Tα… πλοκάμια του έρωτα

Το ρομάντζο ξεκίνησε τον Μάιο μ’ ένα ραντεβού στα τυφλά, όταν οι
επιστήμονες του ακουάριουμ του Σιούαρντ, στο Κέντρο Θαλάσσιας Ζωής της
Αλάσκας, έβαλαν στην ίδια δεξαμενή τη νεαρή Ορόρα, ένα θηλυκό γιγάντιο χταπόδι
του Ειρηνικού, και τον ηλικιωμένο μνηστήρα της, τον J-1, με την ελπίδα να ζευγαρώσουν.

Προστατευτική μητέρα. H Ορόρα με τα αυγά της στη δεξαμενή του ενυδρείου

Το συνοικέσιο πέτυχε και τον επόμενο μήνα η Ορόρα άρχισε να αφήνει σειρές από
αυγά στα τοιχώματα της δεξαμενής της. Και μολονότι ο αγαπημένος της πέθανε τον
Σεπτέμβριο από γηρατειά, όλοι ήλπιζαν ότι σύντομα τα έβλεπαν το ακουάριουμ να
γεμίζει πλοκαμάκια.

Αλλά τα δεκάδες χιλιάδες αυγά παρέμεναν κατάλευκα και δεν έδειχναν να
αναπτύσσονται. Οι επιστήμονες του κέντρου κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν
ήταν γονιμοποιημένα και άρχισαν να αδειάζουν τα 13.630 λίτρα νερού που
περιέχει η δεξαμενή επίδειξης, ώστε να μεταφέρουν την Ορόρα σε άλλη. Την
περασμένη όμως εβδομάδα, μια παρατηρητική ασκούμενη στο κέντρο διαπίστωσε πως
κάθε αυγό έφερε δύο κόκκινα στίγματα. «Ρώτησα αν αυτό είναι φυσιολογικό», λέει
η 24χρονη Μέγκαν Κόκαλ. Και πράγματι ήταν, αφού επρόκειτο για τα μάτια εμβρύων
χταποδιών.

Την τελευταία στιγμή

Στο μικροσκόπιο, οι επιστήμονες είδαν μικρά χταπόδια να αναπτύσσονται και
αποφάσισαν αμέσως να ξαναγεμίσουν τη δεξαμενή επίδειξης και να κρατήσουν εκεί
την Ορόρα, λέει ο διευθυντής του ακουάριουμ, ο Ρίτσαρντ Χόκινγκ. Προς τιμήν
της, η Ορόρα ουδέποτε εγκατέλειψε την προσπάθεια. Καθημερινά επί μήνες έστελνε
κύματα νερού από τους σιφώνες της για να καθαρίζει απαλά τα αυγά της και τα
υπερασπιζόταν από πεινασμένους αχινούς και αστερίες. Πρέπει να έζησε μερικές
στιγμές «σιωπηλής απελπισίας» την περασμένη Τρίτη, όταν άδειασαν από τη
δεξαμενή πολλές εκατοντάδες λίτρα νερό, λέει ο Χόκινγκ. Καθώς η στάθμη του
νερού έπεφτε, κάποιος από τους εργαζομένους απόθεσε πάνω σ’ έναν βράχο μερικά
από τα αυγά που έπεσαν από τα τοιχώματα της δεξαμενής. Ακόμη και τότε, η Ορόρα
δεν παραιτήθηκε. «Δεν ήθελε να τα εγκαταλείψει. Καθώς το νερό μειωνόταν,
κατέβαινε κι η Ορόρα και ράντιζε με νερό τον βράχο πάνω στον οποίο ήταν τα
αυγά», λέει η Κόκαλ.

Ο… μακαρίτης

H Ορόρα και ο J-1 εξέπληξαν τους πάντες το πρωί της 11ης Μαΐου, όταν άρχισαν
να ερωτοτροπούν σχεδόν αμέσως μετά τη γνωριμία τους και έμειναν για ώρες
αγκαλιασμένοι σε μια σκοτεινή γωνιά της δεξαμενής. Ηλικίας 5 ετών, ο J-1 – που
μέχρι να συναντήσει την Ορόρα είχε ζήσει μια αυστηρά εργένικη ζωή – θεωρούνταν
γέρος για το είδος του, το μεγαλύτερο σε ηλικία γιγάντιο χταπόδι στον κόσμο.
Βρισκόταν ήδη στην περίοδο της παρακμής που προηγείται του θανάτου ενός
χταποδιού: το δέρμα του είχε αρχίσει να διαβρώνεται, λειχήνες είχαν αρχίσει να
αναπτύσσονται στις βεντούζες του. Πέθανε στις 8 Σεπτεμβρίου. Όταν είχε βρεθεί,
το 1999 σε μια παραλία κοντά στη Σελντόβια, είχε το μέγεθος ενός νομίσματος
και πριν πεθάνει είχε φτάσει τα τέσσερα μέτρα μήκος.

Περιμένουν τα αυγά να εκκολαφθούν

H ΟΡΟΡΑ, η οποία άρχισε να αποθέτει τα αυγά της λίγες ημέρες μετά τη
συνεύρεσή της με τον J-1, πιστεύεται ότι είναι 3 ή 4 χρόνων και είχε το
μέγεθος ενός γκρέιπφρουτ όταν βρέθηκε το 2002 να ζει μέσα σε μια παλιά
σαμπρέλα μπροστά στο Κέντρο Θαλάσσιας Ζωής. Στη φύση, τα θηλυκά γιγάντια
χταπόδια του Ειρηνικού σταματούν να τρώνε όταν φροντίζουν τα αυγά τους,
εξασθενούν και πεθαίνουν περίπου τον καιρό που τα αυγά εκκολάπτονται.

Έχασε βάρος

Ο Χόκινγκ λέει πως η Ορόρα έχει χάσει πολύ βάρος και δεν μπορεί να αλλάζει
χρώματα τόσο γρήγορα όσο όταν ήταν πιο νέα. Το δέρμα της έχει επίσης λεπτύνει
και οι βεντούζες της είναι λιγότερο ελαστικές. Θα μείνει με τα αυγά της όσο
εξακολουθεί να τα φροντίζει. Όταν θα πλησιάζει η ώρα να εκκολαφθούν, κάτι που
μπορεί να γίνει από τώρα ώς και την ερχόμενη άνοιξη, θα μεταφερθούν σε άλλες
δεξαμενές για να μεγαλώσουν. Μπορεί να επιβιώσουν μερικές χιλιάδες, λέει ο
Χόκινγκ. Μπορεί και κανένα.

LINK:

www.alaskasealife.org