ΣE ΠPΩTO ENIKO «Πλακωτό» στα κατεχόμενα

Όταν ρωτήσαμε για τον αντίκτυπο του ελληνοκυπριακού «Όχι» στο σχέδιο Ανάν, ο
Τουρκοκύπριος οδηγός μας προς την Καρπασία, με τα οξφορδιανά αγγλικά του, μας
το είπε καθαρά: «Massive depression».

Οπότε κι εμείς, παραγγείλαμε χωρίς ενοχές «τούρκικο» καφέ και διαλέξαμε χρώμα
στα πούλια. E, ναι λοιπόν, μια παρτίδα τάβλι. Τι άλλο να κάνουν στον τουρκικό
τομέα της Λευκωσίας «ειδικοί» σαν ελόγου μας τουρίστες;

H πλατεία ήταν γεμάτη από νέους που έδιναν τα ρέστα τους, κοπανώντας τα ζάρια,
ενώ παρακεί ένα τηλεοπτικό συνεργείο τακτοποιούσε το υλικό του από τις
ψευδοεκλογές της ψευδοπροηγούμενης ψευδοημέρας. Ίχνος από μετεκλογική ένταση.
Ένα ψευδοκράτος σε στάση ψευδοαναμονής, αφού έτσι το αποφάσισε η βροντερή
πραγματικότητα των ντεκαποτάμπλ μεγάλου κυβισμού με το τιμόνι ανάποδα.

Όταν οι περιστάσεις καθιστούν αδύνατη τη διάκριση μεταξύ ψευδούς και αληθινού,
είναι σοφότερο, νομίζω, να αναζητάς το γνήσιο. Μάρτυς μου τα ωραία και μεγάλα
μου αυτιά. Το γνησιότερο από όσα άκουσα ήταν οι βρυχηθμοί από τα γύρω
τραπέζια, συμπεριλαμβανομένου και του δικού μας: Ντόρτια…

H πιο άτιμη ζαριά στο «πλακωτό» λειτούργησε σαν password και σε λίγο η παρτίδα
μας απόκτησε κοινό που στοιχημάτιζε υπέρ μου. Λυπάμαι Ηλία, αλλά υπάρχουν και
χειρότερα, όπως ας πούμε η φωνή του Στράτου Διονυσίου που, από θαύμα πες,
ακούστηκε από διερχόμενο ψευδοταξί: «Τώρα γυρνά παντού και με δικάζει, λέει
πως ήμουν ένοχος εγώ».

Μα ποιος διάολος παίζει με τα νεύρα μου;