ΣE ΠPΩTO ENIKO Ο έρωτας και η εξουσία…

H εξουσία γοητεύει και πάντα κερδίζει, όταν βέβαια πρόκειται περί απόλυτης –
πολιτικής, ιδεολογικής και συναισθηματικής – ηγεμονίας. Αυτή η διαπίστωση
ισχύει διαχρονικά. Και αναμένεται σήμερα να επιβεβαιωθεί για μια ακόμα φορά με
την επανεκλογή του Εργατικού Τόνι Μπλερ. Αυτός ο μεσήλικας άνδρας είναι η
χαρακτηριστική περίπτωση «χαρισματικού ηγέτη» που ενώ δεν την αξίζει, κερδίζει
και ξανακερδίζει την εμπιστοσύνη του λαού του. Αυτό, θα μπορούσε να πει
κανείς, συμβαίνει επειδή ο Μπλερ ισχυροποίησε πολιτικά τη Βρετανία και την
οδήγησε σε οικονομική άνθηση. Προσωπικά πιστεύω ότι συμβαίνει λόγω έρωτα.

Το love-affair, η ερωτική ιστορία των Βρετανών με τον Μπλερ ξεκίνησε το 1997
και θα τελειώσει όταν εκείνος το επιλέξει. Κάπως έτσι συμβαίνει με όλους τους
μεγάλους έρωτες, όπου καταλύτης είναι ο παράγων «εξουσία». Αυτού του είδους οι
μεγάλοι έρωτες, ακόμα και αλλοτριωμένοι, είναι γραφτό πάντα να υπερισχύουν της
αγανάκτησης, της δικαιοσύνης ή της ειλικρίνειας. Όσο το αγαπώμενο πρόσωπο
είναι ισχυρό και ακτινοβόλο, καμία έλλειψη ηθικής ή συνέπειας δεν μπορεί να το
κάμψει στη συνείδηση του αγαπώντος – ανθρώπου ή λαού.

H σχέση των Βρετανών με τον Μπλερ – όπως και η σχέση κάθε λαού με έναν ηγέτη
τον οποίο συνέχεια επανεκλέγει – θα μπορούσε να περιγραφεί με την έκφραση
«Half In Love», όπως τιτλοφορούνταν το μυθιστόρημα που έγραψε ένας κορυφαίος
Βρετανός πολιτικός συντάκτης που είχε διατελέσει σύμβουλος του Μπλερ. Ο έρωτας
έχει χάσει την ορμή και ελπίδα του, αλλά η απουσία του δεν νοείται. «Κατά το
ήμισυ με έρωτα και κατά το ήμισυ με μίσος… όλα πια είναι υπερβολικά αργά.
Υπερβολικά αργά για την αγάπη και ξαφνικά, υπερβολικά αργά για το μίσος»
γράφει και σε ένα τραγούδι που επίσης τιτλοφορείται «Half In Love» ο
τραγουδιστής Μόρτεν Χάρκετ.

Κάπως έτσι, εμείς οι πολλοί μικροί, μισοαπαγοητευμένοι, μισοαπηυδησμένοι,
μισοαδιάφοροι, μισοερωτευόμαστε και μισογοητευόμαστε από εκείνους που εμείς
κάνουμε ισχυρούς.