Tα μάτια ενός παιδιού «στοιχειώνουν» την Άγκυρα

Τα μεγάλα, μαύρα μάτια του 12χρονου Ουγκούρ Καϊμάζ κοιτούν ορθάνοιχτα από
την ασπρόμαυρη φωτογραφία που είναι κολλημένη με σελοτέιπ στο παρμπρίζ του
φορτηγού του πατέρα του, στο σημείο όπου σκοτώθηκαν και οι δύο τον περασμένο
Νοέμβριο, μέσα σε καταιγισμό πυρών.

Διαδήλωση παιδιών. Μικροί Κούρδοι διαδήλωσαν στη λεωφόρο Ιστικλάλ της Κωνσταντινούπολης, διαμαρτυρόμενοι για τον φόνο από τις δυνάμεις ασφαλείας τού 12χρονου Ουγκούρ και του 34χρονου πατέρα του, Αχμέτ

Έκτοτε το φορτηγό παραμένει σταθμευμένο στην άκρη του δρόμου στο Κιζιλτεπέ,
μία υποβαθμισμένη πόλη στον δρόμο προς το Ιράκ και τη Συρία. Κάτω από τη
φωτογραφία γράφει: «Ο κόσμος δεν θα σας ξεχάσει».

Καθώς η χώρα ετοιμάζεται να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Άγκυρα θα ήθελε
να ξεχαστεί η αιματηρή σύγκρουση με την κουρδική μειονότητά της. Με τις
Βρυξέλλες να παρακολουθούν, δύσκολα μπορεί κανείς να εξηγήσει το διάτρητο από
σφαίρες πτώμα ενός παιδιού. Τέσσερις αστυνομικοί δικάζονται, κατηγορούμενοι
ότι σκότωσαν τον Ουγκούρ και τον πατέρα του και μετά «φύτεψαν» ένα μεγάλο
τουφέκι στα μικρά χέρια του αγοριού. «Έστω και αν οι νόμοι αλλάζουν, οι
άνθρωποι που υποτίθεται πως τους εφαρμόζουν στην καθημερινή ζωή εξακολουθούν
να δουλεύουν όπως παλιά», δήλωσε ο Χουσεΐν Τσανγκίρ, επικεφαλής της Ένωσης
Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και δικηγόρος της οικογένειας Καϊμάζ. «H Τουρκία
προσπαθεί να γίνει κράτος που βασίζεται στον νόμο. Εξακολουθούμε, όμως, να
έχουμε ένα αστυνομικό κράτος».

Τον ξάπλωσαν στο έδαφος

Ο πατέρας του Ουγκούρ, ο Αχμέτ, έβγαζε χρήματα μεταφέροντας πετρέλαιο ανάμεσα
στο Βόρειο Ιράκ και τα τουρκικά διυλιστήρια. Το βράδυ που ο γιος της και ο
άνδρας της σκοτώθηκαν, η Μακμπουλέ λέει πως είχε ήδη βραδιάσει και έστρωνε
τραπέζι για το δείπνο. Ο Αχμέτ, ο οποίος ετοιμαζόταν για ακόμη ένα ταξίδι για
πετρέλαιο, έπρεπε να μεταφέρει την κουβέρτα του και μερικά άλλα πράγματα για
το ταξίδι στο φορτηγό και ο Ουγκούρ πήγε μαζί του για να τον βοηθήσει. Μετά η
Μακμπουλέ άκουσε θόρυβο. «Έριξα μια ματιά και είδα τον Ουγκούρ», λέει.
«Αστυνομικοί τον κατέβαζαν από το φορτηγό και τον ξάπλωναν στο έδαφος. Όταν
ακούσαμε τους πυροβολισμούς, πήρα όλα τα παιδιά και πήγαμε στου γείτονα. Και
μετά ήρθε μία κυρία, η εισαγγελέας, και είπε, “τα συλλυπητήριά μου”, αλλά δεν
καταλάβαινα τι εννοούσε. Δεν είπαν πως είχαν σκοτώσει τον Αχμέτ και τον
Ουγκούρ. Ο ένας ήταν οδηγός φορτηγού, ο άλλος μαθητής. Γιατί το έκαναν;».

H επίσημη εκδοχή για τα συμβάντα είναι πολύ διαφορετική. H αστυνομία
ισχυρίζεται πως ενήργησε βάσει πληροφορίας ότι το ΡΚΚ θα εξαπέλυε επίθεση από
το σπίτι του Καϊμάζ εναντίον διερχόμενης στρατιωτικής αυτοκινητοπομπής. Αρχικά
οι αστυνομικοί ισχυρίστηκαν πως απάντησαν σε πυρά αφού ο πατέρας και ο γιος
άρχισαν να πυροβολούν. H εκδοχή αυτή αργότερα άλλαξε και οι αστυνομικοί
υποστηρίζουν τώρα πως πατέρας και γιος σκοτώθηκαν αφού αγνόησαν διαταγή να
σταματήσουν.

Τον πυροβόλησαν σχεδόν εξ επαφής

ΑΜΕΣΩΣ μετά το επεισόδιο, ο κυβερνήτης της επαρχίας Τεμέλ Κοτσακλάρ
κατήγγειλε τον Αχμέτ και τον Ουγκούρ Καϊμάζ ως «τρομοκράτες». Στο παρελθόν, η
ιστορία θα είχε τελειώσει εδώ, αλλά μετά επενέβη ο Αχμέτ Τεκίν, δάσκαλος στο
σχολείο του Ουγκούρ, από τον οποίο η αστυνομία ζήτησε να αναγνωρίσει τα δύο
πτώματα. Ο Τεκίν επισήμανε πως οι αστυνομικοί δεν τον πίστευαν όταν τους είπε
την ηλικία του παιδιού – ένδειξη πως καταζητούσαν άλλους. Και πως ήταν
παράλογη η ιδέα ότι ο Ουγκούρ κρατούσε ένα τόσο μεγάλο όπλο όπως αυτό που είδε
δίπλα του.

H τουρκική κοινή γνώμη ενδιαφέρθηκε. Φωτογραφίες του Ουγκούρ δημοσιεύτηκαν σε
εφημερίδες, δημοσιογράφοι δημοσιοποίησαν τα αποτελέσματα της νεκροψίας,
σύμφωνα με την οποία εννέα από τις σφαίρες στην πλάτη του Ουγκούρ είχαν βληθεί
από απόσταση 50 εκατοστών. Μία κοινοβουλευτική επιτροπή επέκρινε τις δυνάμεις
ασφαλείας. Ο πρωθυπουργός επέκρινε τον κυβερνήτη που χαρακτήρισε τρομοκράτη το
παιδί. Τέσσερις από τους εμπλεκόμενους αστυνομικούς τέθηκαν σε διαθεσιμότητα.
Ωστόσο, μέχρι να αρχίσει η δίκη, οι τέσσερις αστυνομικοί είχαν αποκατασταθεί
και μετατεθεί σε άλλες περιφέρειες…

Επιμέλεια: Γιώργος Αγγελόπουλος