Ο κατάσκοπος που ήρθε… από το Ίντερνετ

Ο «μεγάλος αδελφός» καραδοκεί πίσω από τα… «κλικ» των Ελλήνων στο
Διαδίκτυο. H σύλληψη του A. Βαβύλη βασίστηκε σε ειδικά συστήματα
παρακολούθησης, που απαιτούν εξειδικευμένους χειρισμούς και συγκεκριμένη
τεχνογνωσία. Ωστόσο, υπάρχουν και πιο απλοί τρόποι προκειμένου να
παρακολουθήσεις κάποιον μέσω του υπολογιστή του.

Οποιαδήποτε «κίνηση» στο Ίντερνετ, η οποία απαιτεί χρήση κωδικού πρόσβασης,
καθώς και οποιαδήποτε ηλεκτρονική συναλλαγή – ακόμη και μέσω «επισήμων»
ιστοσελίδων – είναι ουσιαστικά «ανοιχτή» στην παρακολούθηση.

Δεκάδες είναι οι αόρατοι «κατάσκοποι» που μπορούν να παρακολουθήσουν έναν
ηλεκτρονικό υπολογιστή και να συγκεντρώσουν πληροφορίες για τον χρήστη του.
Μπορεί κανείς να τους βρει, με σχετική ευκολία, στο Διαδίκτυο…

Μέσα από το Διαδίκτυο. Εκατοντάδες ιστοσελίδες προσφέρουν τη δυνατότητα
εγκατάστασης – με πληρωμή ή και χωρίς – κατασκοπευτικών προγραμμάτων, για την
παρακολούθηση – ακόμη και εξ αποστάσεως – κάποιου ηλεκτρονικού υπολογιστή. Με
απλές κινήσεις, μπορεί κανείς να «κατεβάσει» προγράμματα που καταγράφουν τις
ηλεκτρονικές κινήσεις των συναδέλφων του στο γραφείο ή να «σπάσει» κωδικούς
πρόσβασης!

Πάντως – όπως εξηγούν οι ειδικοί – υπάρχουν και τρόποι προστασίας, με
πρωταρχικό το να ξέρει κανείς πού δίνει το όνομά του και τον αριθμό της
πιστωτικής του κάρτας! Άλλωστε, οι Έλληνες εμφανίζονται αρκετά δύσπιστοι στη
χρήση ηλεκτρονικών υπηρεσιών που απαιτούν την εισαγωγή προσωπικών στοιχείων.

«H δυνατότητα παρακολούθησης και ανίχνευσης μέσω του υπολογιστή αρχίζει με τη
χρήση οποιασδήποτε υπηρεσίας, η οποία απαιτεί ταυτοποίηση του χρήστη – ζητά
δηλαδή όνομα χρήστη (username ή login) και κωδικό πρόσβασης (password)»,
υποστηρίζει ο κ. Δημήτρης Τσίγκος, μέλος της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδος και
ειδικός σε θέματα ασφαλείας. Μάλιστα, όπως αναφέρει σχετικά, «σήμερα δεν
χρειάζεται να είναι κανείς και τόσο ειδικός στην τεχνολογία – όσο χρειαζόταν
παλαιότερα – για να καταφέρει να παρακολουθήσει έναν υπολογιστή»!

H «ψηφιακή υπογραφή». Ακόμη και «επίσημες» ιστοσελίδες, όπως αυτές των
τραπεζών ή διαφόρων κυβερνητικών φορέων, δεν διασφαλίζουν πλήρως τον χρήστη.
«Σε τέτοιου είδους ηλεκτρονικές υπηρεσίες, θα έπρεπε να χρησιμοποιείται η
λεγόμενη “ψηφιακή υπογραφή”, η οποία αποτρέπει την παράνομη χρήση προσωπικών
στοιχείων. Ωστόσο, η “ψηφιακή υπογραφή” δεν χρησιμοποιείται στη χώρα μας από
κανέναν φορέα ηλεκτρονικών υπηρεσιών», εξηγεί ο κ. Τσίγκος. Σημειώνεται,
μάλιστα, ότι η «ψηφιακή υπογραφή» έχει καθιερωθεί σε άλλες χώρες της Ευρώπης
και στις ΗΠΑ και θεωρείται πλέον το ίδιο έγκυρη με τη χειρόγραφη.

Τα e-mail ανοίγουν τις επικίνδυνες «πόρτες»

Από τους πιο απλούς τρόπους να αποκτήσει κάποιος πρόσβαση στον υπολογιστή ενός
ατόμου είναι το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (e-mail). H διαδικασία έχει ως εξής: ο
«υποψήφιος κατάσκοπος» στέλνει ένα e-mail που παραπέμπει σε μια ιστοσελίδα.
Από την ιστοσελίδα ζητείται η εγκατάσταση κάποιου προγράμματος για
συγκεκριμένο σκοπό (λ.χ. την ανάγνωση συνημμένου αρχείου ή την προβολή κάποιου
βίντεο).

Αν ο χρήστης πατήσει «yes» στη σχετική ερώτηση, ανοίγει την πόρτα της
παρακολούθησης. Πίσω από τέτοιες ερωτήσεις κρύβεται συχνά η εγκατάσταση
κατασκοπευτικών προγραμμάτων (ονομάζονται spyware). Τα πιο επικίνδυνα αυτής
της κατηγορίας είναι τα λεγόμενα keyloggers, τα οποία παρακολουθούν το κάθε
πάτημα στο πληκτρολόγιο και άρα μπορούν να «δουν» κωδικούς πρόσβασης, αριθμούς
πιστωτικών καρτών και άλλα ευαίσθητα δεδομένα. Με ανάλογο τρόπο μπορεί ένας
υπολογιστής να «μολυνθεί» με κατασκοπευτικό ιό.

Γι’ αυτό, όπως επισημαίνει ο κ. Γιώργος Επιτήδειος, πρόεδρος της Ένωσης
Επαγγελματιών Ίντερνετ, «δεν ακολουθούμε ποτέ παραπομπές που μας στέλνουν με
mail – ειδικά αν ο αποστολέας είναι άγνωστος. Εμπιστευόμαστε τις ηλεκτρονικές
διευθύνσεις που πληκτρολογούμε οι ίδιοι. H αλλαγή έστω και ενός γράμματος σε
μια διεύθυνση μπορεί να παραπέμψει σε κατασκοπευτική ιστοσελίδα».

Σε ορισμένες περιπτώσεις ο κίνδυνος σχετίζεται και με τον τρόπο σύνδεσης στο
Διαδίκτυο. «Γενικά οι ασύρματες συνδέσεις θεωρούνται λιγότερο ασφαλείς για
τους χρήστες», εξηγεί ο κ. Επιτήδειος.

Δύσπιστοι οι Έλληνες στις συναλλαγές μέσω Διαδικτύου

Δύσπιστοι παραμένουν οι Έλληνες απέναντι στις συναλλαγές μέσω Διαδικτύου τόσο
σε ελληνικούς όσο και σε διεθνείς ηλεκτρονικούς τόπους.

Όπως έδειξε πρόσφατη έρευνα της εταιρείας V-PRC (για λογαριασμό του Εθνικού
Δικτύου Έρευνας και Τεχνολογίας), μόνο το 18,7% των χρηστών
πραγματοποιούν αγορές μέσω του Ίντερνετ και από αυτούς μόνο οι μισοί, περίπου,
πληρώνουν με πιστωτική κάρτα.