[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

H ΣΥΖΗΤΗΣΗ σήμερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το λεγόμενο
Ευρωσύνταγμα πολύ λίγο φωτίζεται στην Ελλάδα. Οι επεισοδιακές κινητοποιήσεις
των Γερμανών ανέργων που βλέπουν ξαφνικά, με βάση το «μεταρρυθμιστικό πακέτο
Σρέντερ», να περικόπτεται το επίδομα ανεργίας ελάχιστους συγκίνησαν στην
Αθήνα. Οι αποκαλύψεις κρυμμένων μικροφώνων σε αίθουσες του ΟΗΕ στη Γενεύη
πέρασαν σ’ εμάς απαρατήρητες. Τα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ στον ευρωπαϊκό Τύπο για
τον διπλασιασμό – σε 17 εκατομμύρια το 2004 – του τουρισμού στη γειτονική
Τουρκία δεν άγγιξαν κανέναν υπεύθυνο. H ανάδειξη νέου ηγέτη στην Παλαιστίνη
και τι αυτό συνεπάγεται για την περιοχή – ασφαλώς και για την Ελλάδα και την
Κύπρο – θεωρήθηκε αμελητέο γεγονός. H υπογραφή συμφωνίας για το τέλος του
εμφυλίου πολέμου στο Σουδάν που κόστισε δύο εκατομμύρια νεκρούς δεν άγγιξε
κανέναν στον άξονα Βουλή – Κολωνάκι. H συνεχιζόμενη τραγωδία στο Ιράκ και το
Αφγανιστάν δεν απασχολεί πλέον κανέναν. Και η συμφορά στον Τρίτο Κόσμο από το
τσουνάμι που ενέσκηψε ξεχάστηκε, αν και στο εξωτερικό συνεχίζει να κυριαρχεί
σε Μέσα Ενημέρωσης.

Ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό. Αλλά ορισμένοι θα μπορούσαν να αντιπαραθέσουν
πως «τι επηρεάζει εμάς αυτό που συζητείται σήμερα στο Στρασβούργο για το
Ευρωσύνταγμα», «τι μας κόφτει που ξεκίνησαν από τη… σοσιαλδημοκρατική
Γερμανία οι περικοπές των κοινωνικών παροχών», «τι μας νοιάζει που ο Τρίτος
Κόσμος συνεχίζει να πεινάει, αφού εδώ μπορούμε ακόμα να φτιάχνουμε πισίνες στα
νησιά» και «τι πειράζει που αρκετά ξενοδοχεία μας έμειναν άδεια το 2004 και
που βοηθήσαμε τους γείτονες να διπλασιάσουν τον τουρισμό τους»…

Θα μπορούσε κανείς να προσθέσει κι άλλα… «Τι πειράζει που η μεγάλη μας Δόμνα
Σαμίου διασύρεται όχι κατ’ ανάγκην από κάποιον που της υποβάλλει μήνυση, αλλά
γιατί υπάρχουν δικαστές που μελετούν τις καταγγελίες και τηλεοπτικά παράθυρα
που ψάχνουν την… αλήθεια». Ή «τι πειράζει που ορισμένοι χαριεντίζονται με
τους Γλύξμπουργκ, οι οποίοι ξαναβρήκαν θαλπωρή σ’ έναν τόπο που οδήγησαν σε
εθνικές συμφορές και δυστυχίες»…

Και όμως, πέρα από την ηθική – απαραίτητη για να είσαι και να νιώθεις άνθρωπος
-, υπάρχει και η (εθνική) επιβίωση. Δεν μπορείς να τα σβήνεις όλα με μια
γομολάστιχα!