Στα γήπεδα το Iράν αναστενάζει

Οι Ιρανοί καρδιοχτυπούν. Οι Ιρανές διεκδικούν το δικαίωμα να καρδιοχτυπούν
κοντά τους. Αρχίζει το ματς, αδειάσαν οι δρόμοι, η ώρα ζυγώνει και είναι
πράγματι κρίσιμη. Θα κρίνει την πρόκριση της εθνικής ομάδας στο Μουντιάλ του
2006. Δεν αποκλείεται όμως να επηρεάσει και τις επικείμενες προεδρικές
εκλογές…

Ποδοσφαιρόφιλος πρόεδρος. Στις κερκίδες του σταδίου Αζαντί, στην Τεχεράνη, πιθανώς να βρεθεί σήμερα και ο Μοχαμάντ Χαταμί

Ιράν – Μπαχρέιν σήμερα στις επτά το απόγευμα, στο ετοιμόρροπο, πλην πελώριο,
στάδιο Αζαντί της Τεχεράνης. Έπειτα από την επικράτηση επί της Βόρειας Κορέας,
την περασμένη Παρασκευή, η ιρανική ομάδα χρειάζεται μόλις έναν βαθμό, της
αρκεί δηλαδή ακόμα και η ισοπαλία, προκειμένου να προκριθεί στο Παγκόσμιο
Κύπελλο Ποδοσφαίρου, που θα διεξαχθεί την επόμενη χρονιά στη Γερμανία.
Χιλιάδες φίλαθλοι έχουν ήδη αρχίσει να συρρέουν από το πρωί στο Αζαντί,
στολίζοντας τις κερκίδες με τα εθνικά χρώματα – κόκκινο, άσπρο και πράσινο.
Κοντά τους, κάτω από τα αυστηρά πορτρέτα του ιμάμη Χομεϊνί και του αγιατολάχ
Χαμενεΐ, πιθανώς να βρεθεί και ο πρόεδρος της χώρας, Μοχαμάντ Χαταμί. Θα του
κάνει άραγε «παρέα» και ο επίδοξος διάδοχός του, ο πρώην πρόεδρος του Ιράν
Ακμπάρ Χασεμί Ραφσανζανί; Παραμένει άγνωστο.

Οι Ιρανοί λατρεύουν το ποδόσφαιρο. Όσο περισσότερο τους απογοητεύουν οι
πολιτικοί τους τόσο περισσότερο αναζητούν παρηγοριά και διέξοδο στη «στρογγυλή
θεά». Τις ημέρες αυτές κανείς δεν ασχολείται με τις προεδρικές εκλογές, που θα
πραγματοποιηθούν στις 17 του μηνός.

Πανηγύριζαν και οι μουλάδες

Το μόνο που θέλει ο λαός είναι να επαναληφθούν οι τρελοί πανηγυρισμοί που
είχαν ξεσπάσει το 1997, έπειτα από τη νίκη του Ιράν επί της Αυστραλίας, σε ένα
ματς-μπαράζ το οποίο «έστειλε» το Ιράν στο Μουντιάλ του 1998. «Τέτοιο πράγμα,
δεν έχω ξαναδεί», θυμάται ένας δημοσιογράφος μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο.
«Οι δρόμοι πλημμύρισαν από ανθρώπους, οι γυναίκες χόρευαν, οι αστυνομικοί δεν
έκαναν το παραμικρό για να τις σταματήσουν. Είδα μουλάδες να βγαίνουν από τα
αυτοκίνητα και να γίνονται ένα με το πλήθος». Ανάλογοι πανηγυρισμοί, με τις
ευλογίες της κυβέρνησης, ακολούθησαν και την ιστορική νίκη της ιρανικής επί
της αμερικανικής ομάδας, το 1998. Ποδόσφαιρο και πολιτική είναι στο Ιράν
αλληλένδετα. Στο ημίχρονο του αγώνα με τη Βόρεια Κορέα, τα μεγάφωνα μετέδιδαν
ένα μήνυμα του Χαμενεΐ στο οποίο καλούσε τους Ιρανούς να προσέλθουν μαζικά
στις κάλπες, «ώστε να δώσουν ένα χαστούκι στους καταπιεστές και τους
Αμερικανούς». Στο Αζαντί, οι σημαίες θα συναγωνιστούν και σήμερα τις αφίσες
και τα φυλλάδια των υποψηφίων προέδρων. Ο Μπεχρούζ Φατχί, νεαρός φίλαθλος,
έλεγε χθες πως πρόκριση της ιρανικής ομάδας στο Μουντιάλ της Γερμανίας θα
επηρεάσει «100%» τη συμπεριφορά του τη 17η Ιουνίου. Δεν πρόλαβε, ωστόσο, να
διευκρινίσει. Οι φίλοι του έσπευσαν να τον… επαναφέρουν στην τάξη,
φωνάζοντας: «Ποιος νοιάζεται μωρέ τώρα για τις εκλογές;».

Οι Ιρανές διεκδικούν θέση στις κερκίδες

Γυναίκες στο γήπεδο. Περίπου 20 Ιρανές, παίκτριες ποδοσφαίρου και οι ίδιες, απαίτησαν και πέτυχαν να παρακολουθήσουν την περασμένη Παρασκευή τον αγώνα της εθνικής ιρανικής ομάδας εναντίον της Βόρειας Κορέας

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ μια θέση στις κερκίδες και ο επίδοξος πρόεδρος του Ιράν
Ακμπάρ Χασεμί Ραφσανζανί μάλλον δεν θέλει να τις απογοητεύσει. Τις τελευταίες
ημέρες συζητείται πολύ η επιθυμία που εξέφρασε ο Ραφσανζανί να αρθεί η
απαγόρευση παρουσίας των γυναικών στους αθλητικούς αγώνες μεταξύ ανδρικών
ομάδων. Σύμφωνα με τη Νιλουφάρ Αρνταλάν, τη θεωρούμενη ως «καλύτερη
ποδοσφαιρίστρια του Ιράν», «η δέσμευση αυτή θα του εξασφαλίσει πολλές ψήφους».

Στο Ιράν υπάρχουν αρκετές γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες. Παίζουν όμως
αποκλειστικά σε κλειστούς χώρους. H Αρνταλάν δεν είχε παρακολουθήσει ποτέ
αγώνα μεταξύ ανδρών – μέχρι την περασμένη Παρασκευή. Ήταν μία από τις 20
Ιρανές παίκτριες που απαίτησαν από την Ιρανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου και
επέτυχαν να ζητωκραυγάσουν υπέρ της Εθνικής τους στον αγώνα εναντίον της
Βόρειας Κορέας. Ήταν βέβαια καλυμμένες από την κορφή μέχρι τα νύχια και τις
υποχρέωσαν να καθήσουν ανάμεσα σε δύο ομάδες Βορειοκορεατών, ώστε να τις
χωρίζει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόσταση από τους άνδρες συμπατριώτες τους –
όμως η αρχή έγινε και είναι ελπιδοφόρα. «Πρέπει να επιτραπεί στις γυναίκες να
παρίστανται στους αγώνες ώστε να ηρεμούν την ατμόσφαιρα», λέει η Αρνταλάν στην
«Γκάρντιαν». «Αν έβλεπαν οι άνδρες τις αδελφές τους να κάθονται κοντά, θα
συμπεριφέρονταν καλύτερα, δεν θα φώναζαν ούτε θα καταριόνταν». Ευσεβείς πόθοι;
Στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, όχι απαραίτητα.