100 χρόνια… αμαρτίες

Το Λας Βέγκας κλείνει αύριο τα εκατό χρόνια του. H πόλη θα γιορτάσει τα
γενέθλιά της με το δικό της στυλ: θα φορέσει τα καλά της, θα μεθύσει και θα
ξημερωθεί στον χορό. Και ας είναι πια μία «κυρία» προχωρημένης ηλικίας.

O τζόγος παραμένει το ισχυρό ατού της πόλης, με διάσημους, (βλέπε Κλιντ Ίστγουντ στη φωτό αριστερά) και μη να «καταθέτουν» καθημερινά τα λεφτά τους

Όταν πλησιάζει κανείς στο Λας Βέγκας μέσα από τη νυχτερινή έρημο, το πρώτο
πράγμα που βλέπει μπροστά του στο βάθος του ορίζοντα είναι ένα πολύχρωμο
τείχος από φωτεινές επιγραφές. Μέρα νύχτα σε αυτή την αμαρτωλή πόλη
κουδουνίζουν οι μηχανές με τα «φρουτάκια», ρέουν τα κοκτέιλ, ανεμίζουν τα
χαβανέζικα πουκάμισα.

Όταν αυτή η πόλη ήταν ακόμη σε νεαρή ηλικία, βρισκόταν στα χέρια των «κακών».
Γεννήθηκε με τον ερχομό του σιδηροδρόμου στην έρημο της Νεβάδας και δεν ήταν
παρά μια πόλη από σκηνές που στήθηκε για τους εργάτες τον Μάιο του 1905. Δεν
άργησαν όμως να ξεπηδήσουν εκεί τα πρώτα σαλούν, τα πρώτα πανδοχεία, φέρνοντας
σε απόγνωση τους πρώτους κατοίκους της πόλης, τους θεοφοβούμενους Μορμόνους. Ο
τζόγος απαγορεύτηκε στην Πολιτεία της Νεβάδας το 1910, αλλά αυτή η παράξενη
πόλη αγνόησε επιδεικτικά την απαγόρευση. Τα τυχερά παιχνίδια έδιναν και
έπαιρναν, ώσπου η Πολιτεία αναγκάστηκε να τα νομιμοποιήσει, την εποχή του
μεγάλου «κραχ», για να εισπράξει φορολογικά έσοδα.

Ο Μπάγκσι. Στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο οι δουλειές έκοψαν, έπεσαν
«κεσάτια», αλλά μόνο προσωρινά. Το 1946 ο γκάνγκστερ Μπάγκσι Σίγκελ, το δεξί
χέρι της μαφιόζικης συμμορίας του Μέγιερ Λάνσκι, άνοιξε το ξενοδοχείο
Φλαμίνγκο, το αγαπημένο στέκι του υποκόσμου της εποχής. Ένα χρόνο αργότερα, ο
Μπάγκσι βρέθηκε νεκρός, με μια σφαίρα στο κεφάλι, στο σαλόνι της φιλενάδας
του. Νέα ξενοδοχεία άρχισαν να ξεφυτρώνουν παντού, τα περισσότερα από
ανθρώπους της Μαφίας. H εικόνα της πόλης εκείνα τα χρόνια είχε πολύ «γκλάμορ»,
αλλά και πολλή βία. Γκρουπιέρηδες βρίσκονταν με σπασμένα τα χέρια, καζίνο
τυλίγονταν στις φλόγες, μαύροι καλλιτέχνες πετάγονταν έξω μόλις τολμούσαν να
πατήσουν το πόδι τους στην πόλη. Για τους ανθρώπους της, δεν υπήρχαν όρια:
ούτε φόρος εισοδήματος ούτε κανονισμοί στον τζόγο. Τα κορίτσια στα καμπαρέ
ήταν σπουδαία και ο Φρανκ Σινάτρα σπάνια έλειπε από την πόλη .

Αστρονομικά κέρδη. Τα πράγματα είναι σήμερα διαφορετικά (όπως άλλωστε
και η Μαφία). Τεράστια υπερσύγχρονα συγκροτήματα από ξενοδοχεία και καζίνο
ανταγωνίζονται για αστρονομικά κέρδη, ολόκληρες οικογένειες επισκέπτονται την
πόλη στις διακοπές τους, εστιατόρια για παιδιά κάνουν χρυσές δουλειές. Ίσως
ήταν πιο ξεκάθαρα τα πράγματα, όταν κάποτε έβγαζαν τα χρήματα από την πίσω
πόρτα και τα μετρούσαν στην παλάμη ενός γκάνγκστερ. Γιατί σήμερα, αυτό που
πουλάει το Λας Βέγκας, είναι μια Ντίσνεϊλαντ για ενηλίκους. Ίσως πάλι να είναι
καλύτερα έτσι.

Απειλή τα κρουαζιερόπλοια και τα ινδιάνικα καζίνα

Στο Λας Βέγκας των 100 χρόνων πάντως, η πόλη έχει αποκτήσει και ένα ύφος «Ντίσνεϊλαντ» για ενηλίκους

Το Λας Βέγκας διατηρεί ακόμη κάτι από την γκανγκστερική μυθολογία του, αλλά
είναι σήμερα μια ασφαλής πόλη, πάντως όχι αγγελικά πλασμένη. Τα φώτα φθορισμού
ανάβουν μέρα νύχτα, οι γυμνές χορεύτριες χορεύουν επτά ημέρες την εβδομάδα, τα
εστιατόρια σερβίρουν δείπνο στις τρεις τα ξημερώματα. Αλλά τώρα αν σε πιάσουν
να μετράς τα χαρτιά στο «μπλακ τζακ» δεν σου σπάνε το κεφάλι με ένα ραβδί του
μπέιζμπολ.

Το Λας Βέγκας υπολογίζεται ότι θα δεχτεί φέτος 38,2 εκατομμύρια επισκέπτες
έναντι 37,4 εκατομμυρίων πέρυσι, που ήταν ήδη ένας αριθμός-ρεκόρ. Όμως, αυτή η
«πόλη του τεχνητού φωτός», η οποία εξαρτάται αποκλειστικά από τον τουρισμό,
αισθάνεται σήμερα να απειλείται. Το Λας Βέγκας ανησυχεί για τον ανταγωνισμό
από τα κρουαζιερόπλοια και τα ινδιάνικα καζίνα. Από τα συνολικά κέρδη των
αμερικανικών καζίνων, που το 2003 ανήλθαν σε 16,7 δισεκατομμύρια δολάρια, το
40% αντιστοιχούσε στα καζίνα που λειτουργούν στους ινδιάνικους καταυλισμούς.

H άλλη απειλή προέρχεται από τις κρουαζιέρες. Τα κρουαζιερόπλοια, με
δυναμικότητα 120.000 καμπίνες , εξοπλίζονται συνεχώς με «φρουτάκια» και
επιτραπέζιο τζόγο. Όμως, ο Μπιλ Βασιλειάδης, πρόεδρος της εταιρείας R&R,
που έχει αναλάβει τη διαφημιστική προβολή του Λας Βέγκας, δεν ανησυχεί.
Πιστεύει πολύ στο σλόγκαν του: «Ό,τι συμβαίνει εδώ, δεν βγαίνει από εδώ» και
εννοεί τις υπερβολές των επισκεπτών που πηγαίνουν στην πόλη για να ξεδώσουν.
Οι ετήσιες απώλειες αυτών των επισκεπτών στον τζόγο υπολογίζονται σε 8
δισεκατομμύρια δολάρια – όσα και τα κέρδη των καζίνων. «Ό,τι συμβαίνει εδώ,
δεν βγαίνει από εδώ». Και προπαντός το χρήμα.