Απειλείται με παράλυση ο γερμανογαλλικός άξονας

ME ΕΚΔΗΛΗ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ αντέδρασε η πολιτική ηγεσία του Βερολίνου στο
«όχι» των Γάλλων στο Ευρωσύνταγμα.

Ο καγκελάριος Γκέρχαρτ Σρέντερ έκανε λόγο για «πισωγύρισμα», διαβεβαίωσε όμως,
ξορκίζοντας το κακό, ότι «δεν έφτασε το τέλος του γαλλογερμανικού ρόλου». Ο
Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Μισέλ Μπαρνιέ ωστόσο διαπίστωσε ότι το γαλλικό
«όχι», δύο ημέρες μετά την επικύρωση της συνθήκης από τη Γερμανία, έδειξε ότι
«για πρώτη φορά εδώ και 50 χρόνια οι δύο χώρες έχουν διαφορετική θέση σε ένα
καίριο ζήτημα της E.E.». Γερμανοί σχολιαστές σημειώνουν ότι μετά το γαλλικό
σοκ το βάρος πέφτει στον Σρέντερ για να μην περάσει ο γαλλογερμανικός άξονας
σε φάση «παράλυσης».

Αλλαγή τόνων θα σημάνει στην ευρωπαϊκή πολιτική της Γερμανίας, στην περίπτωση που στις γερμανικές εκλογές κερδίσουν οι Χριστιανοδημοκράτες της Άγκελας Μέρκελ

Εν μέσω της κυβερνητικής κρίσης στην οποία βρίσκεται η Γερμανία, η συντηρητική
Χριστιανική Ένωση ζητά ένα «διάλειμμα» στην ευρωπαϊκή πολιτική. Ο εκπρόσωπος
της Κοινοβουλευτικής της Ομάδας για ευρωπαϊκά θέματα, Πέτερ Χίντσε ανήγγειλε
ότι σε περίπτωση εκλογικής νίκης θα υπάρξει «αλλαγή τόνων» στην ευρωπαϊκή
πολιτική. Διαπίστωσε μάλιστα σχετικά με το γαλλικό δημοψήφισμα ότι «άρχισε μια
αλλαγή αντιμετώπισης του ζητήματος της Τουρκίας», δηλώνοντας ότι το CDU θα
επαναφέρει το θέμα στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (EVP).

Τη Χριστιανική Ένωση θα οδηγήσει στις εκλογές του ερχόμενου Σεπτεμβρίου η
πρόεδρος των Χριστιανοδημοκρατών Άγκελα Μέρκελ, η πρώτη γυναίκα στην ιστορία
της Ομοσπονδιακής Γερμανίας που διεκδικεί την καγκελαρία. Το χρίσμα πήρε η
Άγκελα Μέρκελ σε χθεσινή συνεδρίαση των προεδρείων των δύο χριστιανικών
κομμάτων CDU-CSU, ύστερα από πρόταση του Βαυαρού πρωθυπουργού Έντμουντ
Στόιμπερ. Με ενδεχόμενη νίκη της Μέρκελ, σχολίαζε στο φύλλο του
Σαββατοκύριακου ο αρχισυντάκτης της «Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ» Χανς Βέρνερ Κίλτς,
«η E.E. θα πάρει λιγότερα χρήματα, Τουρκία, Ρουμανία και Βουλγαρία θα πρέπει
να περιμένουν περισσότερο για την ένταξή τους. Στο εσωτερικό, πολύ σύντομα θα
αντιληφθεί, «πόσο σημαντικό είναι για τους Γερμανούς το κοινωνικό κράτος».