[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ZHTEITAI ευθιξία. Δεν πρόκειται για σχήμα λόγου. Πρόκειται για αδήριτη
ανάγκη. Και τι δεν έχουμε ακούσει όλον αυτόν τον καιρό… Μήνες τώρα έχουμε
γίνει θεατές μιας πραγματικότητας που κανείς δεν θα είχε την έμπνευση να
γυρίσει ταινία. Ούτε ο πιο νοσηρός νους δεν θα μπορούσε να σκαρφιστεί τέτοιο
σενάριο. Ιεράρχες σε ρόλο κτηματομεσίτη, ιεράρχες με υπέρογκους τραπεζικούς
λογαριασμούς, ιεράρχες με ταρίφα εκατομμυρίων, ιεράρχες κληρονόμοι περιουσιών,
ιεράρχες κάτοχοι οφσόρ εταιρειών, ιεράρχες να εκλιπαρούν για μια ερωτική
συνεύρεση με ομόφυλό τους, ιεράρχες να κατηγορούνται για σεξουαλικές
παρενοχλήσεις νεαρών… Κι αυτοί να επικαλούνται την ισοβιότητά τους, να
κωφεύουν στις παροτρύνσεις για παραίτηση και – το χειρότερο από όλα – να
εξακολουθούν να παραπλανούν τους πιστούς με πύρινους λόγους αγανάκτησης
εναντίον εκείνων που τους επιβουλεύονται. Μα δεν έχουν αντιληφθεί ότι οι
καιροί άλλαξαν; Ότι η μακρά περίοδος της απόλυτης ανοχής – με τη συνδρομή
δικαστών και άλλων παραγόντων της δημόσιας ζωής – έληξε; Ακόμη και αν δεν
πρόκειται για λήξη, αλλά για πρόσκαιρη διακοπή (που δυστυχώς μάλλον έτσι
είναι), δεν αντιλαμβάνονται πως τώρα ουδείς είναι πρόθυμος να τους καλύψει;
Πως καθένας προσπαθεί να σώσει το… κεφάλι του; Χαρακτηριστικό παράδειγμα το
πάθημα του Μητροπολίτη Αττικής. Όσες ποινικές διαδικασίες είχαν κινηθεί στο
παρελθόν εναντίον του, τέθηκαν – με δόξα και τιμή – στο αρχείο. Ως αβάσιμες.
Και ξαφνικά εμφανίστηκε ένα βούλευμα, για μια υπόθεση που είχε αρχίσει από
καιρό, να τον παραπέμπει σε δίκη για υπεξαίρεση σχεδόν 100 εκατομμυρίων
δραχμών! Κάτι που δεν υπήρχε περίπτωση να συμβεί πριν ξεσπάσουν τα πάσης
φύσεως σκάνδαλα. H συνέχεια έπεται και επιφυλάσσει οδυνηρές εκπλήξεις στα
χαϊδεμένα παιδιά των θεσμών. Τα οποία τελικά αποδείχθηκαν και αχάριστα. Δεν
συνιστά αποδοχή ενοχής η παραίτηση. Δεν συνυπογράφεις την ήττα σου αν
εγκαταλείψεις τον… χρυσό θρόνο. Αντιθέτως περισώζεις ένα – ελάχιστο έστω –
ψήγμα αξιοπρέπειας, διεκδικώντας έτσι ακόμη και το δικαίωμα να φωνάξεις «Είμαι
αθώος». Και να βρεθούν κάποιοι (Αφελείς; Φιλεύσπλαχνοι; Πολύ θρήσκοι;) να σε
πιστέψουν. Ή να σου δώσουν άφεση αμαρτιών γιατί «πολύ αγάπησες» υλικά και
σαρκικά αγαθά…