Ουκ εν τω πολλώ το ευ

Την αύξηση των ωρών διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών από το επόμενο
σχολικό έτος σε Γυμνάσιο και Λύκειο ανακοίνωσε ξαφνικά χθες το υπουργείο
Παιδείας, ενώ εκδηλώθηκαν ήδη αντιδράσεις από ειδικούς στην εκπαίδευση για τον
τρόπο που διδάσκονται στα σχολεία.

Αύξηση των ωρών διδασκαλίας των Αρχαίων σε Γυμνάσιο και Λύκειο αποφάσισε χθες το υπουργείο Παιδείας για το σχολικό έτος 2005 – 2006

Όπως είχε πρόσφατα τονίσει η κ. Γιαννάκου, η απόφαση για την αύξηση
διδασκαλίας των Αρχαίων ελήφθη επειδή «από το 1998 μειώθηκε η διδασκαλία των
φιλολογικών μαθημάτων στο Ενιαίο Λύκειο σε ποσοστό 20% – και ιδιαίτερα της
διδασκαλίας της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας και Γραμματείας – τη στιγμή που η
μία μετά την άλλη οι ευρωπαϊκές χώρες επαναφέρουν τη διδασκαλία των κλασικών
γλωσσών στα σχολεία, αφού ο σημερινός πολιτισμός δεν μπορεί να κατανοηθεί στην
ουσία του χωρίς τη γνώση του κλασικού».

Έτσι, από το ερχόμενο σχολικό έτος αυξάνονται οι ώρες του μαθήματος ως εξής:

* Κατά μία ώρα σε κάθε τάξη του Γυμνασίου (που από 4 ώρες γίνονται 5)
και κατά δύο ώρες στην A’ τάξη του Λυκείου, ώστε από 4 γίνονται 6 την
εβδομάδα.

* Ενισχύεται κατά μία ώρα η διδασκαλία της θεματογραφίας στη B’ τάξη
Λυκείου της Θεωρητικής Κατεύθυνσης. Έτσι οι ώρες αυξάνονται από 3 σε 4.

* Εισάγεται η διδασκαλία του «Επιταφίου» του Θουκυδίδη ως μαθήματος της
Γενικής Παιδείας στην Γ’ τάξη Λυκείου ως προτύπου κειμένου του αρχαίου
ελληνικού λόγου «για την προαγωγή του δημοκρατικού φρονήματος των μαθητών»,
όπως τονίζει το υπουργείο. Το μάθημα θα διδάσκεται μία ώρα την εβδομάδα ενώ ώς
τώρα δεν υπήρχαν Αρχαία Γενικής Παιδείας στην Γ’ τάξη.

Το υπουργείο δεν ανακοίνωσε πώς θα χωρέσουν οι ώρες αυτές στο υπάρχον
πρόγραμμα και τι θα περικοπεί, ενώ ήδη εκδηλώνονται αντιδράσεις για τον τρόπο
που γίνεται η διδασκαλία τους στα σχολεία. Πιθανό είναι πάντως στην A’
Λυκείου, όπου προστίθενται 2 ώρες, να περικοπεί 1 ώρα Ξένης Γλώσσας και 1
Τεχνολογίας.

Όπως αναφέρει το υπουργείο, πάντως, «με την ενίσχυση διδασκαλίας των Αρχαίων
από το πρωτότυπο θα επιδιωχθεί μια ανανεωμένη μορφή γλωσσικής αγωγής που θα
δίνει στον μαθητή τη δυνατότητα να διαλέγεται ουσιαστικά με το παρελθόν και να
χτίζει το δικό του παρόν, έχοντας μέσα του τη συνείδηση της ενότητας και της
συνέχειας της ελληνικής γλώσσας, που απηχεί την πιο ζωντανή έκφραση του
διαχρονικού ελληνικού πολιτισμού».