Tρέμουν τώρα τους καμικάζι

Το συμπέρασμα του αμερικανικού στρατού ότι ένας βομβιστής-καμικάζι που
κατάφερε να εισχωρήσει μέσα σε μία αμερικανική βάση κατάφερε το πιο θανατηφόρο
μέχρι τώρα πλήγμα κατά των Αμερικανών στο Ιράκ, βάζει τις δυνάμεις κατοχής
μπροστά σε εφιαλτικά διλήμματα.

Από τις μέχρι τώρα έρευνες και ανακρίσεις, το Πεντάγωνο έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο δράστης ήταν βομβιστής αυτοκτονίας

Μόλις δύο μήνες μετά τη διπλή βομβιστική επίθεση στο ζωτικό κέντρο των
κατοχικών δυνάμεων, στην «πράσινη ζώνη» της Βαγδάτης, η επίθεση της περασμένης
Τρίτης στη Μοσούλη πλημμυρίζει με αβεβαιότητα τα αμερικανικά στρατεύματα που
αντιμετωπίζουν αδιάκοπα κινδύνους, όπως αποδείχτηκε, όχι μόνο έξω αλλά και
μέσα στις βάσεις τους. H αυξημένη αίσθηση του προσωπικού κινδύνου φορτώνει με
άγχος τους στρατιώτες. H εξασφάλιση των αμερικανικών βάσεων από σαμποτέρ
δείχνει δύσκολο έργο, το ίδιο δύσκολο όσο και η παράδοση της ασφάλειας του
Ιράκ στα χέρια των Ιρακινών, ώστε να επιταχυνθεί η επιστροφή των αμερικανικών
στρατευμάτων στην πατρίδα τους.

Με δυο λόγια, όπως γράφει η αρθρογράφος Μορίν Ντάουντ στους «Τάιμς της Νέας
Υόρκης», «το μέλλον στο Ιράκ δεν είναι όπως ήταν άλλοτε». Τώρα που οι
αμερικανικές εκλογές τελείωσαν, η αμερικανική ηγεσία έχει πια την πολυτέλεια
να δείχνει περισσότερη ειλικρίνεια. Έτσι, ο πρόεδρος Μπους παραδέχεται
επιτέλους ότι οι Ιρακινοί δύσκολα θα φτάσουν στο σημείο να αναλάβουν οι ίδιοι
την ασφάλεια της χώρας τους. Πράγμα που σημαίνει, φυσικά, λέει η Ντάουντ, ότι
η Αμερική δεν έχει διαθέσιμη στρατηγική εξόδου για τα στρατεύματά της, που
σύντομα θα αριθμούν 150.000 στρατιώτες. Αν κάποιοι, για κάποιους λόγους,
κάποτε είχαν πιστέψει σε αυτό το φιάσκο, δύσκολα θα εξακολουθήσουν να το
πιστεύουν ακόμη.

«Παίζει» πολλά. Ο Μπους «παίζει» πολλά στις εκλογές του Ιράκ: 1) μία
κυβέρνηση σιιτών θα αποξενώσει ακόμη περισσότερο τους σουνίτες, 2) δεν
αποκλείεται η κυβέρνηση να πέσει στα χέρια ενός φιλοϊρανού αγιατολάχ και 3)
όλα αυτά θα σημαίνουν ότι στο Ιράκ θα υπάρχει μία ηγεσία η οποία θα έχει
νομιμοποιηθεί να μισεί τους Αμερικανούς. Ακόμη και η έλεγχος της εκλογικής
διαδικασίας από τους διεθνείς παρατηρητές δεν θα είναι εύκολος. Φοβούνται. Και
λένε ότι θα «παρακολουθούν» τις εκλογές από τη ασφάλεια του Αμμάν, στην
Ιορδανία. Είναι σαν να διαιτητεύει ένας διαιτητής έναν ποδοσφαιρικό αγώνα από
το μπαρ της γειτονιάς.

Μπροστά σε όλα αυτά, οι επικρίσεις που δέχεται ο υπουργός Άμυνας Ντόναλντ
Ράμσφελντ για την πρωτοφανή επίθεση στην αμερικανική βάση στη Μοσούλη, κατά
την οποία έχασαν τη ζωή τους 22 άνθρωποι, οι 13 από αυτούς Αμερικανοί
στρατιώτες, έχουν δευτερεύουσα σημασία. Από τις μέχρι τώρα έρευνες και
ανακρίσεις, το Πεντάγωνο έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο δράστης ήταν
βομβιστής αυτοκτονίας. Δημοσιογράφοι ζητούσαν χθες από τον Αμερικανό υπουργό
Άμυνας εξηγήσεις: Πώς έσπασε ο κλοιός ασφαλείας στη στρατιωτική βάση και πώς
αφέθηκαν τόσο απροστάτευτοι και εκτεθειμένοι οι στρατιώτες μέσα στο ίδιο τους
το «σπίτι»; Ο Ράμσφελντ περιορίστηκε να εκφράσει τη λύπη του για τις
επικρίσεις που διατυπώνονται εναντίον του, ότι δηλαδή απέτυχε στην υποχρέωσή
του να προστατεύει τους στρατιώτες του.

Ανησυχούν οι Κούρδοι. H έξαρση της ιρακινής αντίστασης στην περιοχή της
Μοσούλης ανησυχεί και τους Κούρδους. Τόσο πολύ φοβούνται μήπως η πόλη πέσει
στα χέρια των ανταρτών, που τον περασμένο μήνα ήταν έτοιμοι να στείλουν στην
πόλη 8.000 πολιτοφύλακες. Όμως, οι Κούρδοι της περιοχής δεν επιθυμούν να
τεθούν ούτε υπό τον έλεγχο της νέας ιρακινής κυβέρνησης που θα προκύψει από
τις εκλογές του Ιανουαρίου. Κούρδοι του Ιράκ υπέβαλαν χθες επίσημη αίτηση στον
ΟΗΕ, την οποία υπογράφουν 1,7 εκατομμύρια Ιρακινοί, με την οποία ζητούν τη
διενέργεια δημοψηφίσματος με στόχο τη δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους
στο Βόρειο Ιράκ.