[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

AN H ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ είχε πρόσωπο, ποιος θα τολμούσε να την αντικρύσει; Μόνο
το… μαχαίρι τη στιγμή που θα έφθανε στο κόκαλο (ως εξίσου ταλαιπωρημένη
έννοια) θα είχε το δικαίωμα να της ρίξει μια κλεφτή ματιά. Πώς να φθάσει
όμως… Αναίμακτα, αδύνατον. Το χέρι που συνήθως το κρατάει τρέμει. Θέλει –
λέμε καλοπροαίρετα – να πάρει κεφάλια, αλλά αν βρισκόταν κάποιος άλλος να το
κάνει πόσο θα ανακούφιζε τον καθ’ ύλην υπεύθυνο… Κάθε χώρος έχει τους κακούς
του. Και ο περίγυρος τους γνωρίζει. Αν πρόκειται για ελεύθερους επαγγελματίες
– και δημοσιογράφους ακόμη – η διαδικασία απαξίωσης είναι απλή. Αν όμως ο
κακός είναι δημόσιος λειτουργός και για να μπούμε στο κυρίως θέμα, αν είναι
δικαστικός λειτουργός, τότε η ευθύνη για την απομόνωσή του πέφτει ολόκληρη
στους ώμους των συναδέλφων του. Ομόβαθμων κατ’ αρχήν και ανωτέρων στη
συνέχεια. Οι οποίοι, αν μη τι άλλο, ξέρουν να δικάζουν και να καταδικάζουν.
Δεν έπεσαν από τα… σύννεφα οι δικαστές ακούγοντας τις θλιβερές για όλους
αποκαλύψεις σχετικά με το κύκλωμα που δρούσε στους κόλπους της Δικαιοσύνης.
Όλοι, λίγο έως πολύ, φάνηκαν υποψιασμένοι. Αν όχι για τις λεπτομέρειες, για
την ποιότητα των προσώπων σίγουρα. Στη μια περίπτωση μάλιστα – για να μην τους
αδικούμε όλους – είχε κινηθεί και διαδικασία αποπομπής, που δεν ευδοκίμησε. H
πλειοψηφία εμφανίστηκε αντίθετη! Λόγω αμφιβολιών; Ίσως. Με γνώμονα τη
συναδελφική αλληλεγγύη; Πιθανότατα. Άλλωστε δεν επρόκειτο για κατηγορούμενο
ώστε να εξαντλήσουν (ενδεχομένως) την αυστηρότητά τους. H ευθύνη τους ωστόσο
είναι βαριά. Και η φιλευσπλαχνία τους συνιστά έγκλημα. Εις βάρος της
Δικαιοσύνης και του άμοιρου πολίτη. H δημοσιογραφική έρευνα αποκατέστησε την
αδικία. Και έδωσε τη δυνατότητα σε όσους γνώριζαν, να επαίρονται εκ των
υστέρων ότι ξέρουν πολλά. Πολύ αργά… Επειδή όμως οι επίορκοι δικαστές δεν
μετρώνται στα δάχτυλα του ενός χεριού (όπως από ντροπή για το δικαστικό σώμα
πιθανολογεί ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Δ. Λινός), έχουν την ευκαιρία να
επανορθώσουν. Να συμβάλουν στην έρευνα με πρωτογενές υλικό και όχι με
καθυστερημένες διαπιστώσεις. Και ας μην ανησυχούν. Δεν «καρφώνουν». Μια
στοιχειώδη υποχρέωση προς τον ελληνικό λαό βγάζουν…