ΓIANNHΣ XATZHΓΩΓAΣ Kινηματογραφικά παιχνίδια της αρχιτεκτονικής

![]() |
![]() |
Ο Γιάννης Χατζηγώγας είναι ένας αρχιτέκτονας, με τα μάτια του σκηνοθέτη. Και
στους φοιτητές του Τμήματος Αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
προσπαθεί να μεταδώσει αυτήν την άποψη: να δουν τον χώρο με τα πλάνα του, τους
τρόπους απεικόνισής του ή την αποκατάστασή του σαν μία παλιά κόπια ταινίας.
«Μια παλιά βουβή ταινία, που βρικολακιάζει στα ράφια, μοιάζει μ’ ένα παλιό
ερειπωμένο σπίτι: πρέπει ν’ ανακαλύψεις την ομορφιά του πίσω από τη φθορά, να
το αναβιώσεις, να το κάνεις να λειτουργεί ξανά, δίνοντας χαρά στο κοινό, τους
θεατές, τους χρήστες, δένοντας το παλιό με το καινούργιο στην αιώνια χάραξη»,
σημειώνει ο αρχιτέκτονας στο βιβλίο του «Το σινεμά του αρχιτέκτονα». Όπου έχει
συγκεντρώσει σκέψεις, εργασίες, πανεπιστημιακές δραστηριότητες και σινεφίλ
εκδηλώσεις, τις οποίες συνδέει με τους δύο έρωτές του: την αρχιτεκτονική και
τον κινηματογράφο. Ο Γιάννης Χατζηγώγας ανήκει σ’ εκείνη την ιδιαίτερη ομάδα
ανήσυχων ανθρώπων που αδυνατούν να προσδιορίσουν τους στόχους τους. Θέλει να
βρίσκεται παντού, να καταπιάνεται με πολλά πράγματα του πολιτισμού, χωρίς όμως
να έχει τη δέσμευση μιας συγκεκριμένης ιδιότητας. Οι αρχιτεκτονικές και
κινηματογραφικές μεταμορφώσεις τοπίων και κτιρίων ιδιαίτερης αισθητικής είναι
ένας από τους τίτλους που δίνει στη δουλειά του. Μια δουλειά που εμφανίζεται
τα τελευταία χρόνια παράλληλα με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. «H
πόλη με αφορά. Ως αισθητική, ως ζωντανός οργανισμός, αλλά και ως σκηνικό σε
μια ταινία, στην οποία πρωταγωνιστές είμαστε εμείς οι ίδιοι, οι κάτοικοι. Οι
ίδιες αυτές μεγαλουπόλεις που μας κουράζουν, μας τρομάζουν και μας φθείρουν,
είναι ταυτόχρονα, κατά έναν περίεργο τρόπο, αυτοί οι μαγικοί τόποι που
ονειρευόμαστε να ζήσουμε», λέει ο σινεφίλ αρχιτέκτονας κι εξηγεί τα καρέ της
δικής του αρχιτεκτονικής θεωρίας για το τοπίο των σύγχρονων πόλεων. «Αθήνα,
Ρώμη, Νέα Υόρκη, Βαρκελώνη, Παρίσι, Κωνσταντινούπολη, Βερολίνο: Μεγαλουπόλεις
που έχουν αποτυπωθεί σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, από τον Βιμ Βέντερς,
στον Φελίνι, από τον Γούντι Άλεν στον Γκοντάρ, από τον Μουρνάου στον
Φασμπίντερ, αποτελώντας τη σκηνή και το σκηνικό διαφορετικών ιστοριών, πολλές
φορές μάλιστα και διαφορετικών οπτικών για την ίδια πόλη. Μέσα από τις ταινίες
τους φωτίζονται οι πολλαπλές σχέσεις ανάμεσα στην αρχιτεκτονική και τον
κινηματογράφο». Κι αυτές τις σχέσεις επιθυμεί από τη θέση του διδάσκοντα να
εμφυσήσει στους φοιτητές του.
INFO
Γιάννης Χατζηγώγας, «Το σινεμά του αρχιτέκτονα», Εκδόσεις University Studio
Press, Σελ. 141, Τιμή: 12 ευρώ.















