ΣE ΠPΩTO ENIKO Ο παλιός είναι αλλιώς

H Παρασκευή έχει πλέον πάθει μία μετάλλαξη. Για μερικούς έχει γίνει διπλή
γιορτή. Δεν είναι μόνο που από το πρωί το κύμα αισιοδοξίας παρασύρει
εκατομμύρια αγγλομαθείς Έλληνες, οι οποίοι εκδηλώνουν τη χαρά τους
σιγοτραγουδώντας – καθώς «δουλεύουν» στο γραφείο: Party people hey it’s Friday
night!

Άλλωστε – ευτυχώς ή δυστυχώς – δεν αποτελείται όλος ο ελληνικός πληθυσμός από
party animals. Ευδοκιμεί το τελευταίο διάστημα και εκείνο το είδος που θα
μπορούσε επάξια να αποκτήσει τον τίτλο ο «βασιλιάς του καναπέ». Και καλά
κάνουν δηλαδή, όλοι έχουν το δικαίωμα να πουν ναι στην ευτυχία και όχι στο
μποτιλιάρισμα.

Πίσω όμως απ’ όλα αυτά κρύβεται, απ’ ό,τι φαίνεται, και κάτι άλλο. H επανάληψη
της παλιάς πλην όμως αγαπημένης σειράς «Οι Απαράδεκτοι» είναι ακόμα ένας λόγος
για να περιμένει κανείς τουλάχιστον με χαρά – αν όχι ανυπομονησία – το βράδυ
της Παρασκευής. Αποτελεί μια κλασική επιλογή, ενώ σύμφωνα με τον νόμο των
πιθανοτήτων το ενδεχόμενο της πλήρους απογοήτευσης φαντάζει μηδαμινό.

Τα νέα κυκλοφόρησαν και διά μέσου Internet. Στα ελληνικά chat room οι διάλογοι
γύρω από τη σειρά δίνουν και παίρνουν: «Tοp η Δημητρούλα» σχολιάζει ο ένας,
«μακάρι να συνεχίσουν να βγαίνουν καλές χιουμοριστικές σειρές» εύχεται ο
άλλος, «τι ώρα το έχει παιδιά;» ρωτάει ο τρίτος.

Άλλωστε σε όποιο είδος του ανθρώπινου βασιλείου και να ανήκει κανείς – των
γλεντζέδων, των αραχτών, των σινεφίλ, των clubers… κ.τλ. -, ουδείς έχει τη
δύναμη να αποτινάξει από πάνω του την ταυτότητα του τηλεθεατή. Όλοι τής έχουν
χαρίσει τουλάχιστον μια ματιά και δηλώνουν, λίγο ή πολύ, γοητευμένοι.

Πάντως το 7% των τηλεθεατών επιμένει πως ο «νέος είναι ωραίος, αλλά ο παλιός
είναι… αλλιώς».

Είναι και αυτό μια μορφή επανάστασης!