πόστο του «τσάρου» της Οικονομίας. Από τη
μετοχοποίηση της ΔΕΗ έως τη δημιουργία της Εταιρείας Ελληνικά Ακίνητα, που
ανέλαβε την αξιοποίηση τουριστικών και ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων με τη
σύμπραξη ιδιωτών, αναδείχθηκε σε κεντρικό μοχλό της οικονομικής πολιτικής στα
χρόνια του «εκσυγχρονισμού». Παρά το γεγονός ότι σήμερα επικρατεί η εικόνα πως
ο Νικ. Χριστοδουλάκης βρίσκεται στο… κομματικό «ψυγείο» και έχει περιοριστεί
στα κοινοβουλευτικά του καθήκοντα, συνεργάτες του Γ. Παπανδρέου επιμένουν ότι
ο πρώην υπουργός δεν βρίσκεται έξω από τα πλάνα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ

H «κίτρινη κάρτα» των αποκρατικοποιήσεων

ΩΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ του ΠΑΣΟΚ έθεσε ακόμη και ζήτημα αλλαγής ονόματος και
κομματικών συμβόλων, προκαλώντας εντάσεις στο «κατεστημένο» της Χαρ. Τρικούπη.
Από τα «πολιτικά παιδιά» του Κων. Σημίτη χρεώθηκε κι αυτός την εκλογική ήττα,
αλλά όλοι παραδέχονται ότι έχει αποκτήσει πλέον το δικό του ειδικό βάρος μέσα
στο Κίνημα. Με την τελευταία αναταραχή που προκάλεσε, προτείνοντας την άρση
της μονιμότητας των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ, δεν άφησε αμφιβολία ότι συντάσσεται
με ένα κύμα μεταρρυθμίσεων. Και, όπως λένε επιτελικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, η
«κίτρινη κάρτα» που πήρε από τον Γ. Παπανδρέου γι’ αυτές τις δηλώσεις είχε να
κάνει με το «τάιμινγκ» και όχι με την ουσία τους.