Kαλοβλέπουμε την πρώτη θέση

«Δεν μου “βγήκε” καλά η φάση και έχασα χρόνο. Και το σουτ που έκανα…» λέει ο Στέλιος Γιαννακόπουλος για τη φάση του δοκαριού

Την ώρα που το μακρόσυρτο «αααχ» έβγαινε από τα στόματα των λιγοστών Ελλήνων
που βρέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη το περασμένο Σάββατο, το «Ινονού» είχε…
παγώσει βλέποντας την μπάλα να καταλήγει στο δοκάρι του Ρουστού.

Ο Στέλιος Γιαννακόπουλος απείχε μερικά… εκατοστά από το να γίνει, όπως και
τον Ιούνιο του 2003 στη Σαραγόσα, ο άνθρωπος του αγώνα. Ο «χρυσός σκόρερ».

«Μου στοίχισε το κοντρόλ. Αναγκάσθηκα να κόψω ταχύτητα, κάτι που είχε ως
αποτέλεσμα να κάνω την ντρίμπλα. Αν είχα πάρει καλύτερα την μπάλα θα έβγαινα
κατευθείαν τετ α τετ και θα ήταν πιο εύκολο το τελικό σουτ», επισήμανε χθες το
απόγευμα στην «ΟΜΑΔΑ» ο Στέλιος Γιαννακόπουλος. Και συνέχισε: «Δεν μου “βγήκε”
καλά η φάση και έχασα χρόνο. Και το σουτ που έκανα… Ήταν καλό, αλλά μπορούσα
να τελειώσω τη φάση καλύτερα. Ο τερματοφύλακας ήταν εξουδετερωμένος, σημάδεψα
την εστία, αλλά η κατάληξη της μπάλας δεν ήταν αυτή που ήθελα και εγώ και οι
Έλληνες φίλαθλοι».

Όταν βρισκόσουν απέναντι από τον Ρουστού «φάτσα» με το γκολ, πέρασε
από το μυαλό σου η φάση στη Σαραγόσα το 2003, όταν πέτυχες το τέρμα που
έφερε τη μεγάλη νίκη επί των Ισπανών;

Πολλά περνούν από το μυαλό σου εκείνη τη στιγμή. Χίλια δυο. Αν η μπάλα
κατέληγε στα δίχτυα, ίσως το μυαλό και η σκέψη μου να γύριζαν σε εκείνο το
παιχνίδι.

Αυτό το ισόπαλο αποτέλεσμα τι άφησε σε εσένα και τους συμπαίκτες σου;

Νομίζω ότι η γεύση είναι γλυκιά. H ισοπαλία είναι θετικό αποτέλεσμα. Γιατί μας
δίνει την ευκαιρία να διατηρήσουμε ακέραιες τις ελπίδες μας για την κατάκτηση
της δεύτερης θέσης του ομίλου και να… καλοβλέπουμε την πρώτη. Το ματς στην
Τουρκία μπορούσαμε να το κερδίσουμε, αλλά μπορούσαμε και να το χάσουμε αφού
και οι Τούρκοι είχαν ευκαιρίες. H Τουρκία είναι δυνατή στην έδρα της, με
φανατικό κοινό. Είναι καλό αποτέλεσμα για μας η ισοπαλία. Εμείς πήγαμε με
στόχο το θετικό αποτέλεσμα, η νίκη δεν ήρθε, αλλά και η ισοπαλία δεν είναι
άσχημη.

Είναι αλήθεια ότι το τελευταίο ημίωρο η Εθνική πιέστηκε πολύ από
τους Τούρκους…

Δεν πήγαμε καλά. Γενικά πιστεύω ότι κάναμε μέτρια εμφάνιση. Δείξαμε, όμως,
χαρακτήρα μεγάλης ομάδας. Είχαμε στοιχεία όπως η δύναμη, η πυγμή, η πίστη στο
αποτέλεσμα. Και αυτά χαρακτηρίζουν τις μεγάλες ομάδες. Όπως και το γεγονός ότι
μας σέβονται οι αντίπαλοι και δεν μας αδικούν οι διαιτητές. Είναι άλλος ο
αέρας που αποπνέει η πρωταθλήτρια Ευρώπης…

Τώρα αναμένεται το παιχνίδι με την Ουκρανία. Υπάρχει άγχος;

Βεβαίως και υπάρχει άγχος. Και θα το έχουμε εμείς. Γιατί εμείς καιγόμαστε για
τη νίκη. Θέλουμε οπωσδήποτε να κερδίσουμε και να κατακτήσουμε τους τρεις
βαθμούς, έτσι ώστε να κάνουμε ακόμη ένα βήμα για την εξασφάλιση της δεύτερης
θέσης του ομίλου και να μείνουμε με κάποιες ελπίδες ακόμη και για την πρώτη.
Οι Ουκρανοί θα έρθουν στην Αθήνα χαλαροί. Δεν έχουν τίποτα να χάσουν. Και αυτό
τους απελευθερώνει στο γήπεδο. Ελπίζω το άγχος που θα έχουμε να μη
λειτουργήσει ανασταλτικά, αλλά να μας σπρώξει προς τη νίκη.

Εξακολουθείς να θεωρείς εφικτό στόχο την κατάκτηση της πρώτης θέσης στον
όμιλο;

Στο ποδόσφαιρο τα πάντα μπορούν να συμβούν. Μόνο που στην προκειμένη
περίπτωση, η πρώτη θέση δεν εξαρτάται μόνο από εμάς, αλλά και από τα
αποτελέσματα που θα σημειώσουν οι αντίπαλοί μας Ουκρανοί. Δεν φθάνει μόνο να
κερδίζουμε εμείς. Χρειαζόμαστε και κάποιο στραβοπάτημα της ομάδας του Μπλαχίν.

Εκτός, λοιπόν, από το παιχνίδι της Εθνικής μας με την
Ουκρανία την Τετάρτη, ποιο άλλο ματς του ομίλου θεωρείς «κλειδί» για
την τελική κατάταξη των ομάδων;

Αυτό μεταξύ Ουκρανίας-Τουρκίας στις αρχές Σεπτεμβρίου. Θέλουμε να νικήσουν
μεθαύριο οι Τούρκοι στο Καζαχστάν, για να συνεχίσουν να έχουν ελπίδες για
κατάληψη της δεύτερης θέσης ώστε να χτυπήσουν το ματς στο Κίεβο. Μια ισοπαλία
σε αυτόν τον αγώνα θα ήταν το καλύτερο για εμάς, υπό την προϋπόθεση πάντα ότι
θα νικήσουμε μεθαύριο. E, τότε αν συμβούν όλα αυτά, ναι, πάμε για την πρώτη
θέση.

Μιας και ο λόγος για τους αγώνες που υπολείπονται στον όμιλο, για
την Εθνική μας υπάρχει και η εκτός έδρας αναμέτρηση με τη Δανία τον
Οκτώβριο…

Θέλω να ελπίζω ότι όταν θα πάμε στην Κοπεγχάγη, η ομάδα της Δανίας θα είναι
αδιάφορη. Δηλαδή θα έχει χάσει κάθε ελπίδα πρόκρισης στην τελική φάση του
Μουντιάλ.