[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΘΑ EIXE συγκινήσει το Πανελλήνιο αν είχαν έρθει αλλιώς τα πράγματα.
Ένας δικαστής που υποβάλλει την παραίτησή του υπό το βάρος της διαρκώς
επιδεινούμενης υγείας του. Ένας δικαστικός λειτουργός που δεν θέλησε να
χρησιμοποιήσει ως άλλοθι της επαγγελματικής του ανεπάρκειας την κακή του
όραση, αλλά που, όταν αυτή τον πρόδωσε, επέλεξε την οδό της αξιοπρεπούς
αποχώρησης από το Σώμα. Αν είχαν έρθει αλλιώς τα πράγματα… Αλλά, δυστυχώς
γι’ αυτόν και ευτυχώς για τον κάθε πολίτη, δεν ήρθαν αλλιώς. Δεν έφτανε η
παραπομπή του – σε μια έξαρση αυτοκάθαρσης της Δικαιοσύνης – στην Ολομέλεια
του Αρείου Πάγου με το ερώτημα της οριστικής απόλυσης για απρεπή συμπεριφορά
και ανάρμοστη για την ιδιότητά του ανάμειξη σε δικαστικές εμπλοκές της συζύγου
του, καθώς και για άλλα τινά, ήρθε «καπάκι» και η αποκάλυψη μιας άλλης πτυχής
της προσωπικότητάς του. Στυγνός διαπραγματευτής. Αν σου βγάλω τόση αποζημίωση,
θέλω τόσα. Και τα πήρε! Συμβάλλοντας στον στιγμιαίο… εξαγνισμό της
αντιπαθούς (σε μια μερίδα τηλεθεατών) κρυφής κάμερας, ο εν λόγω δικαστής
τιμωρήθηκε παραδειγματικά. H διαπόμπευσή του ικανοποίησε το κοινό περί δικαίου
αίσθημα (που εκείνος είχε ορκιστεί να υπηρετεί) κατά γενική ομολογία. Αλλά τι
περίεργο… Ο ίδιος δεν κατάλαβε απολύτως τίποτε. Το πρωί της επομένης πήγε
στο Πρωτοδικείο της Αθήνας να δικάσει! Και όταν ο προϊστάμενος τον κατέβασε
από την έδρα αφαιρώντας του όλες τις δικογραφίες, ο δικαστής θυμήθηκε την κακή
του υγεία. Πιστεύοντας (είναι βέβαιο) πως πήρε το παιχνίδι στα χέρια του,
υπέβαλε την παραίτησή του. Σας την έφερα… σκέφτηκε. Δεν με διώχνετε. Φεύγω.
Και – για να σας κολλήσω στον τοίχο – δημοσιοποιώ το πρόβλημα της υγείας μου.
Ο ελιγμός δεν έπιασε. Ευτυχώς ήταν χοντροκομμένος. Γιατί αν είχε μια – μικρή
έστω – δόση συναισθηματισμού, θα ήμασταν έτοιμοι να τον λυπηθούμε. Και να
αφήσουμε (οι αρμόδιοι δηλαδή) την… πρωτοβουλία για την απομάκρυνσή του στο
σωτήριο όριο ηλικίας. Όπως συνέβη με τόσους άλλους. Που, αν και επίορκοι,
έφτασαν στη σύνταξη με τιμή (το μέγεθός της δεν έχει υπολογιστεί σε ευρώ), αν
όχι και με δόξα…