Ποιος μπορεί να ξεχάσει…

Μποντίρογκα (με Κουτλουάι), Τζεντίλε και Ουίλκινς (με Αλβέρτη). Οι εικόνες των θριάμβων είναι ακόμη νωπές στη μνήμη τους

Την εκστρατεία του για τη Μόσχα, όπου θα επιδιώξει να κατακτήσει το τέταρτο
ευρωπαϊκό τρόπαιό του, ετοιμάζει από χθες ο Παναθηναϊκός. Το 1996 στο Παρίσι,
πήρε το… βάπτισμα του πυρός. Το 2000 στη Θεσσαλονίκη, ήταν το κύπελλο της
καταξίωσης. Το 2002 στην Μπολόνια, το τρόπαιο της επιβεβαίωσης ότι ο
Παναθηναϊκός είναι ο κυρίαρχος του ευρωπαϊκού μπάσκετ την τελευταία δεκαετία!
Τώρα, στον δρόμο για το κύπελλο που θα προσδώσει στην ελληνική ομάδα χαρακτήρα
«ευρωπαίου αυτοκράτορα», τρεις μεγάλοι πρωταγωνιστές εκείνων των θριάμβων
γυρίζουν τις σελίδες της μνήμης τους και στέλνουν τις ευχές τους!

Ο Ντομινίκ Ουίλκινς, ακόμη δεν μπορεί να ξεχάσει τους 8.000 Έλληνες που
μετέτρεψαν σε ΟΑΚΑ το «Παλέ Ντε Μπερσί». Ο «τρελο – Τζεντίλε» θυμάται τον…
ύπνο τού δικαίου, αγκαλιά με το κύπελλο μετά τον τελικό στη Θεσσαλονίκη. Ο
Ντέγιαν Μποντίρογκα, θυμάται την Ανάσταση στο εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου
στην Μπολόνια και φυσικά τον «μεγαλύτερο θρίαμβο» επί των γηπεδούχων της
Κίντερ!

ΝΤΟΜΙΝΙΚ, 1996

Με μια σημαία του Παναθηναϊκού – μπαντάνα και το διχτάκι από το ένα καλάθι
περασμένο στον λαιμό, είχε εμφανιστεί στη συνέντευξη Τύπου μετά τον τελικό με
την Μπαρτσελόνα το 1996 ο Ντομινίκ Ουίλκινς, Ο Αμερικάνος σούπερ σταρ, εννέα
χρόνια μετά την ιστορική για το ελληνικό μπάσκετ βραδιά, δεν μπορεί να
λησμονήσει εκείνες τις στιγμές. «Θα θυμάμαι για πάντα το ευρωπαϊκό που
κατέκτησα με τον ΠΑΟ. Πώς μπορείς να ξεχάσεις αυτό που συνέβαινε στην εξέδρα;
8.000 έκαναν σαν τρελοί! Το κοινό του NBA είναι θερμό και ακολουθεί τους
παίκτες και τις ομάδες, αλλά στην Ελλάδα διεπίστωσα ότι φωνάζουν περισσότερο.
Είναι οι πιο θερμοί οπαδοί σε όλον τον κόσμο», περιγράφει ο Ουίλκινς.

Προγνωστικά δεν κάνει. H άποψή του για τα φάιναλ – φορ αρκεί: «Το θέμα είναι
να φθάσεις εκεί!».

ΝΑΝΤΟ, 2000

«Τι θυμάμαι; Τα πάντα. Μόλις άκουσα τη φωνή σου – και όποτε ακούω κάποιον από
την Ελλάδα – περνούν σαν ταινία μπροστά από τα μάτια μου όλα όσα ζήσαμε στη
Θεσσαλονίκη», απαντά ο Τζεντίλε, που είναι υπεύθυνος για την καλύτερη
φωτογραφία στην ιστορία των φάιναλ – φορ. Θριαμβευτής και ήρεμος ως
πρωταθλητής Ευρώπης (2000), ξαπόστασε πάνω στο βαρύτιμο τρόπαιο σαν να
κοιμόταν. «Την έχω τη φωτογραφία στο σπίτι μου. Ξέρεις γιατί το έκανα; Γιατί
είχα φύγει ηττημένος από πολλούς ευρωπαϊκούς τελικούς, σε κυπελλούχων και
κόρατς και όταν πήρα το κύπελλο στα χέρια μου μέσα στα αποδυτήρια είπα: “Τώρα
μπορώ να κοιμηθώ πάνω σε αυτό. Είναι επιτέλους δικό μου”», εξιστορεί ο Νάντο,
που είναι προπονητής στην εφηβική ομάδα, Μαγκνταλούνι!

Ο «τρελό – Νάντο» ήταν παρών και στον τελευταίο ευρωπαϊκό τίτλο του ΠΑΟ. Ως
θεατής, στην Μπολόνια. Τα ματς της Μόσχας θα τα παρακολουθήσει από την
τηλεόραση: «E, φίλε. Είμαι προ-πο-νη-τή, τώρα», συλλαβίζει στα ελληνικά και
προβλέπει τελικό μεταξύ ΤΣΣΚΑ και ΠΑΟ. «Σίγκουρο. Μακάμπι defence είναι
τίποτα», συνεχίζει να προπονεί τα ελληνικά του ο Ιταλός και εξηγεί: «H Μακάμπι
έχει πρόβλημα στην άμυνα. Δεν υπάρχει περίπτωση να μη βρει τη λύση ο
Ομπράντοβιτς. Ο άνθρωπος είναι γάτα».

ΝΤΕΓΙΑΝ, 2002

Σε ένα στενό δρομάκι της Μπολόνια, τη «via de Grifoni» είχαν στριμωχτεί
εκατοντάδες Έλληνες. Μεγάλο Σάββατο, μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα για την Ελλάδα
(24.00, ώρα Ιταλίας), οι εκδρομείς οπαδοί του Παναθηναϊκού παρακολουθούσαν την
Αναστάσιμη Λειτουργία στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου. Μεταξύ τους, οι
ορθόδοξοι παίκτες του ΠΑΟ, οι παράγοντες και ο Μποντίρογκα. Ο Σέρβος έχει
ισχυρή πίστη. Για 40 ημέρες ακολουθούσε – όπως πάντα – ευλαβικά τη νηστεία και
έξω από το εκκλησάκι ζήτησε για πρώτη φορά από τους οπαδούς να μην τραγουδούν
συνθήματα και να σεβαστούν τις στιγμές. «Αν θυμάμαι κάτι, εξωαγωνιστικά, είναι
η Ανάσταση. Περίπου 2.000 είχαμε μαζευτεί σε εκείνο το δρομάκι. Έλληνες,
Σέρβοι, όλοι οι Ορθόδοξοι μαζί. H ομάδα, με τους διοικούντες σαν μια
οικογένεια, πήγαμε την παραμονή του τελικού στην Εκκλησία για την Ανάσταση.
Αυτή η εικόνα μού έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη. Δίχως άλλο και ο θρίαμβος
κόντρα στην Κίντερ. Τους νικήσαμε μέσα στο σπίτι τους. Περίπου 1.000 οπαδοί
ακούγονταν περισσότερο από περίπου 7.000 Ιταλούς. Μας είχαν ξεγραμμένους κι
όμως πήραμε το κύπελλο! Πήγαμε, προκριθήκαμε στον τελικό, προσευχηθήκαμε το
Σάββατο και την Κυριακή απολαύσαμε ένα υπέροχο Πάσχα», περιγράφει ο
Μποντίρογκα.

Από την πρωτεύουσα της Σερβίας στέλνει τις ευχές του στον ΠΑΟ: «Θέλω να πάρει
το τρόπαιο. Τι άλλο να θέλω; Έχω περάσει τα καλύτερα χρόνια της καριέρας μου
και είμαι Βαζέλα! Δε συμφωνώ με όσους λένε ότι ο ΠΑΟ δεν έχει τύχη. Ίσως η
ΤΣΣΚΑ – με την ως τώρα πορεία της και καθότι παίζει εντός έδρας – να έχει ένα
ελαφρύ προβάδισμα, αλλά στο φάιναλ – φορ τίποτα από όλα αυτά δεν παίζει ρόλο.
Ούτε τα ρεκόρ, ούτε ο κόσμος, ούτε η παράδοση. Εύχομαι στους φίλους μου στον
ΠΑΟ να πάρουν το κύπελλο και να πάνε στα μπουζούκια να τα σπάσουν!».