[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΟΤΑΝ ΘΑ ΣΒΗΣΟΥΝ τα φώτα της αποψινής πανηγυρικής εκλογής από τη Βουλή
του Κάρολου Παπούλια – με ψήφους του ΠΑΣΟΚ και της N.Δ., και χωρίς άλλη
υποψηφιότητα από το KKE και τον ΣΥΝ – θα φανούν τα προβλήματα που έχει μπροστά
του. Γιατί μπορεί να προνόησε ο νομοθέτης να μην έχει πολλές αρμοδιότητες και
εξουσίες, ωστόσο και μόνον το ιστορικό παρελθόν του, καθώς και η ταύτισή του
με τον Ανδρέα Παπανδρέου θα τον φέρουν αντιμέτωπο με καίρια ζητήματα, για τα
οποία θα κληθεί – εκ των πραγμάτων – να μιλήσει. Και θα τον αναγκάσουν να
πάρει θέση – έστω και με τη… σιωπή του – όσο και αν θελήσει να το αποφύγει.

Τι θα πει π.χ. για το θέμα της Εκκλησίας; Είναι ευθύνη του κ. Χριστόδουλου όσα
συμβαίνουν; H αιτία του «κακού» βρίσκεται σ’ αυτούς που τον ανέδειξαν και που
ξαφνικά ανακάλυψαν όλα τα… στραβά και.. ανάποδά του; Ή μήπως η μη εφαρμογή
από την Πολιτεία – όταν το μπορούσε – στη δεκαετία του ’80 μέτρων
εκσυγχρονισμού, καθώς και της αρχής του πλήρους διαχωρισμού Κράτους και
Εκκλησίας (π.χ. σε θέματα περιουσίας ή στην καθιέρωση ως υποχρεωτικού του
πολιτικού γάμου) άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου;

Ακόμη, τι θα πει – όταν θα πρέπει να κάνει ομιλίες – για μια σειρά από θέματα
που αφορούν τη Δικαιοσύνη, τη διαφάνεια του πολιτικού και δημοσιογραφικού
κόσμου, τα καθημερινά και καυτά προβλήματα του πολίτη όπως η υγεία, η παιδεία,
οι χαμηλές συντάξεις, η ανεργία;

Έπειτα, τι θα κάνει ως Πρόεδρος όταν η Ελλάδα κληθεί από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ
να παίξει έναν πιο ενεργό στρατιωτικό ρόλο στο Αφγανιστάν (π.χ. διοίκηση της
αεροπορικής βάσης Βαγκράμ) και στη Μέση Ανατολή (π.χ. στο ηρωικά
αντιστεκόμενο, απέναντι στην ξένη κατοχή, Ιράκ);

Και, ασφαλώς, ποια θέση θα λάβει για μια σειρά από εθνικά ζητήματα (π.χ.
Κύπρος, Αιγαίο), όταν μάλιστα η κ. Κοντολίζα Ράις έγειρε αποφασιστικά την
πλάστιγγα υπέρ της Τουρκίας, σε μια εποχή που «προετοιμάζονται» επεμβάσεις στο
Ιράν και στη Συρία;

Δεν αποτελούν όλα αυτά αγκάθια για έναν σοσιαλιστή και αγαπητό Πρόεδρο, ο
οποίος μάλιστα δεν έχει συνηθίσει σε δεξιώσεις και σε φανφάρες;