Πρόσωπα H απόλυση του μπλόγκερ

Επέκρινε τον διευθυντή του στο ηλεκτρονικό του ημερολόγιο και απολύθηκε

H πειθαρχική επιτροπή αποφάσισε στα γρήγορα την απόλυσή του. «Έριξε λάσπη»,
είπαν, «στο καλό όνομα της εταιρείας». H επιτροπή συνεδρίασε στις 5 Ιανουαρίου
και σήμερα ο Τζο Γκόρντον είναι άνεργος. Είναι 37 χρόνων και τα τελευταία
ένδεκα τα είχε περάσει στα ράφια ενός από τα καταστήματα της αλυσίδας
βιβλιοπωλείων Waterstone’s στο Εδιμβούργο της Σκωτίας. Ουδέποτε είχε κάνει
κάποιο λάθος στη δουλειά του ούτε είχε δεχθεί παρατήρηση. Μίλησε όμως άσχημα
για την εταιρεία του και, ακόμη χειρότερα, για τον διευθυντή του, στο σατιρικό
μπλογκ που έχει στήσει από το 1992 στο Ίντερνετ με την ονομασία «Woolamaloo
Gazette».

Ο Τζο πίστευε πως μπορούσε να γράφει ό,τι θέλει στο ηλεκτρονικό του
ημερολόγιο, έχοντας προφανώς υποτιμήσει της δυνατότητες διάδοσης των ειδήσεων
στο Διαδίκτυο. Και δεν ήταν καθόλου κολακευτικός για την εταιρεία και τους
διευθυντές της. Παραποίησε την επωνυμία από Waterstone’s σε «Bastardstone’s»,
μίλησε για ωράρια «σκλάβου», χαρακτήρισε τον διευθυντή του «διαβολικό» – χωρίς
πάντως να αναφέρει ποτέ το όνομά του – και τον συνέκρινε με ήρωες κινουμένων
σχεδίων, ανεπαρκείς και γελοίους. Βέβαια, στο μπλογκ του ο Τζο δεν αναφερόταν
μόνο στη Waterstone’s. Ασχολούνταν με τοπικές ειδήσεις, με τον πόλεμο στο
Ιράκ, με επιστημονικές συζητήσεις και κοινωνικά θέματα. Αλλά οι λίγες γραμμές
για την εταιρεία του «χαντάκωσαν» τον μπλόγκερ. H διοίκηση της αλυσίδας
Waterstone’s δήλωσε μάλιστα ότι επιφυλάσσεται του δικαιώματός της να προσφύγει
κατά του Γκόρντον στη Δικαιοσύνη.

«Δεν είχα πρόθεση να προσβάλω κανέναν», προσπάθησε να εξηγήσει ο Τζο. «Και δεν
έκανα συστηματικά επιθέσεις στην εταιρεία, όπως λένε εκείνοι. Μιλούσα απλώς
για τη ζωή μου στη δουλειά με σατιρικό τρόπο. Αν μου ζητούσαν να μη μιλάω για
τη δουλειά μου στο μπλογκ, θα το είχα κάνει. Αλλά αυτοί προτίμησαν να
χρησιμοποιήσουν τα μεγάλα μέσα».

H είδηση της απόλυσης έκανε μέσα σε λίγες ώρες τον γύρο του Ίντερνετ. Με
αποτέλεσμα έναν κατακλυσμό από e-mail διαμαρτυρίας εναντίον της αλυσίδας
Waterstone’s. Και ετέθη και πάλι το ερώτημα: περιπτώσεις όπως αυτή πρέπει να
θεωρούνται άσκηση του δικαιώματος της ελευθερίας της έκφρασης ή δυσφήμηση; «Τα
μπλογκ δεν είναι διαφορετικά από τις ιστοσελίδες, τις εφημερίδες, το ραδιόφωνο
ή οποιοδήποτε άλλο μέσο ενημέρωσης», λέει στην «Κοριέρε ντέλα Σέρα» ο Ιταλός
«μπλόγκερ» Λούκα Σόφρι. «Πρέπει να ισχύουν οι ίδιοι κανόνες, αυτοί της κοινής
λογικής. Όταν γράφεις κάτι σε μια σελίδα του Ίντερνετ, είτε είναι μπλογκ είτε
ιστοσελίδα, πρέπει να είναι μέσα στα όρια της νομιμότητας. Τούτου λεχθέντος,
όπως σε όλους τους τομείς, έτσι κι ανάμεσα στους μπλόγκερ υπάρχουν οι βλάκες
και οι εντάξει, οι γενναίοι και οι προβοκάτορες…».