«H καθαρή πίστη δεν πρέπει να ονομάζεται φανατισμός»

ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ TH MAKPOBIOTATH παποσύνη του Ιωάννη Παύλου B’, πολλοί
θεώρησαν ότι με τον θάνατό του δημιουργήθηκε η ευκαιρία για επανεκτίμηση και
αναθεώρηση των πνευματικών και ηθικών ζητημάτων που προκάλεσαν μεγάλες
αντιπαραθέσεις στους κόλπους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Τα αιτήματα για
μεταρρυθμίσεις όμως, όπως ακούγονται από τη μερίδα των αποκαλούμενων
προοδευτικών καθολικών, ίσως καθυστερήσουν να εισακουστούν. Ο Γιόσεφ
Ράτσινγκερ, έχοντας απέναντί του προκλήσεις, όπως η χρήση της αντισύλληψης, οι
αμβλώσεις, η αγαμία των κληρικών και η έλευση γυναικών στην ιεροσύνη,
εμφανίστηκε συντηρητικός και δογματικός κατά την προχθεσινή του ομιλία, λίγο
πριν αρχίσουν οι διεργασίες του κονκλαβίου. Συμπεριέλαβε στους κινδύνους τον
φιλελευθερισμό, έκανε λόγο για «καθαρή πίστη που ονομάζεται φανατισμός», αλλά
και για «δικτατορία του σχετικισμού, που δεν αναγνωρίζει τίποτα ως βέβαιο και
της οποίας υπέρτατος στόχος είναι το “εγώ” του ατόμου και οι επιθυμίες του».

Τα σκάνδαλα

Απέναντί του θα βρει ακόμη τη μειωμένη έλευση των πιστών στις εκκλησίες της
Ευρώπης, τον απόηχο των σεξουαλικών σκανδάλων, την πρόκληση που ονομάζεται
«φανατισμός από άλλες θρησκείες», αλλά και τα εσωτερικά οργανωτικά του ίδιου
του Βατικανού.

Ο νέος Πάπας πρόσφατα τάχθηκε κατηγορηματικά εναντίον της εισόδου της
Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τονίζοντας ότι θα κάνει καλά η Τουρκία να
αναζητήσει το μέλλον της σε μία ένωση μουσουλμανικών και όχι χριστιανικών κρατών.

Πολλοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η συγκεντρωμένη, στο Βατικανό, εξουσία
αποτελεί σοβαρό εμπόδιο για την ενότητα της χριστιανοσύνης και τονίζουν ότι η
μεταρρύθμιση της παποσύνης αποτελεί απαραίτητο στοιχείο για περαιτέρω πρόοδο
στην κατεύθυνση της συμφιλίωσης.