ΓHΠEΔOΓPAΦIEΣ

Από πλευράς βαθμολογικής και οπαδικής, θα μπορούσε άνετα αυτή η αγωνιστική να
χαρακτηριστεί κόκκινη. Για τους πραγματικούς φιλάθλους, ωστόσο, πιστεύω ότι
ήταν η αγωνιστική που το ταλαιπωρημένο φέτος πρωτάθλημά μας βρήκε ένα κομμάτι
από την αξιοπιστία του. Το ότι έμεινε και ορθάνοιχτο ως προς την τελική του
εξέλιξη είναι ίσως δευτερεύον.

Αγώνα για την περηφάνια του έδωσε ο ΠΑΟΚ. Απόδειξη για την ψυχή του και τον
προπονητή του έδωσε ο Ιωνικός. Μάχη επιβίωσης κέρδισε – προσωρινά ίσως, αλλά
αποστομωτικά η Καλαμαριά. Τις υποτιμημένες από τον ίδιο του τον εαυτό
δυνατότητες έδειξε ο Ηρακλής – που με λίγες κινήσεις και σωστή συνέχεια μπορεί
άνετα ν’ αποτελέσει την ερχόμενη δύναμη. Για να μείνουν ζωντανές στην κατάταξη
ή στο ηθικό πάλεψαν μια σειρά από άλλες ομάδες – κι ακόμα και η Κέρκυρα ανήκει
σ’ αυτές. Μόνο για την AEK η χθεσινή βραδιά έχει κατάμαυρο χρώμα. Κι αυτό, υπό
το φως όλης της χρονιάς, είναι αδικία.

Αγωνιστικά, όμως, η απρόσμενη νίκη του Ιωνικού μάς ξαναθυμίζει, έπειτα από
καιρό, μια αρχέγονη – τη μόνη ίσως – ποδοσφαιρική αλήθεια: κανείς δεν κερδίζει
στα χαρτιά. H AEK, με τα μάτια όχι σ’ αυτό αλλά στο επόμενο παιχνίδι,
μεθυσμένη σχεδόν από την προοπτική μιας θέσης στο Τσάμπιονς Λιγκ στο τέλος
μιας χρονιάς περισσότερο μεταβατικής, υποτίμησε τον αντίπαλό της και
πανηγύρισε πριν από την ώρα της. Τα βεγγαλικά του ημιχρόνου και η τόση
σιγουριά της νίκης ήταν ύβρις για τον πιο έξυπνο από τους νέους προπονητές που
είχε βγάλει το ελληνικό ποδόσφαιρο. Πλήγωσε την πρώτη του ομάδα, αλλά έδωσε
πόντους σ’ ολόκληρο πρωτάθλημα.

Ακόμα περισσότερους πόντους – κι ας πήρε λιγότερους – πρόσφερε στη διοργάνωση
ο ΠΑΟΚ. H μεγαλύτερη ομάδα της Θεσσαλονίκης είναι η κατ’ εξοχήν ομάδα του
ορμέμφυτου. Οι υποψίες και οι ψίθυροι είναι κάτι σαν προσβολή στον κόσμο και
στην ιστορία του. Πέρυσι έχασε – κι έμμεσα χάρισε το πρωτάθλημα στον
Παναθηναϊκό – στις καθυστερήσεις. Φέτος δεν μπορούσε να ξαναγίνει το ίδιο – κι
ας το διαβεβαίωναν όλη τη βδομάδα τα γνωστά άγνωστα παπαγαλάκια του
παραποδοσφαίρου. Μπορεί τα δοκάρια να σταμάτησαν δύο φορές τον άξιο
Παναθηναϊκό, όμως η ίδια η ψυχή του αντιπάλου του ήταν το μεγαλύτερο εμπόδιο.

Όλα κρέμονται σε μια κλωστή, λοιπόν, στο τέλος μιας εξαιρετικά φορτωμένης
ποδοσφαιρικής βδομάδας. Το πάθος και η πίστη κέρδισαν πόντους και όχι μόνο
στην Ελλάδα. Λίβερπουλ στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, Ταουγκρές νικήτρια της
ΤΣΣΚΑ μέσα στη Μόσχα (αλλά όχι τόσο δυνατή για να νικήσει την ομάδα-νικητή που
λέγεται Μακάμπι), Μπάρτσα θριαμβεύτρια χωρίς άμυνα στην Ισπανία. Υπάρχουν
στιγμές που τ’ αποτελέσματα μετράνε, όταν αυτοί που τα πετυχαίνουν είναι
γενναίοι με διάφορους τρόπους.