Έβγαλαν ρίζες… τα καζάνια

«Μένω 30 χρόνια στο Πέραμα. Όλο αυτό το διάστημα έχω ακούσει πολλές
υποσχέσεις για τα καζάνια των πετρελαιοειδών. Ότι θα φύγουν, ότι θα γίνουν
υπόγεια, ότι η περιοχή θα γίνει πράσινο. Οι δεξαμενές όμως είναι ακόμη εδώ…»

H μελέτη της Σχολής Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου προέβλεπε την υπογειοποίηση των επιφανειακών δεξαμενών στο βορειοανατολικό τμήμα του λόφου Αγ. Μαρίνας μακριά από κατοικημένη περιοχή

Ο 65χρονος κ. Μιχάλης Πάμπορης είναι ένας από τους κατοίκους του Περάματος που
ζουν καθημερινά με τον φόβο ατυχήματος. Οι δεξαμενές είναι δίπλα στα σπίτια
τους και οι κάτοικοι περιμένουν χρόνια να δοθεί λύση.

Κλεισμένη στα συρτάρια του υπουργείου Ανάπτυξης παραμένει όμως εδώ και τρία
χρόνια η λύση που επιλέχθηκε για τη μεταφορά των δεξαμενών και την ανάπλαση
της περιοχής. Προέβλεπε υπογειοποίηση των δεξαμενών σε γειτονικό λόφο στο
Πέραμα, βάσει μελέτης του Πολυτεχνείου.

H μελέτη σκοπιμότητας του έργου που συνέταξε το Πολυτεχνείο εντάχθηκε στο Γ’
Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης το 2002. Στα τέλη του 2004 ωστόσο το υπουργείο
Ανάπτυξης αποφάσισε τελικώς να μη χρηματοδοτηθεί η υπογειοποίηση των
δεξαμενών. Τα χρήματα που είχαν προβλεφθεί μεταφέρθηκαν σε… άλλο έργο. Έτσι
σήμερα η υπογειοποίηση είναι ενταγμένη στο Γ’ ΚΠΣ αλλά με μηδενικό
προϋπολογισμό!

Τι προέβλεπε η μελέτη

H μελέτη της Σχολής Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών του Εθνικού Μετσόβιου
Πολυτεχνείου – εκπονήθηκε από τον επίκουρο καθηγητή κ. Δημήτρη Καλιαμπάκο και
τον δρα A. Μπενάρδο – προέβλεπε την υπογειοποίηση των επιφανειακών δεξαμενών
στο βορειοανατολικό τμήμα του λόφου Αγ. Μαρίνας. Μακριά δηλαδή από κατοικημένη
περιοχή. Τα καύσιμα θα εγκλωβίζονταν μέσα σε ένα υδροδυναμικό φράγμα το οποίο
θα δημιουργούνταν από τον υδροφόρο ορίζοντα. Όπως τονίζουν οι ερευνητές, το
υπόγειο νερό έχει μεγαλύτερο ειδικό βάρος από το πετρέλαιο και με τη βοήθεια
της υδροστατικής πίεσης δημιουργεί πίεση προς το εσωτερικό του θαλάμου,
εμποδίζοντας τη διαρροή του αποθηκευμένου υγρού στο πέτρωμα.

Συνθήκες ασφάλειας

«Οι δεξαμενές είναι δίπλα στα σπίτια μας, ζούμε με τον φόβο ενός ατυχήματος», λέει ο 65χρονος κ. Μιχάλης Πάμπορης, κάτοικος Περάματος

«Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζονται υψηλές συνθήκες ασφάλειας. Αντίθετα, όσο
μένουν οι δεξαμενές στην επιφάνεια υπάρχει πάντα μεγάλος κίνδυνος ατυχήματος»,
λέει στα «NEA» ο κ. Καλιαμπάκος. «Επιπλέον η ρύπανση μηδενίζεται και
απελευθερώνονται 300 στρέμματα στην περιοχή». Οι υπόγειες δεξαμενές, όπως
προβλέπει η μελέτη του Πολυτεχνείου, θα έχουν δυναμικότητα αποθήκευσης 200.000
m³ πετρελαιοειδών με τη δημιουργία 5 θαλάμων (για βενζίνη και ντίζελ).

Τόσο η προηγούμενη Δημοτική Αρχή στο Πέραμα όσο και η σημερινή λένε ότι η
πρόταση υπογειοποίησης θα μπορούσε να είχε προχωρήσει. Παρ’ όλ’ αυτά όπως είπε
στα «NEA» ο δήμαρχος Περάματος κ. Ιωάννης Λαγουδάκος η υπογειοποίηση έχει
παγώσει και το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε πρόσφατα ότι πρέπει να προωθηθεί η
απομάκρυνση των δεξαμενών εκτός ορίων της πόλης.

«Εκπέμπουν ανθυγιεινά αέρια…»

Ο κ. Δημήτρης Μυλωνάς θυμάται το ατύχημα που είχε συμβεί στα μέσα της δεκαετίας του ’90 σε μία δεξαμενή και λέει ότι γι’ αυτό και μόνο «πρέπει να απομακρυνθούν τα καζάνια»

ΣΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ στην περιοχή 5 εταιρείες, οι οποίες είναι
υπεύθυνες για τη λειτουργία 102 επιφανειακών μεταλλικών δεξαμενών. Όπως λένε
οι κάτοικοι τα προβλήματα, κυρίως από τα ανθυγιεινά αέρια που εκπέμπονται,
συνεχίζονται. «Τις πρωινές ώρες η οσμή είναι έντονη. Ξέρουμε όμως ότι είναι
δύσκολο να φύγουν. Εμείς τις βρήκαμε εδώ όταν χτίσαμε τα σπίτια μας», αναφέρει
ο κ. Μανώλης Χαρούλης. Ο κ. Δημήτρης Μυλωνάς από την πλευρά του θυμάται το
ατύχημα που είχε συμβεί στα μέσα της δεκαετία του ’90 σε μία δεξαμενή και λέει
ότι γι’ αυτό και μόνο «πρέπει να απομακρυνθούν τα καζάνια».

Ξεχάστηκε η υπογειοποίηση στα συρτάρια

ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ στα συρτάρια του υπουργείου Ανάπτυξης είναι το έργο
υπογειοποίησης των δεξαμενών πετρελαιοειδών στο Πέραμα που βασίζεται σε μελέτη
του Πολυτεχνείου και έδινε λύση στην περιοχή.

Τα πλεονεκτήματα της υπογειοποίησης:

1. Απελευθερώνονται περίπου 300 στρέμματα στο Πέραμα όπου βρίσκονται
σήμερα τα καζάνια.

2. H πλήρης απουσία οξυγόνου στις υπόγειες εγκαταστάσεις εκμηδενίζει
την πιθανότητα έκρηξης.

3. H υπόγεια εγκατάσταση μπορεί να αντέξει ακόμα και στην απίθανη
περίπτωση έκρηξης εντός του υπόγειου θαλάμου.

4. Αποφεύγεται η μεταφορά των δεξαμενών σε άλλη περιοχή όπου θα
δημιουργούνταν αντιδράσεις.

H υπογειοποίηση στο BA τμήμα του λόφου Αγ. Μαρίνας προβλέπεται να έχει
συνολική δυναμικότητα 200.000 m³.

Δημιουργούνται 5 θάλαμοι για αποθήκευση βενζίνης και diesel.