Aναστάτωση αλλά όχι γενικό «λουκέτο» για την ημέρα της αλληλεγγύης

![]() |
|
Διαδηλώσεις χιλιάδων ανθρώπων πραγματοποιήθηκαν χθες σε διάφορες πόλεις της |
ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΑΝ χθες τις μεταφορές σε πολλές πόλεις της Γαλλίας,
στο πλαίσιο της διαμαρτυρίας για την κατάργηση της αργίας της Πεντηκοστής.
Ωστόσο, η χθεσινή ημέρα δεν κατέληξε στη γενική παράλυση της χώρας, που
μερικοί φοβούνταν.
H κυβέρνηση έκανε φέτος για πρώτη φορά την ημέρα αυτή εργάσιμη ώστε να
δημιουργηθούν κεφάλαια για να χρηματοδοτηθεί η περίθαλψη των ηλικιωμένων. Το
μέτρο προκάλεσε όμως την αντίθεση της πλειονότητας των Γάλλων. H σοβαρότερη
αναστάτωση σημειώθηκε στις μεταφορές στην επαρχία, όπου οι δημόσιες
συγκοινωνίες παρέλυσαν σε 27 πόλεις. Στα παρισινά αεροδρόμια Ρουασί και Ορλί,
πτήσεις ακυρώθηκαν και άλλες σημείωσαν καθυστερήσεις. Το υπουργείο Παιδείας
ανακοίνωσε πως ένας στους πέντε δασκάλους απήργησε, ενώ σύμφωνα με το
συνδικάτο των καθηγητών Μέσης Εκπαίδευσης, μόνο το 10%-15% των μαθητών ηλικίας
11-18 ετών πήγε χθες στο Σχολείο. Διαδηλώσεις με τη συμμετοχή αρκετών χιλιάδων
ανθρώπων πραγματοποιήθηκαν σε διάφορες πόλεις της επαρχίας. Στο Μπορντό, στη
Νοτιοδυτική Γαλλία, τουλάχιστον 3.500 άνθρωποι διαδήλωσαν πίσω από ένα πανό
που έγραφε: «Όχι στη δωρεάν εργασία».
Στην εφημερίδα «Λε Μοντ», ο κοινωνιολόγος Ζαν-Ιβ Μπουλέν έδωσε μία εξήγηση για
την τόσο έντονη αντίδραση των εργαζομένων σε αυτό το κυβερνητικό μέτρο,
υπογραμμίζοντας πως δεν πρέπει να κατηγορηθούν για εγωισμό και αδιαφορία προς
τους ηλικιωμένους. Απλώς η αργία της Πεντηκοστής, που συνδυαζόταν με
Σαββατοκύριακο, τους επέτρεπε να οργανώνουν γιορτές ή άλλες κοινωνικές
εκδηλώσεις ώστε να βλέπουν τους οικείους τους – κάτι που είναι όλο και πιο
δύσκολο με την ελαστικότητα του χρόνου εργασίας, που επιβάλλει στους
εργαζομένους ωράρια όλο και πιο ασυμβίβαστα με την οικογενειακή, κοινωνική και
πολιτιστική ζωή (δουλειά έως αργά το βράδυ, τα Σαββατοκύριακα κτλ.).
Καταργώντας αυτή την αργία, υπογραμμίζει ο Μπουλέν, η κυβέρνηση Ραφαρέν έδειξε
ότι αγνοεί τις αλλαγές που έχουν συντελεσθεί τα τελευταία 20 χρόνια στη σχέση
των ατόμων με τον χρόνο εργασίας τους.











