[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, αλλά και σε πολλές χώρες του κόσμου, είναι συχνό φαινόμενο
τα κόμματα να αλλάζουν θέσεις και συμμαχίες αναλόγως τού αν βρίσκονται στην
εξουσία ή στην αντιπολίτευση. Το χθεσινό «κακό» σήμερα γίνεται «καλό». Και το
ανάποδο. Αρκεί να εξυπηρετείται η μικροκομματική σκοπιμότητα και η δημαγωγία.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις, οι οποίες κόστισαν
περίπου 5,5 δισ. ευρώ (για τη Νέα Δημοκρατία ο λογαριασμός είναι 8 δισ. ευρώ)
στους Έλληνες φορολογουμένους.

Όταν η σημερινή κυβέρνηση (ως αντιπολίτευση) σιγοντάριζε δημάρχους και
συλλόγους πολιτών να μπλοκάρουν σημαντικά ολυμπιακά έργα, όπως ήταν η
μαραθώνια διαδρομή, το κωπηλατοδρόμιο ή το τραμ, ήταν «καλό» γιατί
δημιουργούσε προβλήματα στην κυβέρνηση Σημίτη. Θυμάται κανείς σήμερα πόσοι
μήνες χάθηκαν λόγω των προσφυγών και των ενστάσεων; Θυμάται ποιοι μπλόκαραν
ολυμπιακά έργα; Εμείς ίσως όχι.

Τους θυμήθηκαν όμως πολύ καλά στη σημερινή αντιπολίτευση όταν είδαν ποιοι
αντιδρούν στο σχέδιο μεταολυμπιακής αξιοποίησης που προωθεί η κυβέρνηση.
Είναι, λίγο – πολύ, ακριβώς οι ίδιοι άνθρωποι! Μόνο που σήμερα οι χθεσινοί
«εχθροί» έγιναν «πολύτιμοι σύμμαχοι» στον «αγώνα κατά της τσιμεντοποίησης» της
παραλίας. Τότε, ήταν «μια παρέα» που αντιδρά μονίμως και μπλοκάρει έργα. Τώρα,
είναι πολίτες που ανησυχούν «δικαιολογημένα» για το περιβάλλον.

Αντιστρόφως: Οι «χθεσινοί σύμμαχοι» στον παλιό αγώνα να «πέσει» η τότε
κυβέρνηση γίνονται οι σημερινοί «εχθροί» για τη σημερινή κυβέρνηση, αφού είναι
έτοιμοι να μπλοκάρουν με προσφυγές και να καθυστερήσουν τους διαγωνισμούς που
ετοιμάζει για να βρει ιδιώτες-επενδυτές. Ορισμένοι δε από αυτούς ετοιμάζονται
να μπλοκάρουν και την ανέγερση δύο πολυώροφων κτιρίων δίπλα στο τάε κβον ντο
στην έκταση της Ριζαρείου, η οποία ανήκει στην Εκκλησία. Για την οικοδόμηση
της εν λόγω έκτασης δόθηκε το «πράσινο» φως από την προηγούμενη κυβέρνηση ως
«αντισταθμιστικό όφελος» προς την Εκκλησία. (Γι’ αυτό και στην υπόθεση της
Ριζαρείου δεν πολυακούγονται διαμαρτυρίες από κανένα κόμμα).

H σημερινή αντιπολίτευση φωνάζει επίσης γιατί η κυβέρνηση προτείνει να
χτιστούν ανοιχτά γήπεδα ποδοσφαίρου και στίβος στο Φάληρο. Όταν ήταν όμως
κυβέρνηση έχτιζε χωρίς τύψεις άλλο ένα κλειστό γήπεδο πάνω στο κύμα – σα να
μην υπήρχε δίπλα το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Δυστυχώς, σε θέματα περιβάλλοντος οι ευκαιριακές και συγκυριακές «συμμαχίες»
με ομάδες και εκπροσώπους της «τοπικής κοινωνίας» είναι συχνό φαινόμενο στην
πολιτική. Κι ας θολώνει ο πολιτικός λόγος. Μόνο που πλέον οι πολίτες είναι
υποψιασμένοι.