Διαστάσεις Ο Άγιαξ δεν είναι πια «εβραϊκός»…

H ομάδα δηλώνει «εβραϊκή» εδώ και πολλές δεκαετίες. Αλλά οι οπαδοί της
δέχονται όλο και περισσότερες αντισημιτικές προσβολές. Ο πρόεδρος αποφάσισε
έτσι να αποπολιτικοποιήσει το ζήτημα. Για να προλάβει τα χειρότερα.

Στο Άμστερνταμ. Εβραίοι ή όχι, οι οπαδοί του Άγιαξ ανεμίζουν ισραηλινές σημαίες

Ήταν κάτι σαν αστείο. Οι φανατικοί οπαδοί του Άγιαξ, οι λεγόμενοι «σίντερ»,
φώναζαν στη διάρκεια των αγώνων που έδινε η ομάδα τους «Ζόντεν, Ζόντεν»,
δηλαδή «Εβραίοι, Εβραίοι», και ανέμιζαν σημαίες με το αστέρι του Δαβίδ.
Αμέσως, οι οπαδοί της αντίπαλης ομάδας απαντούσαν με ένα παρατεταμένο
σφύριγμα, που παρέπεμπε στον θόρυβο του αερίου στα στρατόπεδα συγκέντρωσης
(!), και με διάφορες αντισημιτικές προσβολές. Δεν υπήρχε τίποτα το ρατσιστικό
στη συμπεριφορά τους, οι περισσότεροι δεν ήξεραν καν σε τι αναφέρονταν. Και
κανείς δεν έπαιρνε το φαινόμενο στα σοβαρά. «Αυτοχαρακτηριζόμαστε Εβραίοι για
να αφαιρούμε από τους αντιπάλους την ευχαρίστηση ότι μας βρίζουν αποκαλώντας
μας Εβραίους», εξηγούσε πρόσφατα ο Έρβιν Πιέτερς, μέλος μιας ομάδας οπαδών.

Ιστορική βάση, βέβαια, υπάρχει. Στις αρχές του αιώνα το γήπεδο του Άγιαξ
βρισκόταν στην ανατολική πλευρά του Άμστερνταμ, δίπλα στην εβραϊκή συνοικία.
Σύμφωνα με τον Σάιμον Κούπερ, συγγραφέα του βιβλίου «Το ποδόσφαιρο στην Ευρώπη
κατά τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο», οι ισραηλινές σημαίες και τα αστέρια του Δαβίδ
πρωτοεμφανίστηκαν στις κερκίδες των «σίντερ» στις αρχές της δεκαετίας του ’80,
ύστερα από έναν αγώνα με την Τότεναμ, που γειτονεύει και αυτή με την εβραϊκή
κοινότητα στο Βόρειο Λονδίνο. Τον ίδιο καιρό καθιερώθηκε και η αντίδραση των
αντιπάλων. Το καλαμπούρι κράτησε είκοσι χρόνια. Και ξαφνικά, τον Μάιο του 2002
δολοφονήθηκε ο λαϊκιστής πολιτικός Πιμ Φόρτουιν. Δυόμισι χρόνια αργότερα
ακολούθησε η δολοφονία του σκηνοθέτη Τέο Βαν Γκογκ. Πολιτικοί και διανοούμενοι
που έχουν ταχθεί εναντίον των φανατικών ισλαμιστών άρχισαν να κρύβονται. H
Ολλανδία έχασε την αθωότητά της.

Και όλα αυτά ίσως να μην έφταναν μέχρι τις πόρτες της μεγαλύτερης
ποδοσφαιρικής ομάδας της Ολλανδίας, αν στις 30 Ιανουαρίου δεν γινόταν κάρβουνο
το μεγαλοπρεπές κτίριο που τη στεγάζει. H αστυνομία υποπτεύεται τους οπαδούς
της Χάγης, που εκείνη την ημέρα είχε παίξει με τον Άγιαξ, και διέταξε τη
διεξαγωγή ανακρίσεων. Αλλά οι ποδοσφαιρικοί παράγοντες της χώρας κατάλαβαν ότι
τα αστεία πρέπει να σταματήσουν. Στο εξής απαγορεύονται στα γήπεδα τα
σφυρίγματα, τα βελάσματα και όλα τα συνθήματα που αναφέρονται στο θρήσκευμα,
την εθνότητα ή τα γεννητικά όργανα οποιουδήποτε παίκτη, της οικογενείας του
και των συγγενών του. Και ο πρόεδρος του Άγιαξ, ο Γιον Γιάακε, αποφάσισε με
βαριά καρδιά να μαζέψει τις εβραϊκές σημαίες.

Οι αντιδράσεις δεν λείπουν. Ο πρόεδρος του παγκοσμίου εβραϊκού συμβουλίου
εξέφρασε τη δυσφορία του, όπως και πολλοί από τους Εβραίους οπαδούς της
ομάδας. Οι περισσότεροι, όμως, είναι αποφασισμένοι να δεχθούν οποιοδήποτε
μέτρο, προκειμένου να μπορούν να βλέπουν ποδόσφαιρο χωρίς να ακούνε συνθήματα
που προσβάλλουν την ιστορική μνήμη.