ΣE ΠPΩTO ENIKO Ω άνδρες Aθηναίοι

Απορώ για ποιο λόγο προ ημερών κουβαλήθηκαν στη Βουλή τόσοι και τόσοι
σεβάσμιοι αγορητές για να συζητήσουν νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης και
να κάνουν νόμο του κράτους κοινοτική οδηγία η οποία απαγορεύει «τις διακρίσεις
και τον αποκλεισμό των πολιτών με βάση τον γενετήσιο προσανατολισμό τους».
Χαράμι ο κόπος και κρίμα η διδακτική σας αγόρευση, κύριε Κουβέλη μου.
Δυστυχώς, οι ομότεχνοί σας έχουν εντελώς διάφορη αντίληψη. Έτσι όπως ήρθαν τα
πράγματα λέω μάλιστα να παραβλέψω την παροιμία που προειδοποιεί ότι όποιος
ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες. Να πέσω αυτοβούλως μέσα στην
ταΐστρα, αφού, μέρες διατροφικών σκανδάλων που ζούμε, δεν είναι απαραίτητο να
είσαι πίτουρο για να σε κάνουν μια χαψιά.

Λυπάμαι που το ομολογώ, αλλά από τους πρόσφατους τηλεοπτικούς καβγάδες των
μεγαλοδικηγόρων αναγκαστικά χάνω την ουσία και συγκεντρώνομαι στο επί μέρους.
Επί μέρους; Όχι και τόσο, αν σκεφτεί κανείς ότι βασικό επιχείρημα της μιας
πλευράς είναι οι «σεξουαλικές παρεκκλίσεις» της άλλης. Λαμπρά…

Αυτό το live, ούτως ειπείν, ξεφώνημα δεν μου φαίνεται ότι απλώς παραβιάζει
προσωπικά δεδομένα, ούτε πως είναι απλώς ρατσιστικό. Το πράγμα, κατά την
ταπεινή μου γνώμη, είναι προ πάντων διαστροφικό. Το ίδιο λέγεται κι αλλιώς:
Όταν ο δικανικός λόγος καταφεύγει στο από τηλεοράσεως outing, δεν συνεισφέρει
τόσο στην αλήθεια όσο στις μαζικές φαντασιώσεις, οπότε, no problem, ω άνδρες
Αθηναίοι. Αβάντι.

Άλλωστε, όποιος συλλογάται ελεύθερα συλλογάται καλά.