[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

TA ΛΑΘΗ στην κατεύθυνση της οικονομικής πολιτικής, η
αναποτελεσματικότητα στη διαχείριση της τρέχουσας οικονομικής κατάστασης και
οι έντονα κομματικές επιλογές σε νευραλγικούς τομείς του κρατικού μηχανισμού
έχουν συντελέσει σε μία πρωτοφανή επιδείνωση της οικονομίας στους 13 μήνες
ζωής αυτής της κυβέρνησης, έχουν τραυματίσει σοβαρά την εικόνα της στην κοινή
γνώμη και έχουν ενσπείρει ένα γενικότερο αίσθημα απαισιοδοξίας για το μέλλον,
όπως καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις.

H κυβέρνηση βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Αυτό μαρτυρούν οι σπασμωδικές
και αλληλοαναιρούμενες κινήσεις των στελεχών της σε κρίσιμα θέματα της
οικονομίας και της εξωτερικής πολιτικής. Το δείχνουν οι γκρίνιες και οι
κόντρες των πρωτοκλασάτων υπουργών της, αλλά και η πανικόβλητη προσπάθεια του
Πρωθυπουργού να επιχειρήσει μια νέα έξοδο του Μεσολογγίου με άρον άρον
διαρθρωτικές αλλαγές, ώστε να επανακαθορίσει την ατζέντα της συζήτησης στην
κοινωνία και να αποδράσει από τα σημερινά ασφυκτικά δεδομένα που πνίγουν την
κυβέρνηση.

Το άνοιγμα του Ασφαλιστικού, και πολύ περισσότερο οι εντολές τού ίδιου του
Πρωθυπουργού να υπάρξουν αλλαγές στο εργασιακό καθεστώς ακόμη και χωρίς
συναίνεση στο μέτωπο των κοινωνικών εταίρων, υποδηλώνουν αυτή την προσπάθεια.
Ταυτόχρονα ξυπνούν εφιάλτες από το παρελθόν. H κυβέρνηση θυμίζει πνιγμένο που
πιάνεται από τα μαλλιά του. Ελλείψει αναπτυξιακής στρατηγικής, υπό το κράτος
πανικού και ευάλωτη από τη δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει από την
αποτυχία της στην οικονομία, σύρεται από τα νεοφιλελεύθερα ανακλαστικά της τα
οποία τώρα βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθούν στους κόλπους της. Και
αυτός είναι ο πιο σοβαρός κίνδυνος.

Δεν έχουν περάσει ούτε δύο μήνες από τότε που ο υπουργός Οικονομίας κ.
Αλογοσκούφης διαβεβαίωνε ότι οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις είναι θέμα που
αφορά μόνο τους κοινωνικούς εταίρους. Ότι σε κάθε περίπτωση αυτές απαιτούν
πρώτα απ’ όλα συναίνεση και πως η κυβέρνηση δεν πρόκειται να παρέμβει παρά
μόνο αν της ζητηθεί. H θέση αυτή απέχει πολύ από αυτήν που εκφράζεται τώρα από
το Μέγαρο Μαξίμου: ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη, ακόμη και αν δεν
εξασφαλισθεί συναίνεση των κοινωνικών εταίρων, να προωθήσει αλλαγές όπως η
μείωση του κόστους των υπερωριών και η ελαστικοποίηση του ωραρίου εργασίας.
Δηλαδή, μέτρα με έντονο νεοφιλελεύθερο άρωμα!