Σημαντικό βήμα προς τη θεραπεία του διαβήτη

Ένεση ινσουλίνης. Στο μέλλον, ίσως να μην είναι απαραίτητη για τους διαβητικούς

EXOYN περάσει ακριβώς τρεις μήνες από τότε που μια καναδοϊαπωνική ομάδα
επιστημόνων από τα Πανεπιστήμια της Αλμπέρτας και του Κιότο μεταμόσχευσαν σε
μια νεαρή διαβητική παγκρεατικά κύτταρα από έναν ζώντα, για πρώτη φορά στα
χρονικά, δότη – εν προκειμένω τη μητέρα της. Έχουν περάσει δύο μήνες από τότε
που η 27χρονη γυναίκα, η οποία έπασχε από ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη από τα
15 της χρόνια, χρειάστηκε για τελευταία φορά ένεση ινσουλίνης. Δότρια και
λήπτρια δεν έχουν παρουσιάσει σε αυτό το διάστημα καμία επιπλοκή. Γεγονός που
κάνει όλους τους ενεχόμενους στην υπόθεση, αλλά και εκπροσώπους της διεθνούς
επιστημονικής κοινότητας, να μιλούν πλέον για ένα σημαντικό βήμα προς τη
θεραπεία του διαβήτη.

H μεταμόσχευση έγινε στην Ιαπωνία. Οι γιατροί αφαίρεσαν το πάγκρεας μιας
56χρονης γυναίκας, πήραν μερικά από τα νησίδιά του και στη συνέχεια το
τοποθέτησαν στη θέση του, ενώ τα ληφθέντα κύτταρα μεταμοσχεύτηκαν με επιτυχία
στην 27χρονη κόρη της. «H λήπτριά μας πέτυχε και διατήρησε την ανεξαρτησία της
από την ινσουλίνη», δήλωσε ο δρ Σινίτσι Ματσουμότο στην επιθεώρηση «Lancet».
«Πιστεύουμε πως μια τέτοια μεταμόσχευση παγκρεατικών κυττάρων από ζώντα δότη
μπορεί να αποτελέσει μια επιπλέον επιλογή στη θεραπεία του
ινσουλινοεξαρτώμενου διαβήτη».

H διαδικασία

Από το 2000, οπότε και τελειοποιήθηκε η διαδικασία, μέχρι τον περασμένο
Ιανουάριο, οι μεταμοσχεύσεις παγκρεατικών κυττάρων γίνονταν από πτωματικούς
δότες. Για κάθε τέτοια επέμβαση, όμως, απαιτούνταν δύο και πλέον παγκρέατα ενώ
στην περίπτωση της 27χρονης διαβητικής, χρειάστηκε μόνο το ήμισυ του
παγκρέατος της μητέρας της. Ένα ακόμα πλεονέκτημα των μοσχευμάτων από ζώντες
δότες είναι πως έχουν, σύμφωνα με τον δρα Ματσουμότο, περισσότερες πιθανότητες
να λειτουργήσουν σωστά.

Εκπρόσωπος βρετανικής οργάνωσης για τον διαβήτη έκανε λόγο για ένα «σημαντικό
βήμα προόδου». Επεσήμανε ωστόσο πως ενέχει αρκετούς κινδύνους, να υποστεί για
παράδειγμα «βλάβη το πάγκρεας του δότη, εκθέτοντας και τον ίδιο στον κίνδυνο
του διαβήτη». Προς το παρόν, μητέρα και κόρη είναι καλά στην υγεία τους. Οι
γιατροί πιστεύουν πως το μόσχευμα μπορεί να αντέξει έως και πέντε χρόνια. Σε
κάθε περίπτωση, η 27χρονη λήπτρια θα εξακολουθήσει να παρακολουθείται από ειδικούς.