Δρόμοι

Γιατί να θέλει…

… κανείς να γράψει ξαφνικά ένα άρθρο για τη Σουηδία σε ένα περιοδικό σαν το
«Γουίκλι Στάνταρντ»; Χάθηκε το Ιράκ, το Ιράν, η Συρία; Όμως, στο ιδεολογικό
όργανο των νεοσυντηρητικών του προέδρου Μπους αισθάνθηκαν την ανάγκη για μια
αναδρομική επίθεση στη Σουηδία. «Ο σοσιαλδημοκράτης Όλαφ Πάλμε (φωτ.) στήριξε
την πολιτική του καριέρα στο ευρωπαϊκό κίνημα κατά του Πολέμου στο Βιετνάμ και
πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του επικρίνοντας τους αντικομμουνιστές»,
γράφει το περιοδικό. «Το 1982 βρήκε τα λόγια για να κατηγορήσει τους
Ισραηλινούς πως μεταχειρίζονταν τους Παλαιστινίους ακριβώς όπως οι ναζί είχαν
μεταχειριστεί τους Εβραίους». Ο συντάκτης του άρθρου Κρίστοφερ Κάλντγουελ
θυμάται – και το επικαλείται μάλλον ως ένα ακόμη επιβαρυντικό στοιχείο – πως ο
Πάλμε δεν προσκλήθηκε ποτέ στον Λευκό Οίκο.

Στη συνέχεια…

… ύστερα από αυτή τη σύντομη ιστορική «ενημέρωση», το περιοδικό καταλήγει
επιτέλους στον πραγματικό στόχο του: το σουηδικό κοινωνικό κράτος. «Στα τέλη
της σοσιαλδημοκρατικής κυριαρχίας, που διήρκεσε από το 1932 έως το 1976, η
Σουηδία βρισκόταν όχι μόνο μεταξύ των πλουσιότερων χωρών του κόσμου, αλλά είχε
και το πιο γενναιόδωρο κράτος πρόνοιας. Συνδύαζε την αλληλεγγύη με την
ευημέρια. Το κράτος ήταν γενναιόδωρο με τους εργαζόμενους, που δαπανούσαν τα
χρήματά τους και τόνωναν την οικονομία». Όμως, σήμερα, γράφει το περιοδικό του
προέδρου Μπους, πολλοί στη Σουηδία πιστεύουν ακριβώς το αντίθετο. Και από τους
«πολλούς» επικαλείται τον εξής έναν, τον οικονομολόγο Γιόχαν Νόρμπεργκ του
Ινστιτούτου Τίμπρο της Στοκχόλμης, σύμφωνα με τον οποίο αν ποτέ η Σουηδία
έφευγε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και γινόταν μέλος των ΗΠΑ, «θα ήταν η φτωχότερη
πολιτεία της».

Οι νεοσυντηρητικοί…

… του «Γουίκλι Στάνταρντ» μάς θυμίζουν την εποχή που, χολωμένοι από το άσυλο
που παρείχε η Σουηδία σε όσους δεν ήθελαν να πολεμήσουν στο Βιετνάμ, οι
Αμερικανοί την αποκαλούσαν «έθνος συφιλιδικών». Όμως, ο κύριος στόχος τους
είναι το κράτος πρόνοιας. Ισχυρίζονται, μαζί με τον Νόρμπεργκ, πως η Σουηδία
είναι η λιγότερο προστατευτική χώρα στον κόσμο και πως σε αυτό ακριβώς
οφείλεται η άνθηση των μεγάλων επιχειρήσεών της (Ikea, Saab, Electrolux κ.ά.)
και η ευημερία της. Όμως, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. H Σουηδία –
όπως και Δανία – έχει μεν μια από τις πιο ανοιχτές οικονομίες στον κόσμο, αλλά
ο κρατικός τομέας της αντιστοιχεί στο 50% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος
της.

Το σουηδικό…

… κράτος πρόνοιας δεν είναι μύθος, όπως υποστηρίζει το περιοδικό των
νεοσυντηρητικών. Είναι ριζωμένο στη συνείδηση του σουηδικού λαού. Την ώρα που
οι νεοδεξιοί στον υπόλοιπο κόσμο το αποδυναμώνουν μειώνοντας τη φορολογία, οι
κυβερνώντες σοσιαλιστές στη Σουηδία το ενισχύουν αυξάνοντάς την. Και είναι
βέβαιοι πως έτσι θα κερδίσουν τις προσεχείς εκλογές. Γιατί ο λαός ξέρει πως οι
φόροι του θα έχουν αντίκρυσμα. Τι αντίκρυσμα μπορεί να έχει στον λαό η μείωση
της φορολογίας των μεγάλων επιχειρήσεων την οποία εφαρμόζουν οι νεοδεξιοί;