Xρυσάφι στους κορμούς δένδρων!

Τα ψήγματα… χρυσού που κρύβονται στους κορμούς ελληνικών δένδρων
αναζητούν Αμερικανοί επιστήμονες, προκειμένου πληρέστερα να κατανοήσουν
ηφαιστειακές εκρήξεις και μεγάλες κλιματικές αλλαγές που συνέβησαν στην Ευρώπη
και τη Μέση Ανατολή πριν από εκατοντάδες χρόνια!

Ψάχνοντας για χρυσό. Αυτή η λεπτή φέτα από τον φλοιό ελληνικού πεύκου εξετάζεται στο ειδικό εργαστήριο του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια των ΗΠΑ, για να διαπιστωθεί αν κρύβει μέσα της ίχνη χρυσού

«Μα και βέβαια υπάρχει χρυσάφι στα δένδρα. Μη φανταστείτε όμως μεγάλες
ποσότητες! Πρόκειται για μικροσκοπικά ψήγματα χρυσού που απορροφώνται μαζί με
άλλα υλικά από το έδαφος μέσω των ριζών και παραμένουν στους δακτυλίους των
κορμών, κάθε φορά που γίνεται μια μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη ή όταν το κλίμα
παρουσιάζει σημαντικές αλλαγές», εξηγεί στα NEA ο δρ Κενάν Ουνλού, καθηγητής
Πυρηνικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια στις ΗΠΑ.

Αυτή η ιδιότητα των δένδρων είναι πολύ σημαντική για τους ξένους ειδικούς που
ασχολούνται με την επιστήμη της Δενδροχρονολόγησης. Ο χρυσός, εφόσον
ανιχνευθεί, μπορεί να δώσει σημαντικές πληροφορίες για τον χρόνο κατά τον
οποίον έγινε μια μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη. Αρκεί να εξεταστεί σωστά.

Σε πυρηνικό αντιδραστήρα

Οι δακτύλιοι του δένδρου κόβονται σε μικρά κομμάτια για να εξεταστούν με τη βοήθεια πυρηνικού αντιδραστήρα

Γι’ αυτό, οι Αμερικανοί ειδικοί επιστράτευσαν ολόκληρο τον πυρηνικό
αντιδραστήρα τού Πανεπιστημίου, ώστε να καταφέρουν να χρονολογήσουν με όσο το
δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια, τα… πολύτιμα ευρήματα.

Πρόσφατα, ο δρ Κενάν Ουνλού και οι συνεργάτες του, εξέτασαν μια λεπτή φλούδα
από τον κορμό ενός ελληνικού πεύκου, το οποίο «έζησε» για 577 ολόκληρα χρόνια.
Από το 1411 μέχρι το 1988. Τα συμπεράσματά τους ήταν ιδιαίτερα σημαντικά για
το κλίμα της εποχής εκείνης. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, τα ψήγματα χρυσού που
βρέθηκαν να προέρχονται από κάποια ηφαιστειακή έκρηξη η οποία δεν αναφέρεται
σε κανένα ιστορικό ντοκουμέντο.

Οι Αμερικανοί ειδικοί έχουν αποδυθεί, εδώ και χρόνια, κυριολεκτικά σε αγώνα
ανάλογο εκείνου ενός «χρυσοθήρα»! Αναζητούν δείγματα από κορμούς δένδρων και
σε άλλες χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Εκτός απο το Πανεπιστήμιο της
Πενσιλβάνια, στη μεγάλη έρευνα συμμετέχουν και επιστήμονες απο το Πανεπιστήμιο
Κορνέλ, καθώς και από το Εργαστήριο Malcom and Carolyn Wiener που ειδικεύεται
στη Δενδροχρονολόγηση περιοχών του Αιγαίου και της Εγγύς Ανατολής.
Χαρακτηριστική μάλιστα είναι η περίπτωση τού καθηγητή Αρχαιολογίας και
Δενδροχρονολόγησης στο Κορνέλ κ. Πίτερ Κάνιχολμ, ο οποίος έχει συλλέξει
χιλιάδες δείγματα δένδρων από την Ελλάδα και την Τουρκία τα τελευταία 30
χρόνια. Από τα τόσα πολλά πήγαινε – έλα μάλιστα, έχει φθάσει μιλά καλύτερα τα
ελληνικά απ’ ό,τι τη μητρική του γλώσσα…

«Το συγκεκριμένο εργαστήριο έχει μελετήσει περίπου 40.000 δείγματα απο κορμούς
δένδρων, οι οποίοι περιελάμβαναν συνολικά 4,5 εκατομμύρια δακτυλίους», λέει ο
δρ. K Ουνλού και συνεχίζει: «Τα δείγματα αυτά προέρχονται απο 109 δάση και απο
600 αρχαιολογικές τοποθεσίες». Μεγάλος αριθμός εξ αυτών συγκεντρώθηκε από την
Ελλάδα. Προήλθαν, δηλαδή, από 32 δάση της χώρας μας, από 99 περιοχές που
γνώρισαν ανάπτυξη την περίοδο του Μεσαίωνα και από 135 αρχαιολογικές
τοποθεσίες. H μεγαλύτερη συγκέντρωση χρυσού που ανίχνευσαν σε ελληνικό δένδρο
ήταν 0,879 μέρη ανά εκατομμύριο.

Πώς απορροφούν τον χρυσό

H ακτινοβολία από τον πυρηνικό αντιδραστήρα θα πέσει πάνω σ’ αυτά τα φιαλίδια που περιέχουν κομματάκια δένδρου. H εξέταση θα φανερώσει τον χρόνο κατά τον οποίο τα σωματίδια του χρυσού εισχώρησαν στους δακτυλίους του κορμού

TA ΔΕΝΔΡΑ απορροφούν το χρυσάφι, τον χαλκό και άλλα υλικά απο το έδαφος
ή τα φύλλα τους. Όταν γίνεται μια ηφαιστειακή έκρηξη ή όταν ξεσπά μεγάλη
πυρκαγιά στο δάσος, το υλικό που διασκορπίζεται στην ατμόσφαιρα επηρεάζει την
ηλιοφάνεια, τις βροχοπτώσεις, τη θερμοκρασία. Έτσι, δημιουργείται μια
ανυπόφορη κατάσταση για τα δένδρα, τα οποία – με τη σειρά τους – προσπαθούν να
συλλέξουν θρεπτικά συστατικά ώστε να καταφέρουν να «επιζήσουν». Ο χαλκός είναι
στοιχείο απαραίτητο για την καλή υγεία του δένδρου και την ανάπτυξή του. Μαζί
του, απορροφάται και ο χρυσός. Όμως, επειδή ο χαλκός χρησιμοποιείται για τον
μεταβολισμό του φυτού, ο χρυσός απομένει στους δακτυλίους των δέντρων, σαν ένα
«ζωντανό ημερολόγιο»!