Mήνας του μέλιτος γεμάτος… τρόμο

Αντίθετα από τα περισσότερα νιόπαντρα ζευγάρια, η Νάντια και ο Σαχζάντ Χαν
δεν ασχολούνται με το πού θα πάνε για μήνα του μέλιτος. H μόνη σκέψη τους από
τη στιγμή που παντρεύτηκαν είναι πού να κρυφτούν.
![]() |
|
Παντρεύτηκαν από έρωτα και η οικογένεια της νύφης είναι κατηγορηματικά |
Παντρεύτηκαν από έρωτα και η οικογένεια της νύφης είναι κατηγορηματικά
αντίθετη στον γάμο τους. H 18χρονη Νάντια Σάμε, που έχει γερμανική υπηκοότητα,
καθώς η μητέρα της είναι Γερμανίδα και ο πατέρας της Πακιστανός, παντρεύτηκε
στις 2 Ιουνίου τον 26χρονο Πακιστανό Σαχζάντ Χαν, χωρίς την έγκριση των γονιών
της. Μετά τον γάμο τους, οι νιόπαντροι δέχονται απειλές κατά της ζωής τους. Ο
πατέρας του Σαχζάντ έχει συλληφθεί έπειτα από μήνυση των συγγενών της Νάντιας
και το σπίτι του στη Λαχώρη έχει ερημώσει ύστερα από επιδρομές της αστυνομίας.
H Νάντια και ο Σαχζάντ φοβούνται ότι οι συγγενείς της Νάντιας θα τους
σκοτώσουν για λόγους «τιμής». Έχουν απευθύνει έκκληση στις κυβερνήσεις του
Πακιστάν και της Γερμανίας για προστασία και βοήθεια. Αλλά αισθάνονται πως δεν
τους ακούει κανείς.
Αφορά τις οικογένειες. Τα περισσότερα ζευγάρια στο Πακιστάν που
παντρεύονται από δική τους επιλογή βρίσκονται παγιδευμένα σε δύσκολες
καταστάσεις, επισημαίνει ο Σαλμάν Μασούντ, που αφηγείται την ιστορία της
Νάντιας και του Σαχζάντ στην «Ιντερνάσιοναλ Χέραλντ Τρίμπιουν». Ο γάμος στην
πακιστανική κοινωνία δεν αφορά δύο άτομα, αλλά δύο οικογένειες. H συγκατάθεση
των γονιών έχει ουσιώδη σημασία. Οι περισσότεροι γάμοι γίνονται με συνοικέσιο
και στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων επιβάλλονται στα παιδιά. Οι
γάμοι από έρωτα είναι αντικείμενο χλευασμού και γίνονται αποδεκτοί με μεγάλη
δυσκολία. Νεαροί εραστές που αψηφούν τη θέληση των γονιών αντιμετωπίζουν
απειλές, ακόμη και θάνατο.
Αυτοί που αντιστέκονται. Ακόμη κι έτσι όμως, ο αριθμός των εραστών που
αψηφούν τις αντιξοότητες και παντρεύονται από έρωτα στο Πακιστάν είναι υψηλός.
«Μόνο πέρυσι καταγράψαμε 1.000 γάμους από επιλογή», λέει η Σανάζ Μποχάρι,
ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών στο Ισλαμαμπάντ. «Και αυτό είναι
μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Τα στοιχεία που συγκεντρώσαμε προέρχονται μόνο
από τις μεγάλες εφημερίδες». H Μποχάρι, η οποία διευθύνει την Ένωση
Προοδευτικών Γυναικών, προσπαθεί να βοηθήσει τη Νάντια και τον Σαχζάντ Χαν.
«Φοβάμαι πως είναι και οι δύο πιθανοί στόχοι ενός ακόμη φόνου τιμής», εξηγεί.
Σύμφωνα με τις κυβερνητικές στατιστικές, περίπου 1.300 γυναίκες σκοτώθηκαν το
2003 στη χώρα στο όνομα της «τιμής». Το πρόβλημα έχει τόσο μεγάλες διαστάσεις
ώστε η κυβέρνηση υιοθέτησε πέρυσι νομοθεσία που καθιερώνει τη θανατική ποινή
για τέτοια εγκλήματα. Αλλά η νομοθεσία αυτή χαρακτηρίζεται από παρατηρητές
ανεπαρκής και αναποτελεσματική.
«Κάθε φορά που βγαίνουμε έξω, φοβόμαστε πως μια σφαίρα θα μας βρει στο κεφάλι»
«Γιατί δεν μπορούν να δεχθούν την επιλογή μας;», ρωτάει η Νάντια, που αψήφησε
τους γονείς της και παντρεύτηκε τον Σαχζάντ, ζώντας σε συνθήκες διαρκούς
φόβου. «Κάθε φορά που βγαίνουμε έξω, φοβόμαστε πως μια σφαίρα θα μας βρει στο
κεφάλι. Τι κακό κάναμε; Επειδή παντρευτήκαμε με δική μας επιλογή;». Οι
συγγενείς της έχουν διαφορετική γνώμη. Αισθάνονται πως η τιμή τους κηλιδώθηκε
και πως η Νάντια τους ατίμασε φεύγοντας από το σπίτι. «Δεν ξέρουμε πού
βρίσκεται και πώς είναι το κορίτσι μας», λέει ο Ατίφ Ριάζ, ένας εξάδελφός της.
«Μήπως υπέγραψε τα χαρτιά του γάμου με απειλές; Μήπως εξαναγκάσθηκε να τα
κάνει όλα αυτά; Δεν ξέρουμε τίποτε για την άλλη οικογένεια. Τι είδους άνθρωποι
είναι;».














