Aιματηρές οδομαχίες μαφιόζων στη Nάπολι

H πραγματικότητα ξεπερνά ακόμη και τα πιο επιθετικά σενάρια αστυνομικών
ταινιών. Οι σκηνές που εκτυλίσσονται στους δρόμους της Νάπολι μόνο με το βαρύ,
αιματηρό παρελθόν της κυριαρχίας της Καμόρα μπορούν να συγκριθούν. Και ο
φόβος, ότι τοπαρελθόν επέστρεψε, είναι πλέον διάχυτος.

Ιταλοί αστυνομικοί στη διάρκεια επιχείρησης κατά της Καμόρα στη Νάπολι

Το πρώτο ασθενοφόρο που έφτασε καταστράφηκε από το οργισμένο πλήθος. Το
δεύτερο, το οποίο μετέφερε τον δρα Καρμίν Ρούσο, σε μια από τις πλέον
επικίνδυνες γειτονιές της πόλης, δεν κατάφερε ούτε καν να σταματήσει. Νεαροί
πάνω σε μηχανάκια άρχισαν να βάλλουν εναντίον του με ό,τι έβρισκαν μπροστά
τους, μέχρι που επέστρεψε στο νοσοκομείο. Ήταν 28 Οκτωβρίου, τη μέρα που
δολοφονήθηκαν δύο μέλη της Καμόρα. Τα ασθενοφόρα είχαν σπεύσει για το
ενδεχόμενο κάποιος να είχε επιζήσει. Δεν προσέφεραν υπηρεσίες, ο πόλεμος είχε
αρχίσει.

Επέστρεψε ο πόλεμος

Ή, καλύτερα, ο πόλεμος είχε επιστρέψει. Από εκείνη τη μέρα, η σύγκρουση
ανάμεσα σε αντίπαλες συμμορίες της Καμόρα – παλαιάς εκδοχής της Μαφίας στη
Νάπολι – κόστισε 25 ανθρώπινες ζωές. «Ύστερα από εκείνους τους δύο άρχισε η
σφαγή»: Ο Ρούσο, ένας 52χρονος Ναπολιτάνος, βοήθησε αρκετά από τα θύματα.
Άνθρωποι, λέει, πυροβολήθηκαν εν ψυχρώ στους δρόμους, κάηκαν σε αυτοκίνητα,
ένας έπεσε πάνω στην πίτσα που έτρωγε, στο κέντρο της πόλης. Από τον Νοέμβριο
μέχρι σήμερα, 700 ύποπτοι για συμμετοχή ή εμπλοκή στις υποθέσεις
ανθρωποκτονίας έχουν συλληφθεί. Την περασμένη εβδομάδα, σε εκτεταμένη
επιχείρηση της αστυνομίας συμμετείχαν περίπου 1.000 άνδρες… Όλα δείχνουν
όμως ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει από τον έλεγχο.

Την τελευταία δεκαετία η πόλη που συνέδεσε άρρηκτα το παρελθόν της με τη δράση
της Καμόρα προσπάθησε να αποτινάξει την εικόνα που τη συνόδευε ως κέντρου των
ένοπλων συμμοριών, του χαώδους υποκόσμου και του εγκλήματος. Θέλησε να γίνει
συνηθισμένη, να οργανωθεί. Ένας ιδιαίτερα δραστήριος δήμαρχος τη δεκαετία του
’90 βοήθησε πολύ στην υλοποίηση αυτού του σκοπού. Ο Αντόνιο Μπασολίνο
απομάκρυνε πολλά από τα βρώμικα αυτοκίνητα από το κέντρο της πόλης, επεξέτεινε
τον υπόγειο σιδηρόδρομο, προσείλκυσε τουρίστες και προσπάθησε να κόψει τους
δεσμούς ανάμεσα στους πολιτικούς και την Καμόρα.

120 ανθρωποκτονίες

Με την επανεμφάνιση όμως των κρουσμάτων βίας, αρκετοί στη Νάπολι φοβούνται
πλέον ότι οι τομές εκείνες δεν ήταν αρκετά βαθιές. Μόνο φέτος καταγράφηκαν
περισσότερες από 120 ανθρωποκτονίες. Το 2002 ήταν 64 ενώ είκοσι χρόνια
νωρίτερα, το 1982, ο αριθμός τους ξεπερνούσε τις 240. Το ποσοστό της ανεργίας
μεταξύ των νέων ξεπερνά το 50%. Όλα αυτά, επισημαίνουν τοπικοί αξιωματούχοι,
αποτέλεσαν αφορμές για να ανασυρθεί η παλιά πολιτική συζήτηση για τον
«παραδοσιακά βραδυπορούντα Νότο».

Εδώ και 150 χρόνια, επισημαίνει ο Ίαν Φίσερ στους «Νιου Γιορκ Τάιμς», η Καμόρα
ήταν για τη Νάπολι ό,τι η Μαφία για τη Σικελία: μια οργανωμένη εγκληματική
οργάνωση, δομημένη γύρω από οικογένειες με τις δικές τους σφαίρες επιρροής,
ώστε να ελέγχουν παράνομες δραστηριότητες, από λαθρεμπόριο ναρκωτικών μέχρι
οίκους ανοχής, ενώ μέχρι πρόσφατα τα πλοκάμια τους έφταναν και στο πολιτικό
κατεστημένο.

Σύμφωνα με την επικρατέστερη θεωρία της αστυνομίας για την τελευταία έκρηξη
βίας στην πόλη, η ευθύνη πρέπει να αναζητηθεί στις συγκρούσεις που έχουν
ξεσπάσει στην άλλοτε πανίσχυρη συμμορία Ντι Λάουρο. Αρκετά πρώην μέλη της
έχουν αποσκιρτήσει και προσπαθούν να επιβάλουν τον έλεγχό τους σε τομείς που
μέχρι πρόσφατα βρίσκονταν υπό τον έλεγχο της κύριας οργάνωσης. Μεταξύ των
συλληφθέντων στην τελευταία επιχείρηση της αστυνομίας πιστεύεται ότι είναι και
ο Τσίρο Ντι Λάουρο, γιος του αρχινονού της ναπολιτάνικης μαφίας Πάολο Ντι Λάουρο.