Δρόμοι

Οι αστροναύτες…

… και οι διαστημικοί επιστήμονες της NASA μελετούσαν κάποτε τις θέσεις του
Ήλιου, της Σελήνης και των πλανητών για να δουν πού θα βρίσκονται σε 100, σε
1.000 χρόνια από τώρα. Έπρεπε να ξέρουν, ώστε να αποφύγουν αργότερα ενδεχόμενη
σύγκρουση των δορυφόρων που στέλνουν στο Διάστημα με κάποιο ουράνιο σώμα.
Έβαλαν στοιχεία στα κομπιούτερ τους και πήγαν πίσω και μπροστά αιώνες. Άξαφνα
τα κομπιούτερ «πάγωσαν» και κόκκινα φωτάκια άρχισαν να αναβοσβήνουν. Κάτι δεν
πήγαινε καλά. Φώναξαν τους τεχνικούς. Τι είχε συμβεί; Εκείνοι έψαξαν, έξυσαν
τα κεφάλια τους και έβγαλαν την απάντηση: υπήρχε μια μέρα χαμένη στο Διάστημα.
Έπεσαν όλοι τους σε περισυλλογή.

Ένας επιστήμονας…

… που κάποτε πήγαινε στο Κατηχητικό, θυμήθηκε τότε που είχε διαβάσει για τη
μέρα που στάθηκε ακίνητος ο Ήλιος. Πήρε την Αγία Γραφή και την άνοιξε στο
βιβλίο του Ιησού του Ναυή: «Και έστη ο ήλιος κατά μέσον του ουρανού, ου
προεπορεύετο εις δυσμάς, εις τέλος ημέρας μιας», έγραφε ο προφήτης (Ιησούς του
Ναυή, ι’ 13), που είχε παρακαλέσει τον Θεό να κρατήσει τον ήλιο ακίνητο για να
γλιτώσει από τους εχθρούς του. «Να η χαμένη μέρα!», είπαν με μια φωνή οι
επιστήμονες και οι αστροναύτες. Ξανάσκυψαν στα κομπιούτερ τους, αλλά και πάλι
κάτι έλειπε από την αφήγηση του προφήτη: Σαράντα λεπτά για να συμπληρωθεί μια
ολόκληρη μέρα. Σαράντα λεπτά είναι πολλά, μπορεί να φέρουν προβλήματα σε 1.000
χρόνια από τώρα. Ο επιστήμονας του Κατηχητικού έδειξε το τέταρτο βιβλίο των
Βασιλειών. Ο προφήτης Ησαΐας επισκέφτηκε τον ετοιμοθάνατο βασιλιά Εζεκία και
του είπε πως δεν θα πεθάνει. Ο Εζεκίας τού ζήτησε να το αποδείξει. «Θες να
προχωρήσει ο ήλιος 10 μοίρες μπροστά;» του είπε ο προφήτης. «Αυτό δεν είναι
τίποτα» του αποκρίθηκε ο Εζεκίας και του ζήτησε να πάει η σκιά 10 μοίρες πίσω.
Τότε ο Ησαΐας μίλησε στον Θεό «και επέστρεψε η σκιά εν τοις αναβαθμοίς δέκα
βαθμούς εις τα οπίσω» (Βασιλειών Δ’, κ’ 10). Δέκα μοίρες είναι ακριβώς 40
λεπτά. Έχουμε και λέμε: 23 ώρες και 20 λεπτά από τον Ιησού του Ναυή και 40
λεπτά από το τέταρτο βιβλίο των Βασιλειών μάς κάνουν μια ολόκληρη μέρα – τη
μέρα που έλειπε από το Σύμπαν.

Την ιστορία αυτή…

… τη διηγήθηκε κάποτε ο Χάρολντ Χιλ, που συνεργαζόταν με τη NASA. Δεν είναι
αληθινή. Απλώς ο Χιλ επανέλαβε έναν παλιό θρύλο για τη «χαμένη μέρα» του
κόσμου, τον έγραψε σε ένα βιβλίο του και κατάφερε να αναδημοσιευτεί σε μεγάλες
αμερικανικές εφημερίδες. Τι έκανε πιστευτή αυτήν την ιστορία;

Πόσες…

… χαμένες μέρες έχει η ζωή μας; Μοιάζουν με το οξυγόνο. Το καταλαβαίνουμε
μονάχα αφού έχουν πια ξοδευτεί. Πότε στην επιστήμη και πότε στη θρησκεία
αναζητούμε μια ανάσα. Μα είναι τεχνητή αναπνοή.