Σε αυτοκίνητα υδρογόνου επενδύει η Tζένεραλ Mότορς

H εταιρεία κάνει ένα τολμηρό βήμα, καθώς βλέπει το μερίδιό της στην αγορά να υποχωρεί συνεχώς

Τον περασμένο Μάρτιο – τον ίδιον μήνα που η Τζένεραλ Μότορς ανακοίνωνε ότι
υπάρχει κίνδυνος να καταγράψει απώλειες 850 εκατ. δολαρίων κατά το πρώτο
τρίμηνο του 2005 – η αμερικανική εταιρεία – κολοσσός είχε προσκαλέσει μερικές
δεκάδες δημοσιογράφους σε πολυτελή ξενοδοχεία στο Σαν Φρανσίσκο και τη Σάντα
Μόνικα. Στόχος ήταν να προβληθούν οι προσπάθειες που κάνει το ερευνητικό
κέντρο της εταιρείας να βελτιώσει την τεχνολογία που θα επιτρέπει στα
αυτοκίνητα να χρησιμοποιούν ως καύσιμο το υδρογόνο.

Βλέποντας το μερίδιό της στην αγορά να υποχωρεί συνεχώς και πολλά αυτοκίνητά
της να παραμένουν απούλητα στις αντιπροσωπείες, η Τζένεραλ Μότορς βάζει ένα
από τα μεγαλύτερα στοιχήματα στην ιστορία της και ρίχνει σημαντικό βάρος στην
προσπάθεια κατασκευής οχημάτων που θα κινούνται με υδρογόνο και θα βγάζουν από
τις εξατμίσεις τους μόνο νερό!

Θα ρίξει το κόστος

H Τζένεραλ Μότορς πιστεύει ότι η τεχνολογία αυτή θα αποδειχθεί σωτήρια και ότι
θα τη βοηθήσει να ξεπεράσει τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το
τελευταίο διάστημα. Με την υιοθέτηση του υδρογόνου, η εταιρεία δεν θα
χρειάζεται πλέον ξεχωριστά εργοστάσια – ή τμήματα εργοστασίων – για να
κατασκευάζει κινητήρες εσωτερικής καύσης και μεταδόσεις (διαφορικά κ.λπ). Κι
αυτό, επειδή θα είναι αρκετό ένα και μόνο εργοστάσιο, το οποίο θα παράγει
κοινές κυψέλες καυσίμου για όλα τα μοντέλα, χωρίς καμιά εξαίρεση. Επίσης, δεν
θα χρειάζεται πια να πληροί τους διαφορετικούς κανονισμούς που ισχύουν σε κάθε
χώρα, όσον αφορά τις εκπομπές καυσαερίων.

Πότε, όμως, θα συμβούν όλα αυτά; Αρκετά σύντομα, πιστεύει η Τζένεραλ Μότορς.
Στόχος της εταιρείας είναι να κατασκευάσει, έως το 2010, οχήματα που θα
κινούνται με κυψέλες υδρογόνου και θα πωλούνται σε τιμές ανταγωνιστικές προς
αυτές των γνωστών, παραδοσιακών αυτοκινήτων. Για να το πετύχει αυτό, δαπανά σε
κέντρα ανάπτυξης και τεχνολογίας τεράστια ποσά, που από το 1996 μέχρι σήμερα
ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο δολάρια. Και αυτό είναι μόνον η αρχή, καθώς,
για να βγει ένα τέτοιο όχημα στη μαζική παραγωγή, θα πρέπει να δαπανηθούν
δισεκατομμύρια δολάρια ακόμη.

Αν και όλο και περισσότερες εταιρείες αρχίζουν να αναπτύσσουν αντίστοιχες
τεχνολογίες, καμία δεν έχει επενδύσει τόσα πολλά όσο η Τζένεραλ Μότορς. H
Ντέμλερ Κράισλερ ανακοίνωσε ότι και αυτή έχει επενδύσει ένα δισ. δολάρια στην
ανάπτυξη τεχνολογίας κυψελών υδρογόνου, όμως το τελευταίο διάστημα επενδύει
περισσότερο στην κατασκευή «καθαρών» πετρελαιοκινητήρων. H Τογιότα, από την
άλλη, επενδύει σημαντικά ποσά σε υβριδικά αυτοκίνητα, πιστεύοντας ότι έως το
2030 θα έχουν αντικαταστήσει τα συμβατικά οχήματα.

Τα εμπόδια

H μεγάλη πρόκληση για τη χρήση υδρογόνου στα αυτοκίνητα είναι η εν λόγω
τεχνολογία να είναι φιλική προς τον οδηγό. Αυτό σημαίνει ότι τα αυτοκίνητα που
θα κινούνται με υδρογόνο θα πρέπει να είναι γρήγορα, να λειτουργούν χωρίς
προβλήματα στο κρύο και στη ζέστη και να έχουν αυτονομία, τουλάχιστον όση και
τα συμβατικά οχήματα που καίνε υγρά καύσιμα. Για να «πουλήσει» ένα αυτοκίνητο,
θα πρέπει να έχει αυτονομία τουλάχιστον για 450 χιλιόμετρα, κάτι που σήμερα
επιτυγχάνουν εύκολα τα οχήματα που καίνε βενζίνη ή πετρέλαιο. Αυτό, όμως, δεν
είναι ακόμη εφικτό για τα οχήματα που έχουν κατασκευασθεί με τη δυνατότητα να
κινούνται με τη χρήση υδρογόνου.

Επειδή το υδρογόνο είναι το λιγότερο συμπυκνωμένο υλικό στον πλανήτη, θα
πρέπει να συμπυκνωθεί σημαντικά, προκειμένου τα αυτοκίνητα που το
χρησιμοποιούν να έχουν αυτονομία που θα φτάνει ή θα υπερβαίνει τα 450
χιλιόμετρα. Οι δεξαμενές που υπάρχουν σήμερα για τον σκοπό αυτόν είναι
ακριβές, με αποτέλεσμα η μαζική παραγωγή τους να είναι δύσκολη.

Ο ανεφοδιασμός

Επίσης, αν σήμερα έμπαιναν μαζικά στην κυκλοφορία αυτοκίνητα που κινούνται με
υδρογόνο, δεν θα μπορούσαν να ανεφοδιασθούν, επειδή δεν έχουν κατασκευασθεί οι
απαραίτητοι σταθμοί. Πάντως, σήμερα, παράγεται σε ολόκληρο τον κόσμο υδρογόνο
αρκετό για να εξασφαλίσει την κίνηση 200 εκατομμυρίων οχημάτων. Όπως εκτιμά η
Τζένεραλ Μότορς, θα μπορούσαν σχετικά εύκολα να δημιουργηθούν στις ΗΠΑ 12.000
πρατήρια, τα οποία θα εξυπηρετούσαν τις ανάγκες του 70% του πληθυσμού της
χώρας σε υδρογόνο.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ:ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ