ΣE ΠPΩTO ENIKO Λίστες αποφάσεων

H αλήθεια είναι πως ποτέ μέχρι τώρα δεν έκανα λίστες με μεγάλες αποφάσεις για
τη νέα χρονιά, γιατί δεν μ’ αρέσουν οι μεγάλες αποφάσεις (αν είναι να
αποφασίσεις κάτι, τι νόημα έχει να το μετράς) και γιατί οι λίστες είναι
αγχωτικό πράγμα, όχι τόσο γιατί στέκουν εκεί περιμένοντας εκνευριστικά να
εκπληρώσουν τον σκοπό της ύπαρξής τους, αλλά επειδή συνήθως τις χάνω. Δεν
θυμάμαι πού ακριβώς έχω βάλει τη λίστα, αλλά και να τη βρω σημαίνει απλώς πως
θα με αγχώσει περισσότερο, γιατί θα με φέρει αντιμέτωπη με τις αλήθειες της,
καθώς και το ότι επίσης δεν άρχισα γυμναστήριο (ένα από τα θέματα της λίστας –
κάθε λίστας υποθέτω).

Θαύμαζα όμως πάντα τους ανθρώπους που κάνουν λίστες. Αν και όχι τόσο όσο τους
ανθρώπους που κάνουν λίστες και τις τηρούν κιόλας – και σβήνουν με κόκκινο
μαρκαδόρο κάθε ένα από τα επιτεύγματά τους, ταπεινώνοντας πραγματικά τη λίστα.
Δείχνουν πως μπορούν να βάλουν τη ζωή τους σε ένα πρόγραμμα, ακόμη και αν
πρέπει να μείνουν πιστοί στο χαρτί, έως τον Απρίλιο τουλάχιστον, που
θεωρητικά, πιστεύω, κάθε «λίστα μεγάλων αποφάσεων» έχει δικαίωμα ελαφρώς να
χαλαρώνει. Ακόμη πιο πολύ βέβαια, θαυμάζω τους ανθρώπους που πηγαίνουν
γυμναστήριο. Ανεξαρτήτως λίστας.

Αν το δεις όμως διαφορετικά και πράγματι αποφασίσεις να αναμετρηθείς με το
τέρας που η λίστα κρύβει μέσα της, έτοιμο να βγει έξω και να σε κατασπαράξει,
ενδέχεται και να κερδίσεις. Δεν είναι ανάγκη στο κάτω κάτω και εντελώς δίκαια
να κερδίσεις, μπορείς – σκέφτομαι – να κάνεις τα στραβά μάτια αν η λίστα γίνει
κάποια στιγμή καταπιεστική, μπορείς να «κλέψεις» με ψεύτικες μεγάλες αποφάσεις
τού τύπου «θα γίνω πιο καλός άνθρωπος», αφού τι θα πει καλός άνθρωπος τελικά;

Αρχίζω λοιπόν και επανεκτιμώ τις λίστες (τις πιο φιλικές τουλάχιστον από
αυτές) έτσι ώστε να μπορέσω πια να στραφώ απερίσπαστη στο θέμα των μεγάλων
αποφάσεων που, εδώ που τα λέμε κιόλας, και το ζώδιό μου με συμβουλεύει να
κάνω. Από Απρίλιο όμως, που οι λίστες χαλαρώνουν.