Σαν βγουν από αυτή τη φυλακή…

«Άκουγαν ότι είμαι αποφυλακισμένος και με έβλεπαν αμέσως με “άλλο μάτι”».
Όλοι. Από τον υπάλληλο σε μια δημόσια υπηρεσία έως τον υποψήφιο εργοδότη. Ξέρω
ανθρώπους που έχουν βγει από τη φυλακή και 3 χρόνια μετά δεν μπορούν να
ορθοποδήσουν εξαιτίας της προκατάληψης της κοινωνίας και της έλλειψης
στήριξης…».

Ιορδάνης Βαρναλίδης. Ένας από τους τυχερούς αποφυλακισμέ-νους που κατάφερε να ανοίξει τη δική του επιχείρηση χωρίς καμία βοήθεια από την Πολιτεία

Ο 44χρονος κ. Ιορδάνης Βαρναλίδης είναι ένας από τους τυχερούς
αποφυλακισμένους. Έπειτα από 15 χρόνια φυλακής για παραβάσεις του νόμου περί
ναρκωτικών και μόλις έναν χρόνο μετά την αποφυλάκισή του, κατάφερε να ανοίξει
τη δική του επιχείρηση.

Φυσικά, δεν είχε την παραμικρή βοήθεια από την Πολιτεία: τα προγράμματα
επιδότησης εργοδοτών του ΟΑΕΔ εξαιρούν τους αποφυλακισμένους που έχουν κάνει
παραβάσεις για ναρκωτικά, όταν περίπου το 70% των φυλακισμένων βρίσκονται στις
φυλακές για παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών!

Όπως δείχνουν τα στοιχεία του ΟΑΕΔ, κατά μέσο όρο κάθε χρόνο μόλις 212
αποφυλακισθέντες βρίσκουν δουλειά μέσω των προγραμμάτων του. Ειδικοί από τους
Γιατρούς Χωρίς Σύνορα για 1½ χρόνο πρόσφεραν στήριξη σε αποφυλακισμένους για
την επανένταξή τους στην κοινωνία μέσω της Αναπτυξιακής Σύμπραξης «ΝΕΜΕΣΙΣ»,
στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος EQUAL. Ενδεικτικό είναι ότι από τους
95 αποφυλακισμένους που πέρασαν από τα 3 κέντρα υποδοχής αποφυλακισθέντων του
προγράμματος μόλις 20 έχουν καταφέρει να βρουν εργασία.

Την ίδια στιγμή, όπως σημειώνουν οι επιστήμονες, δομές υποστήριξης των
αποφυλακισθέντων μένουν στα… χαρτιά. «Εδώ και έναν χρόνο, προεδρικό διάταγμα
προβλέπει την ίδρυση νομικού προσώπου υπό την επωνυμία “ΕΠΑΝΟΔΟΣ” για τη
στέγαση, στήριξη, κατάρτιση των αποφυλακισθέντων. Πρόκειται δηλαδή για ένα
ολοκληρωμένο σύστημα στήριξης που όμως δεν λειτουργεί…» αναφέρει ο κ.
Τζανέτος. Από την πλευρά της η εγκληματολόγος – ερευνήτρια του EKKE κ. Έμμυ
Φρονίμου τονίζει πως παρά το γεγονός «ότι ο Σωφρονιστικός Κώδικας προβλέπει
από το ’89 την ίδρυση κέντρων μετασωφρονιστικής μέριμνας σε κάθε νομό, αυτά
δεν έχουν ιδρυθεί».

«Οι αποφυλακισμένοι είναι πολύ χαμηλά στις προτεραιότητες των συμβούλων
εργασίας του ΟΑΕΔ» εξηγεί ο κ. Αντύπας Τζανέτος, γενικός διευθυντής της μη
κυβερνητικής οργάνωσης PRAKSIS (Προγράμματα Ανάπτυξης, Κοινωνικής Στήριξης και
Ιατρικής Συνεργασίας), η οποία συνεχίζει από φέτος να λειτουργεί τα
προγράμματα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Ελλάδα και το Κέντρο Υποδοχής
Αποφυλακισθέντων.

Στήριξη από την Πολιτεία τον πρώτο καιρό μετά την αποφυλάκιση. Μόνο με αυτόν
τον τρόπο θα ορθοποδήσουν οι αποφυλακισμένοι. Αυτό τονίζει στα «NEA» ο
23χρονος Κώστας Θωμαδάκης που ψάχνει για δουλειά. Ενάμισης χρόνος έχει περάσει
από τότε που αποφυλακίστηκε ο κ. Θωμαδάκης, αλλά όπως λέει δεν έχει καταφέρει
να βρει εργασία. «Αυτό που πειράζει τους εργοδότες είναι ότι έχω κάνει
φυλακή… Έτσι όμως με σπρώχνουν ξανά στην παρανομία».

Κίνητρα για φοίτηση

Κίνητρο στους κρατουμένους προκειμένου να φοιτήσουν σε Σχολεία Δεύτερης
Ευκαιρίας, τα οποία απευθύνονται σε ενηλίκους και περιλαμβάνουν κύκλο σπουδών
Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης, δίνει το υπουργείο Δικαιοσύνης με προεδρικό διάταγμα
που προωθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Σύμφωνα με τη ρύθμιση που
προωθείται, κάθε ημέρα φοίτησης στο σχολείο θα υπολογίζεται για δύο ημέρες
ποινής για λόγους ίσης μεταχείρισης, τόσο με τους κρατουμένους που εργάζονται
και τυγχάνουν αυτού του ευεργετικού υπολογισμού ποινής, όσο και με εκείνους
που φοιτούν σε σχολεία ή εκπαιδευτικά ιδρύματα όλων των βαθμίδων καθώς και σε
IEK.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ

«Ούτε στο ΑΣΕΠ δεν μας αφήνουν»

ΧΩΡΙΣ μόνιμη δουλειά εξακολουθεί να παραμένει σχεδόν δεκαπέντε χρόνια μετά
την αποφυλάκισή του ο Χρήστος Ρούσσος, ο οποίος είχε καταδικαστεί για
δολοφονία – η υπόθεσή του ήταν το θέμα της κινηματογραφικής ταινίας «Άγγελος».
Όταν επιχείρησε να πάρει μέρος στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ διαπίστωσε ότι
προϋπόθεση είναι το λευκό ποινικό μητρώο. Ο ίδιος με επιστολή του προς τα
«NEA» περιγράφει:

«Αντιμετωπίζοντας πρόβλημα ανεργίας και επειδή είναι πολύ δύσκολο να βρω
δουλειά στον ιδιωτικό τομέα αποφάσισα να συμμετάσχω και εγώ, όπως έχουν
δικαίωμα όλοι οι Έλληνες πολίτες, σε κάποιον διαγωνισμό για πρόσληψη σε
δημόσια υπηρεσία μέσω ΑΣΕΠ και συγκεκριμένα στην κατηγορία Υποχρεωτικής
Εκπαίδευσης. Διαβάζοντας τους όρους και τα ζητούμενα προσόντα συμμετοχής με
έκπληξη είδα να εξαιρούνται όσοι έχουν καταδικαστεί σε κακούργημα με
οποιαδήποτε ποινή.

Γνωρίζοντας ότι ένα εκ των βασικών άρθρων του Συντάγματος είναι το άρθρο 4
περί ισότητας των πολιτών απέναντι στα δικαιώματά τους, τις υποχρεώσεις τους
και απέναντι στους νόμους, θεωρώ πως η εξαίρεση των πολιτών που έχουν ποινικό
παρελθόν και δεν έχουν καμία νομική εκκρεμότητα έρχεται σε κραυγαλέα αντίθεση
προς το αναφερόμενο άρθρο του Συντάγματος και δημιουργεί μια απεχθή κατάσταση
κοινωνικού ρατσισμού. Αυτό είναι το κράτος πρόνοιας, το κράτος δικαίου, το
κράτος το οποίο μεριμνά για την επανένταξη των αποφυλακιζομένων;

Το να έχει κάποιος οποιαδήποτε νομική εκκρεμότητα καταλαβαίνω ότι υπάρχει
πρόβλημα και μοιραίως τίθεται θέμα εξαίρεσης. Όποιος όμως δεν έχει καμία
απολύτως εκκρεμότητα και είναι ένας φορολογούμενος πολίτης σαν όλους τους
άλλους, γιατί να εξαιρείται;».