Tο μανιτάρι – τέρας σάπισε πριν προλάβουν να το γευτούν!

Τρούφα – γίγας. Ο θαυμασμός του κόσμου το έκανε να μαραθεί…

H ΛΑΤΙΝΙΚΗ του ονομασία σημαίνει «τροφή για βασιλιάδες». Τόσο είναι το
μυστήριο και η γοητεία που περιβάλλουν το μανιτάρι tuber magnatum ή τρούφα,
που μπορούσε κάποτε να κοστίζει το βάρος του σε χρυσό και η μεσαιωνική
εκκλησία πίστευε πως είναι έργο του Σατανά. Έτσι, όταν ο Έντσο Κασίνι
αποφάσιζε να ξοδέψει για το εστιατόριο του Λονδίνου που διευθύνει 45.000 ευρώ
για να αποκτήσει σε πλειστηριασμό το δεύτερο σε μέγεθος μανιτάρι-τρούφα του
κόσμου, ήταν βέβαιος πως θα ήταν ο νικητής. H άφιξη του μανιταριού βάρους 850
γραμμαρίων στο εστιατόριο «Ζαφεράνο», στο Νάιτσμπριτζ του Λονδίνου, το οποίο
προτιμούν προσωπικότητες από την Μαντόνα μέχρι τον Μπιλ Κλίντον, προσείλκυσε
θαυμαστές από το Παρίσι και από τη Μαδρίτη. Περίμεναν ουρές για να γευτούν
αυτό που ο Έντσο Κασίνι είχε περιγράψει «γήινο, σέξι και αφροδισιακό» – με
1.000 ευρώ μόνο μερικά ξύσματα από το θεσπέσιο αυτό μανιτάρι στο πιάτο. Ακόμη
και όταν ο σεφ Άντι Νίνταμ άφηνε το γιγάντιο μανιτάρι στο ψυγείο για τέσσερις
ημέρες, παίρνοντας μαζί τα κλειδιά σε αυτές τις σύντομες διακοπές του, το
προσωπικό ήταν πεπεισμένο ότι αυτό το μανιτάρι θα τους χάριζε παγκόσμια φήμη.
Αλίμονο, φανταστείτε τον τρόμο του, όταν ο σεφ έβγαλε το μανιτάρι από το
ψυγείο μετά την επιστροφή του και ανακάλυψε πως το «γήινο, σέξι και
αφροδισιακό» καμάρι του Ζαφεράνο είχε μαραθεί. Με δυο λόγια, είχε σαπίσει.

Έφτιαξαν… μνήμα

«Το πρόβλημα είναι ότι το είχαμε ήδη αφήσει έξω τέσσερις πέντε ημέρες επειδή
ήθελε να το δει τόσος κόσμος», εξηγεί ο Έντσο Κασίνι. «Ύστερα το άφησε άλλες
τόσες ο Άντι στο ψυγείο. Τουλάχιστον πέθανε σαν ένα ευτυχισμένο μανιτάρι…
Χωρίς κανείς να προλάβει να το κόψει σε φέτες, το επιστρέψαμε στο χώμα. Βάλαμε
πάνω του μερικές πέτρες σαν μνήμα. Του χρόνου θα πετάξουν βλαστάρια νέες
τρούφες»…