«Zήτω η Γαλλία» λένε στις HΠA

![]() |
Ξαφνικά, οι νεοσυντηρητικοί του προέδρου Μπους παρουσιάζονται ξετρελαμένοι
με τους Γάλλους. Την ώρα που στην Ευρώπη επικρατεί σύγχυση και αδιέξοδο, στην
Αμερική πανηγυρίζουν.
![]() |
|
Για τους Αμερικανούς νεοσυντηρητικούς, καταρρέει ένα μοντέλο και προσδοκούν |
«Vive la France», αναφωνεί ο αρχηγός των νεοσυντηρητικών, Μπιλ Κρίστολ, σε
κύριο άρθρο του στο περιοδικό «Γουίκλι Στάνταρντ», το οποίο έγραψε αμέσως μετά
την ανακοίνωση του αποτελέσματος του γαλλικού δημοψηφίσματος.
Για τους νεοσυντηρητικούς του προέδρου Μπους, ο άνεμος της δημοκρατίας δεν
πνέει μόνο στην Εγγύς Ανατολή αλλά και στην Ευρώπη. Ο λαός ξεφορτώνεται τα
αλαζονικά «παλαιά καθεστώτα», θα έλεγε ο Ντόναλντ Ράμσφελντ που είχε μιλήσει
κάποτε για «παλιά Ευρώπη». Ο Μπιλ Κρίστολ βλέπει την κατάρρευση ενός μοντέλου.
Πιστεύει, λοιπόν, ότι ήρθε η ώρα να ανοίξει στην Ευρώπη ένας διάλογος για «το
χρεοκοπημένο κράτος πρόνοιας, την οικονομία χωρίς ανάπτυξη, την αποτυχημένη
μεταναστευτική πολιτική». Και να αντικατασταθεί από τι; Προφανώς από το δικό
του, που εφαρμόζει ο πρόεδρος Μπους στην Αμερική.
«Να αναρωτηθούν…»
H Ευρώπη πρέπει, επίσης, να αναρωτηθεί για «τον αντιαμερικανισμό της, τη
χαλαρότητά της στην υπόθεση της ελευθερίας και της δημοκρατίας στον κόσμο και
την έλλειψη σοβαρότητας απέναντι στις απειλές που βρίσκονται μπροστά μας». Ο
αρθρογράφος παρομοιάζει την παρούσα περίοδο της Ευρώπης με την εξέγερση κατά
του αμερικανικού κατεστημένου τη δεκαετία του 1990, από την οποία προήλθε ένας
«ένας Μπιλ Κλίντον για να επανακαθορίσει τους Δημοκρατικούς και ένας Νιουτ
Γκίνγκριτς για να ανανεώσει τους Ρεπουμπλικάνους». Στην Ευρώπη, ο Κρίστολ
βλέπει ένα παρόμοιο κίνημα, με «την άνοδο του Σαρκοζί στη Γαλλία» και την
«εμφάνιση νεοσυντηρητικών και νεοφιλελεύθερων».
«Έτσι είναι η ζωή»
Από το Σάββατο ήδη, ο πολύ συντηρητικός αρθρογράφος της «Ουάσιγκτον Ποστ»
Τζορτζ Ουίλ προέβλεπε ότι «οι ελίτ της πολιτικής, της οικονομίας και των μέσων
ενημέρωσης θα δουν τα όρια της δυνατότητάς τους να επιβάλουν τις ιδιοτροπίες
τους». Στους «Τάιμς του Λος Άντζελες» ένας άλλος νεοσυντηρητικός, ο Γκάρι
Σμιτ, θέτει το ζήτημα του δημοκρατικού ελλείμματος της Ευρώπης. Και δεν το
κρύβει ότι δεν πρόκειται να θρηνήσει το Σύνταγμα: «Αν πεθάνει, έτσι είναι η
ζωή».
Όσον αφορά την οικονομία, οι Αμερικανοί αναλυτές δεν βλέπουν δυσάρεστες
επιπτώσεις από την καταψήφιση του Συντάγματος από τους Γάλλους. «Οι άσχημες
ειδήσεις για την Ευρώπη», λέει ο Στίβεν Ροτς, προϊστάμενος των οικονομολόγων
της εταιρείας Μόργκαν Στάνλεϊ, «είναι ότι βυθίζεται σε άλλη μία ύφεση, ότι το
ευρώ έχει πέσει έναντι του δολαρίου στο χαμηλότερο επίπεδο του τελευταίου
επταμήνου, ότι οι Γάλλοι λένε “όχι” στο Σύνταγμα και ότι ο καγκελάριος Σρέντερ
ρισκάρει την πολιτική του καριέρα με πρόωρες εκλογές. H καλή είδηση για όλες
αυτές τις κακές ειδήσεις είναι ότι ήδη έχουν ενσωματωθεί στις τρέχουσες τιμές
των διεθνών χρηματοπιστωτικών αγορών».















