EΓPAΨAN

Παντελής Μπουκάλας

(ο αρθρογράφος, με αφορμή τα επεισόδια στη Νέα Σμύρνη)

«Έχω κι εγώ την ομάδα της προτίμησής μου. Και φοβάμαι ότι δεν δικαιούμαι πια
να μη νιώθω συνένοχος· δεν δικαιούμαι να λέω «άλλο η μπάλα κι η ομάδα μου, κι
άλλο οι ιδιοκτήτες κι οι χουλιγκάνοι της»· δεν δικαιούμαι να πιστεύω ότι δεν
τους προσφέρω τη μικρή, ελάχιστη νομιμοποίησή μου, έστω κι όταν τσακώνομαι
μισοαστεία – μισοσοβαρά με τους ποδοσφαιρικώς αντιφρονούντες φίλους μου για
ένα πέναλτι. Αυτό είναι άλλωστε το κουμπί: Αν το ποδόσφαιρο απασχολούσε μόνο
τους τριάντα χιλιάδες που πάνε κάθε Κυριακή στο γήπεδο, η στρογγυλή θεά θα
είχε ήδη δει τους «ναούς» της να κλείνουν από έλλειψη πελατείας. Αλλά η
πραγματική πελατεία της, το «πλήρωμά» της, είμαστε εμείς οι αναρίθμητοι που
μπορεί να ‘χουμε καιρό να πάμε σε γήπεδο, αλλά κλείνουμε πάντοτε το ένα μάτι
και το ένα αυτί όταν μιλάμε για την ομάδα μας. Ακόμα κι αν η ομάδα μας
πρωτεύει στην παραγωγή επεισοδίων».

(«Καθημερινή»)