[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΑΚΟΜΗ και όσοι αγνοούν την ιστορία, ασφαλώς θα έχουν διαβάσει τους
μύθους του Αισώπου. Κυρίως εκείνη την ιστοριούλα για «τον λύκο με τα πρόβατα».

Έλεγε εκεί ο αρχαίος φίλος μας πως ο τσοπάνος φώναζε για πλάκα ότι «λύκοι
μπήκαν στο μαντρί». Έτρεχαν οι άλλοι τσοπάνοι να τον βοηθήσουν κι αυτός
ξεκαρδιζόταν στα γέλια, έως ότου αγανάκτησαν και είπαν να μην ξαναδώσουν
προσοχή στις φωνές του. Όταν τελικώς λύκοι μπήκαν στο μαντρί και ο τσοπάνος
άρχισε να κραυγάζει, κανείς δεν πήγε να τον βοηθήσει. Έτσι, ο ανόητος τσοπάνος
έχασε τα πρόβατά του!

Κάπως έτσι μπορεί να εξελιχθεί και η ιστορία με τα Ίμια… Μετά την περιπέτεια
του Ιανουαρίου του 1996 και την καθιέρωση των «γκρίζων ζωνών», η Άγκυρα – με
την πείρα εξωτερικής πολιτικής αιώνων – εμπεδώνει με τις ενέργειές της στη
συνείδηση της διεθνούς κοινότητας ότι το Αιγαίο είναι και δικό της χωράφι.

Στην Ελλάδα, ορισμένοι που θεώρησαν ως πανάκεια τις διαδικασίες της E.E. και
μας βομβάρδισαν με τη σιγουριά τους ότι η Τουρκία δεν θα γίνει ποτέ μέλος της
Ένωσης εάν δεν αναγνωρίσει την Κύπρο και εάν δεν αποδώσει δικαιοσύνη στο
Αιγαίο, φαίνεται πως ακόμα και όταν ταξιδεύουν στις Βρυξέλλες και στο
Στρασβούργο προτιμούν τα σαλόνια. Γιατί δεν εξηγείται διαφορετικά ότι δεν
έχουν δει ούτε τους πελώριους χάρτες που αναρτώνται παντού και στους οποίους η
Τουρκία φέρει το ίδιο χρώμα με τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, δύο χώρες που
είναι αποφασισμένο ότι θα ενταχθούν σε δύο χρόνια.

Βεβαίως, αυτή η ίδια επιπολαιότητα είναι αυτή που δεν επέτρεψε σε καμία μεγάλη
πολιτική ηγεσία να μελετήσει τις κινήσεις της φιλοαμερικανικής Άγκυρας προς τη
Μόσχα, σε μία εποχή μάλιστα κατά την οποία οι ερπύστριες των αμερικανικών
τανκς ισοπέδωσαν ακόμα και την ιστορική Βαβυλώνα.

Πολύ περισσότερο, τους φάνηκε περιττό έστω να καταγράψουν την έξυπνη – λόγω
της απήχησής της και στις τουρκόφωνες πρώην Δημοκρατίες τής πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ –
κίνηση της κυρίας Εμινέ Ερντογάν να επιστρέψει στο Κρεμλίνο «ως πολύ ακριβό»
το χρυσό περιδέραιο των 30.000 δολαρίων που της χάρισε ο πρόεδρος Βλαντίμιρ
Πούτιν…