Tο σόι είναι θεσμός στην Eλλάδα

Έρευνες καταρρίπτουν τον μύθο πως συναντιόμαστε με τους δικούς μας ανθρώπους
κάθε… Πάσχα και Χριστούγεννα. Μένουμε πολύ κοντά με τους γονείς και
συναντιόμαστε συχνά με ξαδέρφια, θείους, παππούδες

Τηλεφωνούν κάθε εβδομάδα στην αγαπημένη τους θεία γιατί, έτσι απλά, θέλουν
να την ακούσουν. Με την πρώτη ευκαιρία επισκέπτονται τα ξαδέρφια τους. Μένουν
στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο με τους γονείς τους ή ακόμα και κάτω από την
ίδια στέγη με τα… πεθερικά τους. Το συμπέρασμα: οι Έλληνες είναι
«κολλημένοι» με τους συγγενείς τους!

H πολυκατοικία στην οποία μένει ο 27χρονος Φώτης Δημητρακόπουλος είναι «οικογενειακή υπόθεση»… «Ο παππούς είχε χτίσει αρχικά το ισόγειο. Κάθε φορά όμως που παντρευόταν ένα από τα παιδιά του, “έριχνε” και από έναν όροφο. Όταν κάνω με τη σειρά μου οικογένεια, θέλω να συνεχίσω να μένω έτσι οικογενειακά»

Αυτό δείχνουν τα στοιχεία που προκύπτουν από μελέτες του Πανεπιστημίου Αθηνών
και του Παντείου: 3 στους 10 Αθηναίους μένουν, αν όχι στην ίδια πολυκατοικία,
τουλάχιστον στην ίδια συνοικία με τον παππού και τη γιαγιά, τον θείο… ή τον
ξάδερφο.

H απόδειξη «κατοικεί» σε πολλές πολυκατοικίες της Αθήνας: στην πολυκατοικία
της οικογένειας Δημητρακόπουλου, στο Κερατσίνι, στεγάζονται 3 γενιές συγγενών!
Στο ισόγειο, μένει η γιαγιά και στο διπλανό διαμέρισμα μία από τις 4 κόρες
της. Στον πρώτο και τον δεύτερο όροφο, μένουν άλλες δύο κόρες της αλλά και η
εγγονή με τα… δισέγγονά της. Τέλος, στο ρετιρέ μένει ο γιος μαζί με τη
σύζυγο και τα παιδιά του. H μόνη που επέλεξε να μένει μερικά τετράγωνα
μακρύτερα είναι η τέταρτη από τα πέντε παιδιά της οικογένειας.

«Εδώ γεννήθηκα και μεγάλωσα. Δεν μου κάνει καμία εντύπωση που μένουμε όλοι
στην ίδια πολυκατοικία», λέει ο 27χρονος Φώτης Δημητρακόπουλος. Όπως μάλιστα
εξηγεί, δεν είναι η μοναδική πολυκατοικία στη γειτονιά, της οποίας οι ένοικοι
είναι όλοι συγγενείς μεταξύ τους. «Τα πλεονεκτήματα είναι πολλά. Κατ’ αρχάς,
ξέρεις ποιος μένει δίπλα σου και νιώθεις ασφάλεια. Αν θέλω να φύγω για 10
λεπτά, δεν χρειάζεται να κλειδώσω, απλά λέω στη θεία μου να έχει τον νου της
και έτσι μένω ήσυχος. Πολλά πράγματα για εμάς είναι δεδομένα, ενώ στους
υπόλοιπους φαίνονται πολύ παράξενα», τονίζει.

H άλλη όψη. Βεβαίως, υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος… «Δεν μπορείς
να κρυφθείς με τίποτα. Ξέρουν πότε είσαι σπίτι και πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο
κάποιος να σου χτυπήσει το κουδούνι. Ειδικά την περίοδο που περνούσα την
εφηβεία και ήθελα να είμαι μόνος ή με φίλους στο σπίτι, αυτό με ενοχλούσε
πολύ», συμπληρώνει ο Φώτης Δημητρακόπουλος.

Οι ερευνητές του Τομέα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Κέντρου
Κοινωνικής Μορφολογίας και Κοινωνικής Πολιτικής (ΚΕΚΜΟΚΟΠ) του Παντείου
Πανεπιστημίου έκαναν ένα βήμα… παραπέρα, εξετάζοντας πόσο συχνά επικοινωνούν
οι συγγενείς μεταξύ τους.

Καταρρίπτουν τον μύθο. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά, αφού
καταρρίπτεται ο μύθος πως οι Έλληνες συναντιούνται με τους συγγενείς τους κάθε
Χριστούγεννα, Πάσχα και εν γένει εορταστικές ημέρες! Είναι ενδεικτικό πως 4
στους 10 Αθηναίους ανταλλάσσουν επισκέψεις με τους συγγενείς τους τουλάχιστον
μία φορά την εβδομάδα, ενώ πάνω απο το 30% τηλεφωνούν στους θείους και τα
ξαδέρφια τους έστω 1 φορά στις 15 ημέρες. Μάλιστα, οι κάτοικοι των μεγάλων
πόλεων έχουν σχεδόν τις ίδιες συνήθειες με τους κατοίκους της περιφέρειας: το
59% επισκέπτεται συχνά τους συγγενείς, ενώ – το ίδιο ποσοστό – μιλά συχνά με
εκείνους που μένουν πιο μακριά ή σε άλλη πόλη.

«H συχνή επικοινωνία είναι τόσο έντονη, που θυμίζει τις συνήθειες που έχουν οι
Έλληνες της περιφέρειας. Διαφωνώ με εκείνους που υποστηρίζουν πως ο
οικογενειακός θεσμός περνά κρίση στη χώρα μας. Τα ίδια τα δεδομένα δεν το
αποδεικνύουν αυτό. Αυτό που μας προβληματίζει είναι η συρρίκνωση των σχέσεων,
λόγω της υπογεννητικότητας: λιγότερα αδέρφια ή και κανένα, σημαίνει αυτομάτως
πως μειώνεται σημαντικά το οικογενειακό δίκτυο», εξηγεί στα «NEA» ο ομότιμος
καθηγητής του Τομέα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Δημήτρης Γεώργας.

Στενές επαφές και με τα πεθερικά

Στενές επαφές και με τα… πεθερικά τους διατηρούν οι νεοέλληνες. Σύμφωνα με
στοιχεία πρόσφατης έρευνας (IPROSEC), το 12,5% ζει στο ίδιο κτίριο, το 4,8%
στο ίδιο τετράγωνο, το 16,3% στην ίδια γειτονιά ή χωριό, το 14,4% σε μια
απόσταση μικρότερη των 30 χιλιομέτρων και το 7,7% σε απόσταση, το πολύ, μιας
ώρας. Μάλιστα, το 34% από αυτούς διαμένει σε κοντινή απόσταση, όχι μόνο με τα
πεθερικά τους αλλά και με τους γονείς τους. Οι υπόλοιποι έχουν φροντίσει να
διατηρούν… αποστάσεις «ασφαλείας». Το «μυστικό», βέβαια, της επιτυχίας είναι
να έχει κανείς καλή πεθερά. «H πεθερά μου είναι χρυσή γυναίκα, όσο για τον
πεθερό μου ήταν ακόμα καλύτερος άνθρωπος. Εγώ, ως “σώγαμπρος” βρέθηκα να μένω
στο ίδιο κτίριο, μαζί με τα πεθερικά και με τα υπόλοιπα αδέρφια της συζύγου
μου. Δεν αντιμετώπισα όμως πρόβλημα, γιατί ποτέ δεν επεδίωξαν να μπουν στα
πόδια μας. Ουσιαστικά, όλα είναι θέμα χημείας, να ταιριάζουν δηλαδή οι
άνθρωποι μεταξύ τους. Είναι, βέβαια, και θέμα σεβασμού», λέει ο κ. Θεμιστοκλής
Δημητρακόπουλος (φωτογραφία). Με τα δικά του αδέρφια, μπορεί να μη
μένουν στο ίδιο σπίτι, επιμένουν όμως παραδοσιακά. «Ο ένας ενδιαφέρεται για
τον άλλον, και τηλεφωνιόμαστε συχνά.